II OSK 16/18

Dnia 24 stycznia 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 września 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 622/17 oddalającego skargę A. B. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wyrokiem z dnia 20 września 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 622/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. B. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2014 r. wymierzającą A. B. karę pieniężną w wysokości 10000 złotych za prowadzenie działalności w zakresie transportu odpadów bez wymaganego zezwolenia. Skargę kasacyjną od ww. wyroku wniósł A. B., zawierając w niej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący, powołując się na treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody finansowej. Zapłata kary pieniężnej spowoduje trudności w regulowaniu przez skarżącego bieżących wydatków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, co może doprowadzić do tymczasowej niewypłacalności skarżącego. Może uniemożliwić mu prowadzenie działalności gospodarczej i regulowanie należności na rzecz kontrahentów, co w dłuższym czasie może doprowadzić do znacznych strat finansowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazania wymaga, że w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 193 tej ustawy (por. uchwała NSA z 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07). Ponadto w okolicznościach tej sprawy nie zaistniały skutki prawne, o jakich mowa w art. 61 § 6 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyżej wymieniony przepis, choć przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na wniosek strony, to uzależnia skorzystanie z takiego środka prawnego w sytuacji, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Możliwość udzielenia ochrony tymczasowej została zatem ograniczona od wystąpienia jednej z dwóch przesłanek zawartych w omawianym przepisie. Obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Innymi słowy uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., II FZ 338/07). Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonywujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/06). W niniejszej sprawie we wniosku skarżący nie wykazał przesłanek, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., ponieważ przedmiotowy wniosek zawiera gołosłowne twierdzenia nie poparte nawet żadnymi konkretami. Na podstawie takiej argumentacji nie można stwierdzić jaki konkretnie wpływ na wykonywaną przez skarżącego działalność gospodarczą ma wykonanie zaskarżonej decyzji w postaci uiszczenia przez skarżącego kary pieniężnej w wysokości 10000 złotych. Nie wiadomo jakie konkretnie skutki wywoła dla skarżącego wykonanie zaskarżonej decyzji i czy wywoła jakiekolwiek negatywne skutki lub znaczną szkodę. Przeciwnego wniosku nie można wyprowadzić z samej istoty wielkości nałożonej kary pieniężnej. Wymaga to bowiem przedstawienia rzetelnej sytuacji materialnej skarżącego i jego przedsiębiorstwa, czego skarżący nie uczynił, zawierając w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.