I CNP 30/24

I CNP 30/24 POSTANOWIENIE 25 czerwca 2025 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Jacek Grela na posiedzeniu niejawnym 25 czerwca 2025 r. w Warszawie w sprawie ze skargi W. B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z 31 stycznia 2024 r., I ACa 15/23, wydanego w sprawie z powództwa K. B. przeciwko W. B. o rozwód, 1. odrzuca skargę; 2. zasądza od W. B. na rzecz K. B. 1800 (jeden tysiąc osiemset) zł kosztów postępowania z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego orzeczenia zobowiązanemu do dnia zapłaty. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu wyrokiem z 3 listopada 2022 r. orzekł o rozwiązaniu przez rozwód małżeństwa powódki K. B. z pozwanym W. B., zawartego 5 kwietnia 1975 r. w N. - z winy obu stron oraz oddalił powództwo w części dotyczącej alimentów na rzecz powódki. Wyrokiem z 31 stycznia 2024 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie zmienił ww. wyrok w ten sposób, że zasądził od pozwanego na rzecz powódki 2000 zł I CNP 30/24 2 miesięcznie tytułem alimentów płatnych do 10-go dnia każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia następnego po upływie terminu płatności oraz oddalił apelację w pozostałej części. Pozwany zaskarżył w części wyrok Sądu drugiej instancji skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku. Wniósł o stwierdzenie jego niezgodności z art. 60 § 1 k.r.o. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji, jeżeli zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Przedstawiona skarga nie spełnia wymagania konstrukcyjnego określonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. polegającego na przeprowadzeniu umotywowanego wywodu prawnego wykazującego, że w sprawie nie przysługuje skarżącemu jakikolwiek inny, niż wniesiona skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem, środek zaskarżenia prowadzący do zmiany lub uchylenia wyroku objętego rozpatrywaną skargą. Skarżący ograniczył się w tym zakresie tylko do wskazania, że „nie jest i nie było możliwe wzruszenie wyroku Sądu II instancji w drodze innych środków prawnych, albowiem brak jest podstaw do złożenia skargi o wznowienie postępowania, a zaskarżone orzeczenie, zgodnie z art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c., nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną”, co jednak nie stanowi o zachowaniu omawianej przesłanki skargi. Skarżący nie wykazał bowiem w drodze wyodrębnionej argumentacji jurydycznej, że wzruszenie zaskarżonego wyroku nie może nastąpić w drodze innych środków prawnych. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego środkiem prawnym wyłączającym dopuszczalność skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, w razie zmiany stosunków, jest pozew o obniżenie, podwyższenie lub wygaśnięcie alimentów (art. 138 k.r.o.; zob. np. postanowienia SN: z 15 maja 2007 r., II CNP 53/07, z 24 listopada 2005 r., V CNP 49/05, z 4 grudnia 2009 r., I CNP 91/09, z 18 maja 2010 r., III CNP 10/10). Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.). I CNP 30/24 3 O kosztach postępowania skargowego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 w związku z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. Jacek Grela [S.J.] [a.ł]