I CZ 59/87

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN T. Miłkowski.Sędziowie SN: T. Bukowski (spraw.), H. Ciepła.SentencjaSąd Najwyższy - Izba Cywilna i Administracyjna po rozpoznaniu w dniu 20 maja 1987 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa B.S. i T.S. przeciwko Państwowemu Zakładowi Ubezpieczeń - Inspektorat o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego Zakładu na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Białymstoku z dnia 26 marca 1987 r., sygn. akt I C 114/86uchyla zaskarżone postanowienie.Uzasadnienie faktycznePostanowieniem z dnia 26 III 1987 r., sygn. I C 114/86, Sąd Wojewódzki odrzucił rewizję pozwanego Zakładu Ubezpieczeń - Oddział Wojewódzki w B., uznawszy ją za wniesioną po upływie przepisanego terminu (art. 371 § 1 k.p.c. i art. 372. k.p.c.).Uzasadnienie prawneRozpoznając zażalenie pozwanego Zakładu, reprezentowanego przez Oddział Wojewódzki w Białymstoku, Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony w dniu 14 stycznia 1987 r. Inspektoratowi Rejonowemu pozwanego Zakładu Ubezpieczeń. Wniosek o doręczenie wyroku został złożony przez Oddział Wojewódzki pozwanego Zakładu i również przez ten Oddział została złożona rewizja, ale w dniu 30 stycznia 1987 r., mimo że Sąd Wojewódzki nie doręczył mu wyroku.W świetle przepisu § 2 art. 133 k.p.c. pisma sądowe przeznaczone dla jednostek państwowych powinny być adresowane i kierowane bezpośrednio do tych jednostek. Z chwilą zaś podjęcia przed sądem czynności przez organ jednostki nadrzędnej zamiast organu tej jednostki organizacyjnej, z której działalnością wiąże się dochodzone roszczenie, organ jednostki nadrzędnej, w niniejszej sprawie - Oddział Wojewódzki pozwanego Państwowego Zakładu Ubezpieczeń, staje się organem uprawnionym do reprezentowania pozwanego Zakładu i temu organowi należy doręczać pisma sądowe (podobne stanowisko zajął Sąd Najwyższy, gdy chodzi o doręczanie pism sądowych organom Skarbu Państwa, orz. SN II CZ 412/72, OSN 1973, z. 7-8, poz. 137).Oddział Wojewódzki pozwanego Zakładu Ubezpieczeń złożył odpowiedź na pozew i podejmował wszystkie czynności procesowe przed Sądem I instancji, aż do zamknięcia rozprawy, a następnie złożył wniosek o doręczenie wyroku, wniósł rewizję i ją opłacił. Sąd Wojewódzki doręczył wyrok Inspektoratowi Rejonowemu pozwanego Zakładu. Doręczenie to nie wywołało zatem dla pozwanego Zakładu skutku prawnego w postaci rozpoczęcia biegu dwutygodniowego terminu, przewidzianego w art. 371 § 1 k.p.c. Oddział Wojewódzki pozwanego przyznał fakt doręczenie mu wyroku za pośrednictwem swego Inspektoratu Rejonowego, ale nastąpiło ono dopiero w dniu 23 stycznia 1987 r. Rewizja została nadana w urzędzie pocztowym przez Oddział Wojewódzki PZU w dniu 30 I 1987 r. (...). Brak zatem było podstaw do uznania, że została wniesiona po upływie przepisanego terminu i co się z tym wiąże, do jej odrzucenia.Z tych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł z mocy art. 390 § 1 w zw. z art. 397 k.p.c. jak w sentencji.