III CNP 10/10

Sygn. akt III CNP 10/10 POSTANOWIENIE Dnia 18 maja 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa małoletnich A. T., D. T., M. T. i S. T. reprezentowanych przez przedstawiciela ustawowego matkę D. T. przeciwko A. T. o alimenty, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 maja 2010 r., na skutek skargi powodów o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 17 września 2009 r., sygn. akt XI 1 Ca (…), odrzuca skargę. Uzasadnienie D. T., działająca jako przedstawiciel ustawowy małoletnich powodów A. T., D. T., M. T. oraz S. T., w sprawie przeciwko A. T. o zasądzenie na rzecz każdego z nich kwot po 200 złotych miesięcznie tytułem alimentów, wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 17 września 2009 r., IX 1Ca (…), oddalającego powództwo. Wyrokiem tym Sąd Okręgowy w K. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 5 czerwca 2009 r., III RC (…), uwzględniający powództwo w części obejmującej kwoty po 40 zł miesięcznie. Jako podstawy skargi wskazane zostały naruszenia art. 133 § 2 i 135 § 1 k.r.o., art. 378 § 1, art. 316 § 1 w związku z art. 328 § 2 i art. 382 k.p.c. oraz art. 5 k.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej 2 instancji, jeżeli zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. W postanowieniu z dnia 4 grudnia 2009 r., I CNP 91/09 (Biuletyn Sądu Najwyższego 2001, nr 2, s. 13) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że środkiem prawnym wyłączającym dopuszczalność skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, w razie zmiany stosunków, jest pozew o obniżenie, podwyższenie lub wygaśnięcie alimentów (art. 138 k.r.o.). Ponadto wywody zawarte w uzasadnieniu skargi koncentrują się na kwestionowaniu dokonanej przez Sąd Okręgowy w K. oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego co do tego, czy małoletni powodowie znajdowali się w stanie niedostatku oraz na kwestionowaniu ustalenia tego Sądu, że stan niedostatku u nich nie występował. Tymczasem według art. 4244 zdanie drugie k.p.c., podstawą skargi nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji.