III KO 67/17

Sygn. akt III KO 67/17 POSTANOWIENIE Dnia 12 września 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie I.K. oskarżonej z art. 190a § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 12 września 2017 r., wniosku Sądu Rejonowego w T. z dnia 12 lipca 2017 r., sygn. akt VIII K (…), o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę I.K. do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w B.. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 12 lipca 2017 r. Sąd Rejonowy w T. wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy I.K. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. W uzasadnieniu podniesiono, że I.K., jak i pokrzywdzona objętym aktem oskarżenia czynem A.S., to wieloletnie pracownice Sądu Okręgowego w T., znane z kontaktów służbowych oraz pozasłużbowych większości sędziów orzekających w sądzie właściwym miejscowo. Zdaniem sądu występującego z inicjatywą, taki układ osobowy pomimo tego, że dotyczy osób zatrudnionych w sądzie nadrzędnym, może zasadnie stwarzać przekonanie, w szczególności w opinii publicznej, o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy. 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego w G. jest zasadny. Trafnie podnosi się w nim, że specyficzny układ procesowy występujący w niniejszej sprawie, w której oskarżoną i pokrzywdzoną są wieloletnie pracownice sądu nadrzędnego, może realnie wywołać w odbiorze społecznym, niezależnie od trafności zapadłego orzeczenia, przekonanie (chociażby mylne) o braku warunków do rozpoznania tej sprawy w sposób całkowicie obiektywny. Podzielić należy przy tym stanowisko Sądu Okręgowego w T. wyrażone w postanowieniu z dnia 30 maja 2017 r., sygn. akt IX Ko (…), uwzględniającym jedynie w części wnioski wszystkich sędziów Sądu Rejonowego w T. o wyłączenie od rozpoznania sprawy VIII K (…), że relacje łączące ich ze stronami niniejszego postępowania nie mogą mieć żądnego wpływu na dziedzinę, w której sędziowie są niezawiśli, a więc orzekanie. Nie zmienia to jednak postaci rzeczy, że niewątpliwa zdolność sędziów, których nie wyłączono, do bezstronnego rozstrzygnięcia w przedmiocie procesu, nie musi przełożyć się na społeczną w tym zakresie opinię, dla której znaczenia nie będą miały względy merytoryczne ale subiektywne, związane z charakterem sprawy i objętymi nią osobami przekonanie. Dobrem, o którym mowa w art. 37 k.p.k., jest m.in. przeciwdziałanie takim negatywnym opiniom, które mogą podważać zaufanie do sądów danego okręgu, jak i całego wymiaru sprawiedliwości. Uwzględniając trafną argumentacją zawartą w uzasadnieniu postanowienia Sądu Rejonowego w T. Sąd Najwyższy więc uznał za celowe – w oparciu o regulację art. 37 k.p.k. – przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu wskazując do jej rozpoznania sąd rejonowy położony w pobliżu sądu właściwego miejscowo objęty jednak właściwością innego sądu okręgowego niż Sąd Okręgowy w T..