III CZ 12/25

III CZ 12/25 POSTANOWIENIE 28 maja 2025 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Adam Doliwa po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 28 maja 2025 r. w Warszawie zażalenia M.B. na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z 16 grudnia 2024 r., I WSC 1/24, w sprawie z powództwa M. B. i M. C. przeciwko Skarbowi Państwa-Prezesowi Sądu Rejonowego w Dąbrowie Górniczej o zapłatę, odrzuca zażalenie. [dr] UZASADNIENIE Postanowieniem z 16 grudnia 2024 r. Sąd Okręgowy w Katowicach odrzucił skargę nadzwyczajną powoda – M. B. od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z 1 grudnia 2020 r., I C 970/17 w sprawie o zapłatę. Powód wniósł osobiście zażalenie na powyższe postanowienie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie podlegało odrzuceniu. Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Przepis ten wyłącza zdolność postulacyjną stron w postępowaniu przed Sądem Najwyższym oraz przy podejmowaniu przed sądem niższej instancji czynności procesowych, III CZ 12/25 2 związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym. W judykaturze przyjmuje się jednolicie, że przymus adwokacko-radcowski dotyczy także postępowania zainicjowanego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu oraz toczącego się w jego ramach postępowania wywołanego wniesieniem zażalenia (zob. postanowienia SN: z 8 maja 2013 r., I CZ 19/13; z 25 lipca 2013 r., II CZ 46/13; z 7 maja 2014 r., II CZ 19/14). Sporządzenie zażalenia do Sądu Najwyższego osobiście przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej jest dotknięte brakiem nieusuwalnym i skutkuje jego odrzuceniem jako niedopuszczalnego. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. zażalenie odrzucił. [dr] [a.ł]