IV KO 171/21

Sygn. akt IV KO 171/21 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz w sprawie z zażalenia pełnomocnika pokrzywdzonej A.B. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w S. z dnia 1 czerwca 2021 r., sygn. akt PR 2 Ds. […], o odmowie wszczęcia śledztwa po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 20 stycznia 2022 r wniosku Sądu Rejonowego w O. zawartego w postanowieniu z dnia 14 grudnia 2021 r., sygn. akt II Kp […] o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu p o s t a n o w i ł: uwzględnić wniosek i na podstawie art.37 k.p.k. sprawę Sądu Rejonowego w O., oznaczoną sygnaturą II Kp […], przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w P. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2021 r. Sąd Rejonowy w O. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie, w trybie art. 37 k.p.k., innemu sądowi równorzędnemu, rozpoznania zażalenia pełnomocnika pokrzywdzonej A. B. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w S. z dnia 1 czerwca 2021 r., sygn. akt PR 2 Ds. […], o odmowie wszczęcia śledztwa, motywując to faktem, iż pokrzywdzona A. B. jest sędzią Sądu Rejonowego w O., zaś postępowanie, zakończone zaskarżonym postanowieniem, toczyło się w Prokuraturze Rejonowej w O. na skutek zawiadomień złożonych przez pokrzywdzoną o podejrzeniu popełnienia przez dwóch sędziów Sadu Rejonowego w O. przestępstw fałszywego oskarżenia oraz fałszywych zeznań, w sprawie o sygnaturze I SD […] prowadzonej przez zastępcę rzecznika dyscyplinarnego 2 działającego przy Sądzie Okręgowym w K.. W Sądzie Rejonowym w O. aktualne orzeka siedmiu Sędziów, z których, od orzekania w tej sprawie, po myśli art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k., trzech jest już wyłączonych. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Zgodnie z art. 37 k.p.k. powodem przekazania sprawy przez Sąd Najwyższy innemu sądowi równorzędnemu może być tylko dobro wymiaru sprawiedliwości. Jest to przesłanka o charakterze ogólnym i wybitnie ocennym. Sąd Najwyższy w swoim orzecznictwie przyjmuje, że przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu mogą uzasadniać powody wiązane z ujemnym wpływem na swobodę orzekania lub które mogą stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 lipca 1995 r., sygn. akt III KO 34/95, OSNKW 1995, z. 9-10, poz. 68 z dnia 17 maja 2001 r., sygn. akt IV KO 21/01, OSNKW 2001, z. 7 – 8, poz. 58). Dobro wymiaru sprawiedliwości może także uzasadniać uruchomienie trybu, określonego w art. 37 k.p.k., wtedy, gdy w następstwie konkretnych okoliczności może powstać w społecznym odbiorze przekonanie (nawet błędne), że sprawa nie zostanie bezstronnie rozpoznana (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 5 stycznia 2001 r., sygn. akt III KO 105/00, z dnia 12 lutego 2002 r., sygn. V KO 3/02). Tak jest między innymi, gdy konfiguracja zawodowych powiązań uczestników postępowania z sądem miejscowo właściwym może wywoływać u zewnętrznych obserwatorów obawy, czy ta sprawa będzie rozpoznana w warunkach wolnych od wszelkiego rodzaju nacisków, nawet tylko tych będących następstwem samej świadomości istnienia służbowych powiązań sędziów tego sądu (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt V KO 66/10, z dnia 14 kwietnia 2021 r., sygn. akt IV KO 26/21). Mając na względzie tak rozumiane pojęcie dobra wymiaru sprawiedliwości, Sąd Najwyższy uznał, iż okoliczności, które przedstawiono w uzasadnieniu postanowienia Sądu Rejonowego w O., mogą powodować powstanie w odbiorze zewnętrznym przekonania o braku warunków do bezstronnego jej rozpoznania przez ten Sąd Rejonowy. Kierując się tym, Sąd Najwyższy postanowił, przekazać 3 sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w P., tj. Sądowi spoza obszaru objętego właściwością apelacji [...].