V KO 53/13
Izba Karna2013-07-04
Skład orzekający: Tomasz Grzegorczyk, Józef Dołhy, Małgorzata Gierszon
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w sytuacji, gdy oskarżonym jest sędzia miejscowego sądu, a pokrzywdzona jest jego asystentką, a wśród świadków znajdują się sędziowie i pracownicy tego samego sądu, zachodzi podstawa do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu jest uzasadnione, gdy oskarżonym jest sędzia miejscowego sądu, a pokrzywdzoną jego asystentka, a nadto wnioskowani świadkowie to pracownicy tego samego sądu. Taka sytuacja może podważać społeczne zaufanie do niezależności rozstrzygnięć sądowych od relacji zawodowych. Sąd Najwyższy powołał się na swoje wcześniejsze orzecznictwo, zgodnie z którym troska o niezależność sądów i obiektywizm rozstrzygnięć uzasadnia przekazanie sprawy innemu sądowi.Stan faktyczny
Sąd Rejonowy w K. zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy karnej dotyczącej J. S. innemu sądowi równorzędnemu. Oskarżony jest sędzią Sądu Rejonowego w K., a pokrzywdzona jego asystentką. Wśród świadków prokurator zawnioskował sędziów i pracowników Sądu Rejonowego w K. oraz innych sądów rejonowych. Sąd Rejonowy uznał, że okoliczności te dają podstawę do przekazania sprawy ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy przekazał rozpoznanie sprawy J. S. Sądowi Rejonowemu w T.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt V KO 53/13 POSTANOWIENIE Dnia 4 lipca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Grzegorczyk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Józef Dołhy SSN Małgorzata Gierszon w sprawie J. S. oskarżonego z art. 199 § 1 i 197 § 2 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 4 lipca 2013 r., wniosku Sądu Rejonowego w K., zawartego w postanowieniu tego Sądu z dnia 14 czerwca 2013 r., sygn. akt […], o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. przekazuje rozpoznanie sprawy J. S. Sądowi Rejonowemu w T. UZASADNIENIE W swoim wniosku Sąd Rejonowy w K. podniósł, że oskarżony w tej sprawie jest sędzią miejscowego Sądu, a pokrzywdzona asystentem sędziego w tymże Sądzie, zaś w charakterze świadków prokurator zawnioskował sędziów i innych pracowników Sądu miejscowo właściwego, co jak wskazano, daje podstawę do przeniesienia tej sprawy z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości do innego sądu równorzędnego. Rozpoznając ten wniosek Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek ten jest w pełni zasadny. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyraźnie bowiem podnosi się, że skoro sprawa dotyczy sędziego zatrudnionego w danym sądzie, a więc w którym oskarżony do czasu uchylenia immunitetu pełnił
2 swoją służbę, to troska o to, aby rozstrzygnięciom sądowym towarzyszyła społeczna świadomość, iż są one niezależne od relacji zawodowych między pracownikami organów wymiaru sprawiedliwości, w pełni uzasadnia przekazanie takiej sprawy innemu sądowi równorzędnemu (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 30 sierpnia 2007 r., II KO 51/07, LEX nr 475412, z dnia 21 stycznia 2010 r., III KO 100/09, LEX nr 843441 czy z dnia 2 lutego 2010 r., III KO 3/10, LEX nr 843461). Wskazuje się zresztą również, że jeżeli akt oskarżenia zawiera wnioski o przesłuchanie w charakterze świadków sędziów, prokuratorów czy też osób pełniących funkcje w danym sądzie, to okoliczności te mogą powodować w odczuciu społecznym przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w sądzie miejscowo właściwym (zob. np. postanowienie z dnia 9 września 2010 r., III KO 87/10, LEX nr 843503). W sprawie niniejszej oskarżonym jest rzeczywiście miejscowy sędzia, odnośnie którego w marcu 2013 r. wydano prawomocne zezwolenie na pociągniecie do odpowiedzialności karnej i zawieszenie w czynnościach służbowych, a wśród mających być przesłuchanymi są sędziowie tegoż Sądu, w tym jego prezes, pracownicy sądowi, a także sędziowie innych sądów rejonowych, wśród nich także pełniący funkcje prezesów i wiceprezesów w sądach okręgu o./…/. Powyższe wskazuje, że niezbędne jest przekazanie tej sprawy innemu sądowi, i to poza właściwości Sądu Okręgowego w O. i Sądu Apelacyjnego w W., stąd też Sąd Najwyższy przekazał jej rozpoznanie Sądowi Rejonowemu w T., a więc na obszarze właściwości Sądu Okręgowego w G. i Sądu Apelacyjnego w K. Z tych wszystkich względów orzeczono jak na wstępie.
Powiązane orzeczenia
- III KO 63/25 2025-06-26Czy w sytuacji, gdy ten sam sędzia jest referentem w sprawie, w której jedna z oskarżonych występuje jako obrońca w innej sprawie, zachodzą podstawy do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro w…
- I KO 67/22 2022-08-31Czy w sytuacji, gdy oskarżonym jest sędzia sądu rejonowego, a zarzucane mu czyny związane są z wykonywaniem obowiązków służbowych, a w sądzie miejscowo właściwym występują powiązania służbowe i koleżeńskie między oskarżo…
- III KO 67/17 2017-09-12Czy istnieją podstawy do przekazania sprawy karnej innemu sądowi równorzędnemu, gdy oskarżona i pokrzywdzona są pracownicami sądu właściwego miejscowo, a większość sędziów tego sądu zna strony postępowania?
- II KO 78/22 2022-08-11Czy w sytuacji, gdy sprawa dotyczy asystenta sędziego sądu miejscowo właściwego, a strona postępowania jest reprezentowana przez Prezesa tego sądu, zachodzą podstawy do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu ze w…
- IV KO 14/14 2014-03-13Czy zatrudnienie oskarżonego jako sędziego w sądzie miejscowo właściwym, a także relacje rodzinne z pracownikami tego sądu, stanowią podstawę do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru…
Powołane przepisy
art. 199 § 1art. 37 KPK§ 1§ 2
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 13.07.2026. · PDF źródłowy