V KO 53/13

Izba Karna2013-07-04

Skład orzekający: Tomasz Grzegorczyk, Józef Dołhy, Małgorzata Gierszon

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sytuacji, gdy oskarżonym jest sędzia miejscowego sądu, a pokrzywdzona jest jego asystentką, a wśród świadków znajdują się sędziowie i pracownicy tego samego sądu, zachodzi podstawa do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu jest uzasadnione, gdy oskarżonym jest sędzia miejscowego sądu, a pokrzywdzoną jego asystentka, a nadto wnioskowani świadkowie to pracownicy tego samego sądu. Taka sytuacja może podważać społeczne zaufanie do niezależności rozstrzygnięć sądowych od relacji zawodowych. Sąd Najwyższy powołał się na swoje wcześniejsze orzecznictwo, zgodnie z którym troska o niezależność sądów i obiektywizm rozstrzygnięć uzasadnia przekazanie sprawy innemu sądowi.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy w K. zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy karnej dotyczącej J. S. innemu sądowi równorzędnemu. Oskarżony jest sędzią Sądu Rejonowego w K., a pokrzywdzona jego asystentką. Wśród świadków prokurator zawnioskował sędziów i pracowników Sądu Rejonowego w K. oraz innych sądów rejonowych. Sąd Rejonowy uznał, że okoliczności te dają podstawę do przekazania sprawy ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy przekazał rozpoznanie sprawy J. S. Sądowi Rejonowemu w T.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V KO 53/13 POSTANOWIENIE Dnia 4 lipca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Grzegorczyk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Józef Dołhy SSN Małgorzata Gierszon w sprawie J. S. oskarżonego z art. 199 § 1 i 197 § 2 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 4 lipca 2013 r., wniosku Sądu Rejonowego w K., zawartego w postanowieniu tego Sądu z dnia 14 czerwca 2013 r., sygn. akt […], o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. przekazuje rozpoznanie sprawy J. S. Sądowi Rejonowemu w T. UZASADNIENIE W swoim wniosku Sąd Rejonowy w K. podniósł, że oskarżony w tej sprawie jest sędzią miejscowego Sądu, a pokrzywdzona asystentem sędziego w tymże Sądzie, zaś w charakterze świadków prokurator zawnioskował sędziów i innych pracowników Sądu miejscowo właściwego, co jak wskazano, daje podstawę do przeniesienia tej sprawy z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości do innego sądu równorzędnego. Rozpoznając ten wniosek Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek ten jest w pełni zasadny. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyraźnie bowiem podnosi się, że skoro sprawa dotyczy sędziego zatrudnionego w danym sądzie, a więc w którym oskarżony do czasu uchylenia immunitetu pełnił 2 swoją służbę, to troska o to, aby rozstrzygnięciom sądowym towarzyszyła społeczna świadomość, iż są one niezależne od relacji zawodowych między pracownikami organów wymiaru sprawiedliwości, w pełni uzasadnia przekazanie takiej sprawy innemu sądowi równorzędnemu (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 30 sierpnia 2007 r., II KO 51/07, LEX nr 475412, z dnia 21 stycznia 2010 r., III KO 100/09, LEX nr 843441 czy z dnia 2 lutego 2010 r., III KO 3/10, LEX nr 843461). Wskazuje się zresztą również, że jeżeli akt oskarżenia zawiera wnioski o przesłuchanie w charakterze świadków sędziów, prokuratorów czy też osób pełniących funkcje w danym sądzie, to okoliczności te mogą powodować w odczuciu społecznym przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w sądzie miejscowo właściwym (zob. np. postanowienie z dnia 9 września 2010 r., III KO 87/10, LEX nr 843503). W sprawie niniejszej oskarżonym jest rzeczywiście miejscowy sędzia, odnośnie którego w marcu 2013 r. wydano prawomocne zezwolenie na pociągniecie do odpowiedzialności karnej i zawieszenie w czynnościach służbowych, a wśród mających być przesłuchanymi są sędziowie tegoż Sądu, w tym jego prezes, pracownicy sądowi, a także sędziowie innych sądów rejonowych, wśród nich także pełniący funkcje prezesów i wiceprezesów w sądach okręgu o./…/. Powyższe wskazuje, że niezbędne jest przekazanie tej sprawy innemu sądowi, i to poza właściwości Sądu Okręgowego w O. i Sądu Apelacyjnego w W., stąd też Sąd Najwyższy przekazał jej rozpoznanie Sądowi Rejonowemu w T., a więc na obszarze właściwości Sądu Okręgowego w G. i Sądu Apelacyjnego w K. Z tych wszystkich względów orzeczono jak na wstępie.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 199 § 1art. 37 KPK§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 13.07.2026. · PDF źródłowy