IV KO 4/21

Izba Karna2021-02-18

Skład orzekający: Andrzej Siuchniński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy bliskość siedziby urzędu burmistrza do sądu rejonowego oraz obawa o brak obiektywizmu w odbiorze publicznym uzasadniają przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że przepis art. 37 k.p.k. nie podlega interpretacji rozszerzającej. Kryterium "dobra wymiaru sprawiedliwości" obejmuje nie tylko realne zagrożenie obiektywizmu, ale także sprawne i szybkie przeprowadzenie postępowania. Sama obawa o możliwość zaistnienia w przyszłości wątpliwości co do obiektywnego rozpoznania sprawy, jeśli nie ma realnych podstaw, nie powinna uzasadniać uchylania się sądu od rozpoznania sprawy.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy w R. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Uzasadnieniem była bliskość siedziby Urzędu Miejskiego (gdzie urzęduje burmistrz będący przedmiotem dochodzenia) do Sądu Rejonowego, co mogło stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy. Wniosek dotyczył zażalenia na postanowienie o umorzeniu dochodzenia w sprawie o niekorzystne rozporządzenie mieniem.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił nie uwzględnić wniosku Sądu Rejonowego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV KO 4/21 POSTANOWIENIE Dnia 18 lutego 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński w sprawie zażalenia J. i J. G. na postanowienie o umorzeniu dochodzenia po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 lutego 2021 r., wniosku Sądu Rejonowego w R. zawartego w postanowieniu z dnia 22 grudnia 2020 r., sygn. akt II Kp (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, na podstawie art. 37 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2020 r., sygn. akt II Kp (…), Sąd Rejonowy w R., na podstawie art. 37 k.p.k., wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu sprawy z zażalenia pokrzywdzonych na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w D. z dnia 16 października 2019r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o sygn. akt PR 1 Ds.(…). Uzasadniając wniosek wskazano, że umorzone dochodzenie dotyczy doprowadzenia w okresie od 11.10.2013r. do 25.01.2018r., w R. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 96302,74 zł firmy I. sp.j. z/s w T. przez Burmistrza R.. Urząd Miejski w R., tj. siedziba burmistrza 2 mieści się nieopodal Sądu Rejonowego w R., a ta okoliczność może stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania w tym sądzie sprawy w sposób obiektywny. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Najwyższy, w utrwalonym orzecznictwie, niejednokrotnie podkreślał, że przepis art. 37 k.p.k., jako wyjątkowy, nie podlega interpretacji rozszerzającej. Kryterium "dobra wymiaru sprawiedliwości", uzasadniające korzystanie z właściwości delegacyjnej na podstawie wskazanego przepisu, przejawia się nie tylko w realnym zagrożeniu obiektywizmu w orzekaniu o odpowiedzialności karnej, lecz także w równie realnym zagrożeniu sprawnego i szybkiego przeprowadzenia postępowania sądowego, realizującego ustawowy postulat rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie (vide: postanowienie SN z dnia 14.06.2018r., sygn. akt V KO 35/18, LEX nr 2509717). Przekazanie sprawy może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy w sprawie występują takie szczególne, uprawdopodobnione okoliczności, że mogą one zasadnie stwarzać w opinii publicznej przekonanie o braku warunków do obiektywnego jej rozpoznania w danym sądzie oraz o tym, że przekazanie sprawy stworzy lepsze możliwości do sprawnego jej rozstrzygnięcia. Podnoszone przez Sąd wnioskujący okoliczności dotyczące bliskiego sąsiedztwa Sądu i Urzędu Miejskiego oraz tego, że pokrzywdzony wniósł o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu do rozpoznania jego zażalenia, to – w sposób oczywisty – nie są okoliczności stwarzające wątpliwości o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w Sądzie właściwym. Postanowieniem z dnia 9 listopada 2020r., sygn. akt II Ko (…), Sąd Okręgowy w R. nie uwzględnił wniosku sędziów Sądu Rejonowego w R. o ich wyłączenie od rozpoznania przedmiotowej 3 sprawy. Podniesione argumenty w uzasadnieniu wspomnianego orzeczenia zachowują aktualność. Sama obawa odnośnie do możliwości zaistnienia w przyszłości w odbiorze zewnętrznym wątpliwości co do obiektywnego rozpoznania sprawy, jeśli nie ma żadnych realnych podstaw, nie powinna uzasadniać uchylania się przez sąd od rozpoznania sprawy. Autorytet sądu buduje sprawne, bez zbędnej zwłoki, przeprowadzenie każdego postępowania i wydanie, na podstawie wnikliwej i bezstronnej oceny dowodów, sprawiedliwego orzeczenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 listopada 2009 r., III KO 81/09, OSNKW 2010, z. 2, poz. 20)”. Wobec powyższego orzeczono jak w postanowieniu.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 37 KPK

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 13.07.2026. · PDF źródłowy