II SA/Wr 514/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon Sędziowie: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz (spr.) Protokolant Natalia Galewicz po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 marca 2017 r. sprawy ze skargi M.T. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji nakazującej doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu poprzedniego I. oddala skargę w całości; II. przyznaje od Skarbu Państwa z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu - na rzecz adw. A.S. – tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu łączną kwotę 590,40 zł (pięćset dziewięćdziesiąt złotych 40/100), stanowiącą wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 480 zł (czterysta osiemdziesiąt złotych) wraz z podatkiem VAT w kwocie 110,40 zł (sto dziesięć złotych 40/100). Zaskarżonym postanowieniem organ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wskazał, że wydana w dniu 7.04.2015 r. decyzja pierwszej instancji doręczona została skarżącej w dniu 13.04.2015 r., natomiast odwołanie wniesione zostało przez nią w dniu 16.11.2015 r. Uchybienie terminu ustanowionego w art. 141 § 2 k.p.a. wymagało stwierdzenia przez organ zgodnie z art. 134 k.p.a. W skardze do sądu administracyjnego pełnomocnik skarżącej podważał prawidłowość decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zaskarżone postanowienie pomimo błędnego uzasadnienia nie narusza prawa. Doręczenie decyzji do skarżącej, o ile w ogóle nastąpiło, to z naruszeniem art. 46 § 2 k.p.a. Z dołączonych do akt sprawy aktów notarialnych wynika niewątpliwie, że skarżąca jest niepiśmienna. Nie wiadomo więc, kto pokwitował odbiór decyzji za skarżącą, bowiem zwrotne potwierdzenie odbioru podpisane rzekomo przez skarżącą, nie wyjaśnia tej okoliczności. Jak jednak wynika z akt administracyjnych decyzja niewątpliwie została doręczona innej stronie w dniu 10.04.2015 r. Wątpliwość, czy skarżącej doręczono decyzję nie podważała więc wprowadzenia jej do obrotu prawnego i rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia odwołania, ustanowionego wbrew temu, co napisał organ, w art. 129 § 2 k.p.a. Zgodnie z utrwalonym poglądem prawnym, stronie pominiętej służy w tym przypadku wniosek o wznowienie postępowania (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.), nie zaś wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania (wyroki II OSK 2275/14, II OSK 2263/12 z dziwną wzmianką o wniosku, II OSK 239/12 tym razem o niedopuszczalności odwołania, por. wyroki II SA/Wr 475/10, 640/14 i 743/14). Z akt wynika ponadto, że skarżąca jest osobą niepełnosprawną z uwagi na schorzenia somatyczne, co zwalnia Sąd od konieczności rozważenia jej zdolności postulacyjnej (zresztą zagadnienia z zakresu prawa cywilnego, por. rozważania w komentarzu do KPA pod red. H. Knysiak-Molczyk dot. zdolności do czynności prawnych, Komentarz P. Grzegorczyka do art. 65 k.p.c. i rozbieżne orzecznictwo SN w III CK 319/04 i III CK 38/04). Dlatego i zgodnie z art. 151 i art. 250 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.