III ARN 38/88

WyrokSąd Najwyższy1988-09-21

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzje dotyczące przeznaczenia gruntu rolnego pod budownictwo mieszkaniowe i podziału nieruchomości na działki budowlane, wydane przez kierownika wydziału, były ważne w świetle przepisów ustawy o systemie rad narodowych i samorządu terytorialnego oraz ustawy o terenach budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i stwierdził nieważność decyzji, uznając, że rozporządzenie Rady Ministrów z 1984 r. nie obejmowało zagadnień unormowanych w ustawie z 1972 r. o terenach budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego. Wskazano, że ustalanie terenu budowlanego i jego podziału należało do kompetencji rady narodowej stopnia podstawowego, a nie kierownika wydziału. Grunt rolny traci swój charakter rolny z chwilą przeznaczenia go pod budownictwo mieszkaniowe lub przejścia własności na rzecz Skarbu Państwa.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła odszkodowania za nieruchomość przejętą na rzecz Skarbu Państwa. Skarżący kwestionował decyzje dotyczące przeznaczenia gruntu rolnego pod budownictwo mieszkaniowe i podziału nieruchomości na działki budowlane. Decyzje te zostały wydane przez kierownika wydziału, a nie radę narodową. Naczelny Sąd Administracyjny wydał wyrok w tej sprawie, który następnie został zaskarżony rewizją nadzwyczajną Ministra Sprawiedliwości.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i stwierdził nieważność poprzedzających go decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Wojewódzkiego (...) w przedmiocie odszkodowania za przejętą na rzecz Skarbu Państwa nieruchomość na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 10 listopada 1987 r. SA/Kr 868/87uchyla zaskarżony wyrok i stwierdza nieważność poprzedzających go decyzji (...).Uzasadnienie faktyczneRozporządzenie Rady Ministrów z dnia 13 kwietnia 1984 r. w sprawie określenia upoważnień dla terenowych organów administracji państwowej o właściwości ogólnej do stanowienia przepisów prawa miejscowego (Dz. U. Nr 25 poz. 126/ nie obejmuje zagadnień unormowanych w art. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1972 r. o terenach budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego oraz podziale nieruchomości w miastach i osiedlach - Dz. U. Nr 27 poz. 192 ze zm.).Oznacza to, że także po wejściu w życie ustawy z dnia 20 lipca 1983 r. o systemie rad narodowych i samorządu terytorialnego (Dz. U. Nr 41 poz. 185/ ustalanie terenu budowlanego i jego podziału na działki budowlane należało nie do kierownika wydziału lecz do kompetencji rady narodowej stopnia podstawowego.Zgodnie z utrwaloną judykaturą Sądu Najwyższego /por. m.in. III ARN 30/87, III ARN 32/87 i III ARN 28/87/ grunt rolny podlegający przepisom ustawy z dnia 31 stycznia 1961 r. o terenach budowlanych na obszarze wsi (Dz. U. z 1969 nr 27 poz. 216/ jak i ustawy z dnia 6 lipca 1972 r. o terenach budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego oraz o podziale nieruchomości w miastach i osiedlach (Dz. U. Nr 27 poz. 192 ze zm.) traci swój charakter rolny z chwilą przeznaczenia go pod budownictwo mieszkaniowe względnie z chwilą przejścia jego własności na rzecz Skarbu Państwa.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026.