I CSK 131/16

Sygn. akt I CSK 131/16 POSTANOWIENIE Dnia 15 listopada 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z wniosku K. P. przy uczestnictwie H. W. i A. W. o stwierdzenie nabycia spadku, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 listopada 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika A. W. od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 23 września 2015 r., sygn. akt IV Ca (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2) zasądza od A. W. na rzecz K. P. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 23 września 2015 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił apelację uczestnika postępowania A.W. od postanowienia Sądu pierwszej instancji stwierdzającego, że spadek po K. W. , zmarłym w dniu 9 listopada 2010 r., nabyła w całości na podstawie testamentu notarialnego z dnia 24 września 1998 r. jego córka K. P. W skardze kasacyjnej uczestnik postępowania jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazał przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. i stwierdził, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne dotyczące tego, „czy treść opinii prywatnej może zostać zupełnie pominięta przez Sąd rozpoznający sprawę, w sytuacji gdy z treści tej opinii wynika konieczność uzupełnienia materiału dowodowego, w szczególności wskazuje ona braki i nieścisłości w opinii biegłego powołanego przez Sąd”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, jeżeli skarżący, jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołał przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. powinien w wyodrębnionym wywodzie prawnym, odrębnym od uzasadnienia podstaw kasacyjnych, wykazać, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne. Wymaga to przedstawienia tego zagadnienia przez odpowiednie sformułowanie jako ogólnego, abstrakcyjnego pytania prawnego, wskazania przepisu prawa, na tle którego powstało, przedstawienia kontrowersji i rozbieżnych ocen prawnych, jakie zagadnienie to wywołuje, wykazania, że mają one poważny charakter, a mimo to zagadnienie nie zostało jeszcze rozstrzygnięte przez Sąd Najwyższy, mimo że jest to konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy i dla rozwoju judykatury (porównaj między innymi postanowienia z dnia 10 maja 2001 r. II CZ 35/01, OSNC 2002/1/11, z dnia 7 czerwca 2005 r. V CSK 3/05, z dnia 13 lipca 2007 r. III CSK 180/07 i z dnia 31 stycznia 2008 r. II UK 246/97, nie publ.). Skarżący nie wykazał tych okoliczności. Przedstawione przez niego pytanie nie ma charakteru zagadnienia prawnego, lecz stanowi pytanie o sposób rozstrzygnięcia przez sąd określonej sytuacji procesowej. Wnioskodawca nie wskazał także przepisu prawa, na tle którego zagadnienie powstało ani żadnych 3 kontrowersji lub rozbieżnych ocen prawnych, jakie wywołuje, jak również nie wykazał, że ma ono poważny, uniwersalny charakter a jego rozstrzygnięcie jest konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy i innych spraw podobnych. Pominął także, że Sąd Najwyższy wypowiadał się już wielokrotnie w kwestii charakteru dowodowego prywatnej opinii złożonej do sprawy oraz sposobu jej wykorzystania przez sąd (porównaj między innymi orzeczenia z dnia 29 września 1956 r. 3 CR 121/56, OSN 1958/1/16, z dnia 11 czerwca 1974 r. II CR 260/74, nie publ., z dnia 8 czerwca 2001 r. I PKN 468/00, OSNP 2003/8/197 i z dnia 22 lutego 2008 r. V CSK 432/07, OSNC-ZD 2008/1/119). Biorąc wszystko to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 39890 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przedsądu obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. db