I OZ 552/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 17 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 kwietnia 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 53/24 o odrzuceniu zażalenia B.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 maja 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 53/24 o odrzuceniu zażalenia B.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 53/24 o odrzuceniu skargi kasacyjnej B.J. w sprawie ze skargi B.J. na postępowanie Powiatowego Lekarza Weterynarii w Oświęcimiu z dnia 6 listopada 2023 r., znak PIW.CHZ.ADM.1.2768.2023 postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 17 maja 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 53/24 odrzucił zażalenie B.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 53/24 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi B.J. (dalej "skarżąca") na postępowanie Powiatowego Lekarza Weterynarii w Oświęcimiu z dnia 6 listopada 2023 r. znak PIW.CHZ.ADM.1.2768.2023. Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zażalenie wniosła skarżąca. Pismem z dnia 20 czerwca 2024 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych zażalenia, w tym do uiszczenia wpisu od zażalenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Zażalenie na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 14 czerwca 2024 r. wniosła skarżąca. Zażalenie to zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 września 2024 r., sygn. akt I OZ 503/24. Pismem z dnia 1 października 2024 r. skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 14 czerwca 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni od dnia doręczenia pod rygorem odrzucenia zażalenia. Na wezwanie Zastępcy Przewodniczącej Wydziału II do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od zażalenia skarżąca złożyła zażalenie z dnia 11 października 2024 r. Z uwagi na jego niedopuszczalność zażalenie zostało odrzucone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 listopada 2024 r. sygn. akt II SA/Kr 53/24. Na powyższe postanowienie WSA w Krakowie skarżąca wniosła zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 marca 2025 r. sygn. akt I OZ 166/25 oddalił zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2024 r. sygn. akt II SA/Kr 53/24 odrzucił zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 17 maja 2024 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżąca, mimo prawidłowego wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia nie uiściła go w zakreślonym siedmiodniowym terminie, dlatego też zażalenie podlegało odrzuceniu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz.935, dalej "P.p.s.a.") zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Brak wpisu od zażalenia, pomimo prawidłowego wezwania do jego uiszczenia, stanowi przesłankę do jego odrzucenia. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła zażalenie na odrzucenie jej zażalenia w sprawie, w której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną skarżącej. Skarżąca powyższe zażalenie złożyła osobiście i nie uiściła od niego żądanego wpisu, co wynika z postanowień Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 września 2024 r., sygn. akt I OSK 503/24 i 28 marca 2025 r., sygn. akt I OSK 166/25. Wobec powyższego, Sąd I instancji zasadnie odrzucił złożony przez skarżącą środek odwoławczy na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Odnosząc się natomiast do zarzutów zażalenia wskazać należy, że stanowią one jedynie polemikę z zaskarżonym postanowieniem, które w całości odpowiada prawu. Ponadto wskazać należy, że działania skarżącej, które są znane sądowi kasacyjnemu z urzędu, należy uznać za nadużycie prawa i które mają jedynie na celu uporczywe zarzucenie Sądu I instancji oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego zażaleniami, niemającymi nic wspólnego z obroną własnych praw. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.