I CZ 100/10

PostanowienieIzba Cywilna2010-10-13

Skład orzekający: Tadeusz Wiśniewski, Jan Kremer, Katarzyna Tyczka-Rote

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy może kontrolować zastosowanie przez sąd drugiej instancji art. 102 k.p.c. w zakresie zasądzenia zwrotu kosztów postępowania?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy nie może kontrolować zastosowania przez sąd drugiej instancji art. 102 k.p.c. w zakresie zasądzenia zwrotu kosztów postępowania, gdyż przepis ten podlega dyskrecjonalnej ocenie sędziowskiej i w zasadzie wymyka się spod kontroli sprawowanej przez Sąd Najwyższy. Sąd Apelacyjny prawidłowo zastosował art. 102 k.p.c., zasądzając jedynie połowę należnych kosztów procesu ze względu na ciężką sytuację majątkową powodów.
Stan faktyczny
Powodowie wytoczyli powództwo o ustalenie nieważności czynności prawnych. Sąd Apelacyjny zasądził od powodów na rzecz pozwanego zwrot kosztów postępowania w wysokości połowy należnych kosztów, ze względu na ich ciężką sytuację majątkową. Pozwany wniósł zażalenie na to postanowienie, domagając się zastosowania art. 98 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego dotyczące zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CZ 100/10 POSTANOWIENIE Dnia 13 października 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSA Jan Kremer SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa J. K., J. R. i E. R. przeciwko Miastu W. o ustalenie nieważności czynności prawnych, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 października 2010 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie zawarte w punkcie II wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 18 sierpnia 2009 r., sygn. akt VI ACa (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem zawartym w wyroku z dnia 18 sierpnia 2009 r. Sąd Apelacyjny zasądził od każdego z powodów na rzecz pozwanego Miasta W. po 3.411 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania przed sądem drugiej instancji. Na rozstrzygnięcie to zażalenie wniosła strona pozwana, powołując się na naruszenie art. 102 k.p.c. i żądając jego zmiany w kierunku zastosowania reguły przewidzianej w art. 98 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 2 Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, gdyż reguła zawarta w art. 102 k.p.c. podlega dyskrecjonalnej ocenie sędziowskiej i w zasadzie wymyka się spod kontroli sprawowanej przez Sąd Najwyższy. Analiza uzasadnienia Sądu Apelacyjnego przekonuje, że zasada przyjęta przez ten Sąd, tj. zasądzenie jedynie połowy należnych kosztów procesu na rzecz strony pozwanej ze względu na ciężką sytuację majątkową powodów była uzasadniona i mieści się w dyspozycji omawianego przepisu. Biorąc przedstawione względy pod rozwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c. zażalenie oddalił.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 102 KPCart. 98 § 1 KPCart. 3941 § 3art. 39814 KPC§ 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 13.07.2026. · PDF źródłowy