II FZ 621/10

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia NSA Jan Grzęda po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. F. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 4 października 2010 r. sygn. akt I SA/Bk 539/10 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi W. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 2 września 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości decyzji organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu osiągnięcia przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2006 rok postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z 4 października 2010 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wezwał pełnomocnika strony skarżącej, doradcę podatkowego, do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie o sygn. akt I SA/Bk 539/10 ze skargi W. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z 2 września 2010 r. nr [...], w kwocie 500 zł. Jako podstawę prawną zarządzenia powołał przepisy art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W zarządzeniu znajdowało się pouczenie o rygorze odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wskazanej kwoty w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia. W zażaleniu skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł o uchylenie zarządzenia w części przekraczającej kwotę 200 zł. Stwierdził, że 12 października 2010r. wykonał zarządzenie, dokonując wpłaty w kwocie 500 zł. W sprawie powinien jednak znaleźć zastosowanie § 2 ust. 6 powołanego rozporządzenia, określający wysokość wpisu w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5, a nie wskazany w zarządzeniu § 2 ust. 3 pkt 12. Skarga dotyczy bowiem uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji, na podstawie art. 233 § 2 ustawy z 29 sierpnia 19997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8 poz. 60 ze zm.) - dalej Ordynacja podatkowa. W jego ocenie, zaskarżona decyzja przyznaje skarżącemu uprawnienie, w ramach wszczętego z urzędu przez organ kontroli skarbowej, do żądania ponownego przeprowadzenia postępowania dowodowego w sprawie źródeł finansowania wydatków poniesionych w 2006 roku. Wskazał, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest jedynie ustalenie jaki organ administracji publicznej: czy Dyrektor Izby Skarbowej w B. czy organ kontroli skarbowej będzie zobowiązany do przeprowadzenia postępowania w żądanym zakresie i dlatego też, jego zdaniem, wpis stały w sprawie niniejszej skargi nie powinien być wyższy od kwoty 200 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Spór zaistniały na gruncie niniejszej sprawy dotyczy charakteru wpisu sądowego należnego w przypadku, gdy przedmiotem zaskarżenia jest tzw. decyzja kasacyjna. Stosownie do brzmienia art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w pozostałych sprawach pobiera się wpis stały. W niniejszej sprawie zaskarżona do Sądu I instancji decyzja Dyrektora Izby Skarbowej została wydana na podstawie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej. Jest to więc decyzja kasacyjna, w której organ nie orzeka o zasadności żądania strony. Uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie mu sprawy do ponownego rozpoznania oznacza jedynie pośredni związek decyzji odwoławczej z należnością pieniężną. Fakt, że decyzja organu I instancji rozstrzygała sprawę co do istoty nie ma w tej mierze znaczenia, skoro to rozstrzygnięcie organu odwoławczego podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego i to jego treść decyduje o wartości przedmiotu zaskarżenia. Kwestia wpisu od skargi na decyzję kasacyjną była zresztą wielokrotnie przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego, których konsekwencją było przyjęcie poglądu, iż wpis od skargi na decyzję, o której mowa w art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, jest wpisem stałym, określanym na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. (vide postanowienie z 4 marca 2005 r., sygn. akt II FZ 58/05, ONSAiWSA 2005/6/118; postanowienie z 13 kwietnia 2007 r., sygn. akt II FZ 168/07, ONSAiWSA 2008/1/11, postanowienie z 19 sierpnia 2009 r., sygn. I FZ 335/09, LEX Nr 552237). Zaskarżona decyzja organu odwoławczego dotyczy (choć go nie określa) zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2006 rok. Zatem nie ma racji strona skarżąca, że w niniejszej sprawie winien mieć zastosowanie § 2 ust. 6 rozporządzenia, a tym samym wpis powinien być określony w kwocie 200 zł. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.