III CZ 376/23

PostanowienieIzba Cywilna2024-02-20

Skład orzekający: Marcin Łochowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie sądu drugiej instancji w sprawie zezwolenia na złożenie depozytu sądowego, wniesione przez Skarb Państwa reprezentowany przez adwokata, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne z uwagi na brak zdolności postulacyjnej?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie Skarbu Państwa wniesione przez adwokata, uznając je za niedopuszczalne. Zgodnie z ustawą o Prokuratorii Generalnej RP, wyłączne zastępstwo Skarbu Państwa przed Sądem Najwyższym przysługuje Prokuratorii Generalnej, co oznacza brak zdolności postulacyjnej dla adwokatów i radców prawnych w postępowaniu przed SN. Dotyczy to również czynności podejmowanych przed sądem niższej instancji, które mają związek z postępowaniem przed SN, takich jak wniesienie zażalenia.
Stan faktyczny
Sąd Okręgowy uchylił postanowienie Sądu Rejonowego, zniósł postępowanie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Wnioskodawca, Skarb Państwa – Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, wniósł zażalenie na to postanowienie za pośrednictwem swojego adwokata. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie Skarbu Państwa jako niedopuszczalne.

Pełny tekst orzeczenia

III CZ 376/23 POSTANOWIENIE 20 lutego 2024 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marcin Łochowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 20 lutego 2024 r. w Warszawie zażalenia Skarbu Państwa - Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w W. na postanowienie Sądu Okręgowego w Lublinie z 7 września 2023 r., II Ca 1193/22, w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w W. z udziałem A. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W., A. S.A. w M. i M. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w R. o zezwolenie na złożenie depozytu sądowego, odrzuca zażalenie. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Lublinie postanowieniem z 7 września 2023 r. uchylił postanowienie Sądu Rejonowego w Kraśniku z 11 maja 2022 r., zniósł postępowanie w całości i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Zażalenie na to postanowienie wniósł wnioskodawca Skarb Państwa – Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, reprezentowany przez adwokata B.P. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: „u.PGRP”) do zadań III CZ 376/23 2 Prokuratorii Generalnej RP należy wyłączne zastępstwo Skarbu Państwa przed Sądem Najwyższym. Zważywszy na art. 4 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 7 i 8 u.PGRP reprezentacja Skarbu Państwa przed sądami powszechnymi i Sądem Najwyższym różni się zasadniczo. Mianowicie w przypadku postępowania przed sądem powszechnym obowiązkowe zastępstwo Skarbu Państwa przez Prokuratorię Generalną RP ogranicza się do spraw wymienionych w art. 7 ust. 2 u.PGRP, przy czym Prokuratoria Generalna RP może przejąć zastępstwo w każdej sprawie, jeśli uznana, że wymaga tego ochrona ważnych praw lub interesów Skarbu Państwa (art. 7 ust. 5 u.PGRP). Ze względu na przedmiot niniejszej sprawy (zezwolenie na złożenie do depozytu sadowego) nie było i nie jest obowiązkowe zastępstwo wnioskodawcy przez Prokuratorię Generalną RP w postępowaniu przed Sądami obu instancji. Natomiast sytuacja ulega zmianie w razie konieczności, tak jak w niniejszej sprawie, zastępstwa przed Sądem Najwyższym, bowiem brzmienie art. 4 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 6 u.PGRP nie dopuszcza w tej materii jakichkolwiek wyjątków, w tym ze względu na przedmiot postępowania przed Sądem Najwyższym. W konsekwencji zgodnie z art. 871 § 3 k.p.c. paragraf 1 tego przepisu nie ma zastosowania w sprawach, w których zastępstwo procesowe Skarbu Państwa wykonuje Prokuratoria Generalna. Należy bowiem zwrócić uwagę, że art. 4 ust. 1 pkt 1 u.PGRP, przyznając zdolność postulacyjną przed Sądem Najwyższym wyłącznie Prokuratorii Generalnej, pozbawia jednocześnie tej zdolności adwokatów i radców prawnych (postanowienie SN z 24 stycznia 2017 r., V CZ 91/16, zob. też postanowienia SN: z 31 sierpnia 2006 r., I CZ 45/06; z 10 listopada 2006 r., III CSK 327/06; z 20 listopada 2009 r., II CSK 353/09). Pojęcie „zastępstwo Skarbu Państwa przed Sądem Najwyższym”, użyte w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.PGRP, ma taki sam zakres, jak określony w art. 871 § 3 k.p.c., a więc obejmuje również czynności związane z postępowaniem przed Sądem Najwyższym podejmowane przed sądem niższej instancji. W konsekwencji zarówno skarga kasacyjna, jak i zażalenie (art. 3941 § 3 k.p.c.), wniesione przez adwokata lub radcę prawnego umocowanego przez Skarb Państwa (organ jednostki organizacyjnej, z której działalnością wiąże się dochodzone roszczenie – III CZ 376/23 3 art. 67 § 2 k.p.c.), podlegają odrzuceniu a limine jako niedopuszczalne, ze względu na brak zdolności postulacyjnej skarżącego (zob. postanowienia SN: z 30 sierpnia 2006 r., I CSK 192/06; z 31 sierpnia 2006 r., I CZ 47/06, OSNC 2007, nr 5, poz. 75; z 3 grudnia 2010 r., IV CSK 415/10; z 14 stycznia 2014 r., , OSNP 2015, nr 3, poz. 37; z 4 kwietnia 2018 r., V CSK 279/17; z 9 stycznia 2019 r., III CSK 151/18; z 4 października 2019 r., III CZ 33/19; z 19 marca 2021 r., V CSK 249/20; z 23 czerwca 2022 r., III CZ 208/22). Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. odrzucił zażalenie. [ał] (D.Z.)

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 4 ust. 1art. 7art. 7 ust. 2art. 7 ust. 5art. 8 ust. 6art. 871 § 3 KPCart. 3941 § 3 KPCart. 67 § 2 KPCart. 3986 § 3 KPC§ 3§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy