II GSK 1089/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska Sędzia NSA Janusz Zajda (spr.) Sędzia del. WSA Inga Gołowska Protokolant Sebastian Gajewski po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2013 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Z. M. – P. U. "K." od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 24 kwietnia 2013 r. sygn. akt VIII SA/Wa 188/13 w sprawie ze skargi Z. M. – P. U. "K." na pismo [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej oddala skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z 24 kwietnia 2013 r., sygn. akt VIII SA/Wa 188/13 oddalił skargę Z. M. P. U. K. na pismo [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych (MJWPU) z [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej. Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy: Skarżący złożył wniosek o dofinansowanie projektu realizowanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2007-2013 (RPOWM), Priorytet I "Tworzenie warunków dla rozwoju potencjału innowacyjnego i przedsiębiorczości na [...]", Działanie 1.5 "Rozwój przedsiębiorczości", pt. "[...]". Pismem z [...] lipca 2012 r. MJWPU poinformowała skarżącego, że jego wniosek nie przeszedł pomyślnie etapu oceny merytorycznej. Uzyskał wynik 64,50 punktów ze 115,00 możliwych do uzyskania w Działaniu 1.5, co stanowi mniej niż wymagane minimum 60% punktów. W odpowiedzi na protest złożony przez skarżącego, pismem z [...] sierpnia 2012 r. MJWPU poinformowała skarżącego, że protest został oddalony. Skarżący złożył skargę na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. Skarga ta została rozpoznana w sprawie VIII SA/Wa 714/12, w której Sąd wyrokiem z 28 listopada 2012 r. stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez MJWPU. W ocenie Sądu treść stanowiska organu zawartego w piśmie z [...] sierpnia 2012 r. jest wewnętrznie sprzeczna. Zauważył, iż organ podtrzymał swoją ocenę wniosku w zakresie kwestionowanego kryterium nr 10, a jednocześnie stwierdził, że w tym zakresie zarzut zostaje uwzględniony. W ocenie Sądu takie działanie jest nielogiczne i wewnętrznie sprzeczne. Sąd wskazał ponadto na enigmatyczną argumentację organu w tym zakresie, która nie pozwala w sposób jednoznaczny określić, jakie jest naprawdę stanowisko w tym przedmiocie. Zdaniem Sądu rozstrzygnięcie protestu skarżącego i ocena organu tam zaprezentowana nie odpowiadały wymogom przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, przez co naruszony został art. 26 ust. 2 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (j.t. Dz.U. 2009 r., Nr 84, poz. 712; dalej: uzppr). Sąd wskazał jednocześnie, iż z zasady transparentności reguł stosowanych przy ocenie projektów płynie wymóg, aby stanowisko instytucji zarządzającej, dotyczące oceny wniosków (informacja o ocenie, rozstrzygnięcie protestu) było należycie uzasadnione. Po ponownym rozpoznaniu protestu pismem z [...] lutego 2013 r. MJWPU poinformowała skarżącego o oddaleniu protestu. W odniesieniu do kryterium oceny strategicznej nr 5 (Zasięg przestrzennego oddziaływania projektu) MJWPU wskazała, iż nie podziela stanowiska skarżącego o ponadpowiatowym zasięgu oddziaływania projektu. Wskazano, iż skarżący nie podał, które zapisy wniosku o tym świadczą. Nie doszukano się treści mogących jednoznacznie potwierdzać stanowisko skarżącego w tym przedmiocie. Oceniający wskazali, iż działalność skarżącego skoncentrowana jest na obszarze powiatu przysuskiego. Wskazywane wzmocnienie konkurencyjności przedsiębiorstwa skarżącego na rynku lokalnym i regionalnym w ocenie MJWPU może być zgodne z prawdą, ale nie przesądza o spełnianiu kryterium, o którym mowa w wymiarze ponadpowiatowym. Odnosząc się do kryterium oceny szczegółowej nr 10 (Zaangażowanie własnego kapitału wnioskodawcy) MJWPU podniosła, iż także w tym względzie nie przychyla się do stanowiska skarżącego. Wyjaśniając sposób dokonywania przez ekspertów obliczeń wskazano, iż od maksymalnego procentowego poziomu dofinansowania (50%) odejmowany jest procentowy poziom dofinansowania wskazany przez skarżącego (44,90 %), a wynik zestawiany jest z przedziałami wyszczególnionymi w karcie oceny merytorycznej. W przypadku projektu skarżącego wielkość wynosi 5,1%, co pozwala na przyznanie 2 punktów przez każdego z oceniających, co też nastąpiło. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalając skargę wskazał na wstępie, że zgodnie z art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270; dalej: ppsa), ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone przez WSA w W. w wyroku z 28 listopada 2012 r., sygn. akt VIII SA/Wa 714/12 wiążą zarówno organ, jak i Sąd orzekający w sprawie. Sąd badając, czy ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, o czym mowa w art. 30c ust. 3 pkt 1 uzppr, nie dopatrzył się naruszeń, o których mowa w tym przepisie, uzasadniających przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję. Zgodnie ze wskazaniami Sądu zawartymi w uzasadnieniu wyroku w sprawie VIII SA/Wa 714/12 organ w zaskarżonym rozstrzygnięciu zawarł twierdzenia opisujące w sposób należyty i pozwalający na zrozumienie przyczyn dokonania takiej, a nie innej oceny złożonego przez skarżącego wniosku o dofinansowanie. Wskazał, że dokumentem uzupełniającym zapisy Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2007-2013 jest Szczegółowy Opis Priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2007-2013. Dokument ten przedstawia szczegółowy opis priorytetów z podziałem na działania, precyzując główne typy możliwych do realizacji projektów, beneficjentów, poziomy intensywności pomocy, precyzuje i opisuje sposoby wyłaniania i oceny projektów, a także zawiera opis podmiotów uczestniczących w realizacji RPOWM. W odniesieniu do zarzutów zmierzających do wykazania, iż projekt został wadliwie oceniony w zakresie kryterium nr 5 - Zasięg przestrzennego oddziaływania projektu, w ocenie Sądu brak jest podstaw do uznania za zasadną argumentację skarżącego. Skarżący wskazał, iż ponadpowiatowy zasięg projektu wynika z zapisów wniosku w punktach C1 i C6 oraz w częściach II.1.4, II.2.1, i IV.1 Biznes Planu. Zdaniem Sądu w świetle tych zapisów brak jest podstaw do stwierdzenia, iż zasięg przestrzenny oddziaływania projektu jest ponadpowiatowy. Jak wynika z tych twierdzeń działalność przedsiębiorstwa koncentruje się na obszarze powiatowym, zaś realizacja projektu objętego wnioskiem miałaby mieć wpływ na zwiększenie zasięgu przestrzennego przedsiębiorstwa. Informacja z biura rachunkowego z 26 lutego 2012 r., dołączona do skargi (załącznik nr 8) wskazuje, iż przychody w latach 2011 i 2012 uzyskiwane poza terenem powiatu przysuskiego znacznie przekroczyły kwoty uzyskiwane na terenie powiatu. O ile informacja ta, jak podnosi skarżący miałaby świadczyć o ponadpowiatowym zasięgu przestrzennym przedsiębiorstwa, to Sąd zauważył, iż pozostaje w sprzeczności ze wskazanymi punktami wniosku i Biznes Planu, z których wynika, iż zwiększenie zasięgu przestrzennego przedsiębiorstwa jest objęte zamiarem jego rozwoju z wykorzystaniem pomocy objętej wnioskiem. Ponadto opieranie się na informacji z lat ubiegłych bez wykazania okoliczności świadczących, co najmniej o pozyskaniu kontrahentów z terenu poza powiatem przysuskim obecnie, a jedynie wskazanie na zamiar ich pozyskania, nie pozwala na stwierdzenie o większym zasięgu przedsiębiorstwa, niż to wskazali oceniający. Na marginesie Sąd dodał, iż przy przyjęciu odmiennej oceny, nawet gdyby obaj oceniający przyznali przy ocenie kryterium nr 5 maksymalną ocenę, to jest po 3 punkty, zamiast po 1 punkcie, to po uśrednieniu tej oceny wzrost liczby punktów za to kryterium wyniósłby 2 punkty, dając ogólną wartość 66, 5 punktu. Wobec tego, iż 60% maksymalnej liczby punktów, to jest 115, wynosi 69 punktów, dokonanie oceny kryterium nr 5 na poziomie maksymalnym nie pozwoliłoby na wypełnienie wymogu osiągnięcia przez projekt co najmniej 60% maksymalnej liczby punktów. Zdaniem Sądu brak jest również podstaw do uwzględnienia skargi co do wadliwej oceny w zakresie kryterium nr 10 - Zaangażowanie własnego kapitału wnioskodawcy. Sąd stwierdził, że w § 7 pkt 5 Regulaminu konkursu nr [...] wskazano, iż maksymalna intensywność pomocy w przypadku korzystania z regionalnej pomocy inwestycyjnej oraz pomocy de minimis dla całkowitych wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem nie może przekroczyć 50% wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem. Skarżący we wniosku o dofinansowanie wskazał na poziom dofinansowania w wysokości 44,90%. Biorąc pod uwagę, iż wartość projektu stanowi 100%, wkład własny wnioskodawcy należy obliczyć jako wartość stanowiącą różnicę pomiędzy wartością 100%, a wartością wnioskowanej pomocy. Tak obliczony wkład własny wnioskodawcy wynosi 55,10% i jest o 5,1 % wyższy od określonego w regulaminie minimum. Tym samym zdaniem Sądu przyznanie w kryterium nr 10 liczby punktów 2 przez każdego z oceniających jest prawidłowe. Mieści się bowiem w rubryce wkład własny wnioskodawcy przekraczający minimalny wkład własny o wartość od 4% do 6%, który jest punktowany liczbą 2 punktów. Obliczenia skarżącego, z których wynika, iż jego wkład własny jest wyższy niż 10% i tym samym powinien być punktowany maksymalną wartością 8 punktów nie mogą być uznane za prawidłowe. Opierają się one bowiem na błędnym założeniu, iż wkład własny skarżącego stanowi wartość 100%, przyjmowaną przez skarżącego, jako wartość wyjściową do dokonywanych obliczeń. Tymczasem wartością 100% jest wartość całego projektu i w obrębie tej kwoty należy ustalić stosunek wartości wkładu własnego do wartości wnioskowanego dofinansowania. W świetle powyższych wywodów Sąd uznał, że brak jest podstaw do stwierdzenia wskazywanych przez skarżącego naruszeń prawa, jak również innych naruszeń dających podstawę do uwzględnienia skargi. Z. M. złożył skargę kasacyjną, w której zaskarżył wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i uwzględnienie skargi poprzez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i jednoczesne przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów o postępowaniu w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, w rozumieniu art. 174 pkt 2 ppsa, tj. art. 26 ust. 2 i art. 30c ust. 3 pkt 1 uzppr poprzez uznanie, iż brak jest podstaw do stwierdzenia wadliwości dokonanych ocen, prowadzących do zaniżenia przyznanej liczby punktów, jak i przyjęcie, iż brak jest podstaw do uznania za zasadną argumentacji skarżącego o ponadpowiatowym zasięgu projektu. W uzasadnieniu wskazał, że projekt w pełni wypełnia kryterium nr 5 "Zasięg przestrzennego oddziaływania projektu" pod kryterium: "Projekty o zasięgu ponadpowiatowym". Wynika to wprost z zapisów w treści Wniosku o dofinansowanie projektu (załącznik nr 6) uwidocznionych w punktach: C1 i C6 oraz w Biznes Planie (załącznik nr 7) w częściach: II.1.4, II.2.1, IV.1. Dodatkowo skarżący przedłożył dokument wystawiony przez obsługujące skarżącego biuro rachunkowe S. s.c. z którego wynika, iż w roku 2011 uzyskał on przychód w wysokości 1 285 976,97 zł, z czego tylko 255 550,99 zł to przychód uzyskany w powiecie przysuskim. W roku 2012 skarżący osiągnął przychód w kwocie 938 740,53 zł, z tego 160 854,24 zł to przychód uzyskany na terenie powiatu przysuskiego. Czyli ponad 80% przychodu skarżącego pochodzi spoza terenu powiatu przysuskiego. Zdaniem skarżącego w sposób oczywisty wynika z tego, iż jego przeważająca działalność jest poza terenem działania powiatu przysuskiego. Odnośnie kryterium nr 10 skarżący wskazał, ze obaj eksperci przyjęli błędne założenia w wyliczeniu procentowym wielkości zaangażowania kapitału własnego wnioskodawcy. Skarżący spełnił to kryterium zgodnie z zapisami w Kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Konkursu nr [...], zwiększając swój wkład własny o ponad 10% w stosunku do wymagalnego minimum. Skarżący stwierdził, ze wkład własny beneficjenta powinien wynieść minimum 50%, drugie 50% stanowi wartość dotacji. W związku z tym 50% po każdej stronie stanowi faktycznie 100% wkładu dla każdej strony (beneficjent/dotacja). Zwiększenie wkładu własnego beneficjenta o 10% następuje poprzez zwiększenie wartości liczonej od współczynnika 50/50. Skarżący w projekcie założył wkład własny wyższy o ponad 10% od wymaganego minimalnego. Jest to także widoczne po wartościach realnych uwidocznionych we wniosku, gdzie procent dofinansowania wynosi 44,90% a wkład własny beneficjenta wynosi 55,10% czyli jest realnie wyższy o 10,20%. Projekt zakłada wkład własny o wartości 253 460 zł netto, zaś kwota dofinansowania wynosi 206 540 zł netto. W relacjach procentowych wynosi to następująco: 55,10% i 44,90%. W układzie matematycznym wartości te są jeszcze znacznie bardziej zróżnicowane, bowiem w relacji wielkości wkładu własnego do wartości dofinansowania efekt jest następujący: kwota 253 460 zł stanowi wartość o 18,51% wyższą od kwoty 206 450 zł w ujęciu do wartości projektowych kosztów netto wynoszących 460 000 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie jest zasadna. Zgodnie z art. 174 ppsa skargę kasacyjną można oprzeć na podstawie: 1) naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 ppsa), a więc w tych granicach, jakie strona wnosząca ten środek prawny sama nakreśli w ramach podstaw, o których mowa w art. 174 pkt 1 i 2 ppsa, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, której przesłanki zostały określone w art. 183 § 2 ppsa, a które w sprawie nie występują. Wynikająca z art. 183 § 1 ppsa zasada związania granicami skargi kasacyjnej oznacza również związanie wskazanymi w środku prawnym podstawami zaskarżenia, które determinują zakres kontroli kasacyjnej, jaką Naczelny Sąd Administracyjny powinien podjąć w celu stwierdzenia ewentualnej wadliwości zaskarżonego orzeczenia. Wobec takich regulacji nie ulega wątpliwości, że wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy ad meritum w jej całokształcie, lecz uzasadnione jest odniesienie się jedynie do zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych. W skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie wyłącznie przepisów rangi ustawowej. Nie wskazano natomiast na naruszenie, choćby pośrednie, regulacji odnoszących się do zasad i procedur w realizacji RPO WM na lata 2007-2013. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 26 ust. 2 uzppr, należy stwierdzić, że nie jest on trafny. Zgodnie z postanowieniami tego przepisu, instytucja zarządzająca wykonując zadania o których mowa w ust. 1 powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewniać przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów. Wprawdzie w uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor nie odnosi się do treści tego przepisu, ograniczając się do zakwestionowania zgodności oceny projektu z kryteriami wyboru projektów oraz wykładnię tych kryteriów (kryterium strategiczne nr 5 i kryterium szczegółowe nr 10), to jednakże na rozprawie przed NSA pełnomocnik skarżącego podniósł kwestię oceny projektu innego podmiotu w zakresie kwestionowanych kryteriów, jako dokonaną odmiennie od oceny projektu skarżącego. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że zasada równego dostępu do pomocy odnosi się w pierwszej kolejności do czynności, o jakich mowa w art. 26 ust. 1 uzppr, w zakresie stanowienia aktów o charakterze generalnym regulującym zasady prowadzenia konkursu. To, czy zasada równego dostępu została zachowana w odniesieniu do poszczególnych wniosków, jest przedmiotem oceny sądu administracyjnego w konkretnej sprawie. Natomiast okoliczność, czy w przypadku innych niż wnoszący skargę podmiotów tę zasadę zachowano, bądź naruszono, nie ma wpływu na ocenę zasadności skargi (wyroki NSA z: 28 kwietnia 2011 r., II GSK 675/11 i 4 września 2012 r., II GSK 1411/12 - dostępne na stronie internetowej www.nsa.gov.pl - zakładka Orzecznictwo, Baza orzeczeń - orzeczenia.nsa.gov.pl). Pogląd ten podziela w sprawie również Naczelny Sąd Administracyjny. Oznacza to, że przewidzianej w art. 26 ust. 2 uzppr zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów nie można sprowadzać do kwestii wzajemnego porównywania ocen wniosków złożonych przez inne podmioty w ramach tego samego konkursu z oceną wniosku złożonego przez skarżącego, co podnosił na rozprawie przed NSA pełnomocnik skarżącego. Drugi zarzut skargi kasacyjnej wskazuje na naruszenie art. 30c ust. 3 pkt 1 uzppr, zgodnie z którym Sąd może w wyniku rozpatrzenia skargi uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Zdaniem strony skarżącej Sąd uznając, że brak jest podstaw do stwierdzenia wadliwości dokonanych ocen, prowadzących do zaniżenia przyznanej liczby punktów oraz uznając, za niezasadną argumentację skarżącego o ponadpowiatowym zasięgu projektu, naruszył ten przepis. Z tym stanowiskiem nie można się zgodzić. Sąd pierwszej instancji analizując kryterium strategiczne nr 5 - "Zasięg przestrzennego oddziaływania projektu" wziął pod uwagę wskazane przez skarżącego części Wniosku i Biznes Planu, z których miał wynikać ponadpowiatowy zasięg przestrzennego oddziaływania projektu. Na te same punkty powołał się skarżący w skardze kasacyjnej. Należy zauważyć, że z punktu widzenia oceny kryterium strategicznego nr 5 najważniejsze są pozycje C2 i C6 wniosku o dofinansowanie projektu, gdyż zgodnie z "Opisem kryteriów strategicznych" właśnie te pozycje stanowią źródło informacji przy ocenie tego kryterium. Z kolei z "Instrukcji wypełniania wniosku" wynika, że pozycja C2 - "Miejsce realizacji projektu" powinna zawierać informację o lokalizacji realizowanego projektu na poziomie województwa, powiatu i gminy. W przypadku realizacji projektu na obszarze obejmującym więcej niż jeden powiat lub gminę, należy je wymienić dodając z listy. (...) Kliknięcie na znak (+) powoduje dodanie kolejnego obszaru realizacji projektu. Natomiast w pozycji C6 - "Zasięg oddziaływania projektu i jego wpływ na gospodarkę regionu", zgodnie z "Instrukcją wypełniania wniosku", beneficjent powinien wyraźnie określić i uzasadnić zasięg oddziaływania projektu. Skarżący we wniosku w pozycji C2 wskazał jedynie, jako miejsce realizacji projektu - powiat p., gmina P., miejscowość S. Podobnie w pozycji C6, gdzie dodatkowo zaznaczył, że przedsiębiorstwo realizuje swoją dotychczasową działalność gospodarczą w wymiarze gminnym, ponadgminnym i powiatowym i dopiero realizacja projektu pozwoli na wyjście poza granice dotychczasowej działalności. Zdaniem NSA, Sąd pierwszej instancji prawidłowo zatem uznał, że sam zamiar przestrzennego rozwoju przedsiębiorstwa nie jest wystarczającą przesłanką do uznania, że projekt skarżącego zasługiwał na uzyskanie 3 punktów za zasięg ponadpowiatowy - o zasięgu, co najmniej dwóch powiatów. Skarżący nie określił wyraźnie i nie uzasadnił ponadpowiatowego zasięgu oddziaływania projektu, do czego był zobowiązany zgodnie z "Instrukcją wypełniania wniosku". O takim zasięgu nie świadczy też potencjał przedsiębiorstwa z dnia składania wniosku o dofinansowanie. Potencjał ten, obejmujący zarówno kapitał ludzki, jak i środki pracy - budynki, maszyny, narzędzia, środki finansowe, umowy zawarte z kontrahentami, a więc wskaźniki decydujące o sile i obszarze oddziaływania podmiotu na rynek gospodarczy, nie wskazuje, aby przedsiębiorstwo mogło zapewnić efektywną i kompleksową realizację projektu na poziomie ponadpowiatowym. Natomiast oceny kryterium szczegółowego nr 10 "Zaangażowanie własnego kapitału wnioskodawcy" dokonuje się na podstawie "Szczegółowego opisu priorytetów" (Uszczegółowienie RPO WM 2007-2013). Na str. 77 - pkt II ppkt 25 tego dokumentu wskazano, że minimalny wkład własny beneficjenta wynosi 50% - w przypadku udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej, 50% - w przypadku udzielania pomocy na usługi doradcze, 50% - w przypadku udzielania pomocy de minimis. Z kolei w Załączniku Nr 5 Kryteria wyboru finansowych operacji - Działanie 1.5 Kryterium nr 10, stwierdza się, że kryterium premiuje wnioskodawców, którzy wniosą wkład własny większy niż minimalny wkład własny beneficjenta określony w Uszczegółowieniu RPO WM i przepisów dotyczących pomocy publicznej/pomocy de minimis. Punktacja przedstawia się następująco: wkład własny beneficjenta przekraczający minimalny wkład własny: powyżej 10% - 8 punktów; powyżej 8% do 10% - 6 punktów; powyżej 6% do 8% - 4 punkty; powyżej 4% do 6% - 2 punkty; powyżej 2% do 4% - 1 punkt. W przypadku niespełnienia powyższych warunków - 0 punktów. Biorąc pod uwagę te uregulowania należy zgodzić się z przyjętą przez Sąd pierwszej instancji wykładnią, iż wartość projektu stanowi 100%, a wkład własny wnioskodawcy należy obliczyć, jako wartość stanowiącą różnicę pomiędzy wartością 100%, a wartością wnioskowanej pomocy. Ponieważ skarżący we wniosku o dofinansowanie wskazał na poziom dofinansowania w wysokości 44,90%, to wkład własny wnioskodawcy wynosi 55,10% i jest o 5,1% wyższy od określonego w regulaminie minimum. Zatem organ prawidłowo za to kryterium przyznał skarżącemu 2 punkty, zgodnie ze wskazaną wyżej punktacją. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 ppsa, jako nieuzasadnioną.