I OSK 516/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska Sędziowie NSA Anna Łukaszewska-Macioch (spr.) Jolanta Sikorska Protokolant Urszula Radziuk po rozpoznaniu w dniu 4 września 2008r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Rady Miejskiej w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2008r. sygn. akt I SA/Wa 1655/07 w sprawie ze skargi Rady Miejskiej w W. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody M. z dnia [...]. nr. [...] w przedmiocie zmiany siedziby szkoły postanawia: umorzyć postępowanie kasacyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 stycznia 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 1655/07 oddalił skargę Rady Miejskiej w W. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody M. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zmiany siedziby szkoły. Z uzasadnienia wyroku wynika, że powołanym rozstrzygnięciem nadzorczym Wojewoda M. stwierdził nieważność uchwały Rady Miejskiej w W. z dnia [...] nr [...] w sprawie zmiany siedziby Publicznej Szkoły Podstawowej nr 4 im. [...] w W. z ul. K. P. na ulicę P. [...] uznając, że żaden z przepisów powołanych jako podstawa prawna uchwały nie przyznaje radzie gminy uprawnień do zmiany siedziby szkoły po jej utworzeniu, a tym bardziej w trybie zmiany jej aktu założycielskiego, jak to uczyniono w uchwale. Wojewoda M. wskazał, że nowa siedziba szkoły nie znajduje się w dotychczasowym obwodzie; ustalenie zaś planu sieci szkół publicznych następuje po uzyskaniu pozytywnej opinii kuratora oświaty, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Z tej przyczyny uchwała narusza art. 17 ust. 2 ustawy o systemie oświaty. Powołany natomiast w podstawie prawnej uchwały art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h ustawy o samorządzie gminnym nie może stanowić samodzielnej podstawy uchwały w sprawie zmiany siedziby szkoły, ponieważ przepis ten nie wyłącza obowiązku stosowania ustawy o systemie oświaty. Powyższe, w ocenie Wojewody M. powoduje, że przedmiotowa uchwała narusza prawo, co uzasadniało stwierdzenie jej nieważności. Rada Miejska w W. zaskarżyła rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podnosząc zarzut naruszenia przez organ nadzorczy art. 17 ust. 2, 4 i 6 ustawy o systemie oświaty przez przyjęcie, że przepisy te mają zastosowanie w sprawie. Skarżąca wskazała, że przedmiotowa uchwała dotyczyła zmiany siedziby szkoły bez zmiany planu sieci publicznych szkół podstawowych na terenie Gminy W., a w akcie założycielskim dokonano jedynie technicznej korekty adresu szkoły. Rada powołała się na przepisy art. 7 ust. 8 i art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), a także na art. 5c pkt 1 ustawy o systemie oświaty, z których wynika legitymacja prawna Rady Miejskiej do podjęcia przedmiotowej uchwały. W oparciu o podniesione zarzuty Rada Miejska w W. wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewoda M. w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 stycznia 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 1655/07 skargę oddalił uznając, że zaskarżonemu rozstrzygnięciu nadzorczemu nie można zarzucić naruszenia prawa. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że mimo braku uregulowania kwestii zmiany siedziby szkoły publicznej wprost w ustawie o systemie oświaty, ocena zawartych w niej regulacji prowadzi do przekonania, że zmiana siedziby szkoły może nastąpić tylko w drodze uchwały rady gminy zmieniającej uchwałę w sprawie planu sieci publicznych szkół podstawowych. Sąd przyznał rację organowi nadzorczemu, że art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h ustawy o samorządzie gminnym nie mógł stanowić samodzielnej podstawy uchwały w sprawie zmiany siedziby szkoły. Wynikająca z niego właściwość rady gminy do przeprowadzenia reorganizacji gminnych jednostek organizacyjnych nie wyłącza obowiązku stosowania przepisów ustawy o systemie oświaty, które przewidują kompetencję kuratora oświaty do wyrażania wiążącej radę gminy opinii na temat zorganizowania sieci publicznych szkół (art. 17 ustawy o systemie oświaty). Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Rada Miejska w W. wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono błędną wykładnię art. 17 ust. 4 ustawy o systemie oświaty, polegającą na przyjęciu, że zmiana siedziby szkoły wymaga zmiany uchwały o planie sieci publicznych szkół podstawowych. W oparciu o powyższy zarzut wniesiono o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Uzasadnienie skargi kasacyjnej ograniczono do podtrzymania twierdzenia, że uchwała z [...] dotyczyła jedynie zmiany adresu szkoły, a nie zmiany planu sieci publicznych szkół podstawowych na terenie Gminy W. oraz do wskazania, że legitymację Rady do podjęcia zakwestionowanej uchwały należy rozpatrywać w aspekcie zasady samodzielności gminy (art. 2 ustawy o samorządzie gminnym) oraz wyłącznej właściwości rady gminy w sprawach reorganizacji gminnych jednostek organizacyjnych (art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h). Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pełnomocnik Wojewody M. złożył kserokopię uchwały Rady Miejskiej w W. z dnia [...] w sprawie likwidacji Publicznej Szkoły Podstawowej nr [...] w W. wraz z kserokopią postanowienia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 maja 2008 r. opiniującego pozytywnie zamiar likwidacji tej Szkoły. Pełnomocnik Rady Miejskiej w W. oświadczył, że w tej sytuacji cofa skargę kasacyjną i wnosi o umorzenie postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W myśl zaś art. 60 tej ustawy skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla sądu. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do uznania, że cofnięcie złożonej skargi kasacyjnej było niedopuszczalne. Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 i art. 193 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie kasacyjne należało umorzyć.