II OZ 1133/14
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2014-11-04
Skład orzekający: Maciej Dybowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postępowanie zażaleniowe w przedmiocie wstrzymania wykonania postanowienia staje się bezprzedmiotowe w przypadku wydania przez sąd pierwszej instancji orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie głównej?Ratio decidendi
Postępowanie zażaleniowe dotyczące wstrzymania wykonania postanowienia staje się bezprzedmiotowe, jeśli przed jego rozpoznaniem przez sąd drugiej instancji, sąd pierwszej instancji wyda orzeczenie kończące postępowanie w sprawie głównej. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 61 § 6 PPSA, wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z mocy ustawy, co skutkuje koniecznością umorzenia postępowania zażaleniowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA.Stan faktyczny
Skarżąca E. B. wniosła o wstrzymanie wykonania postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiającego wszczęcia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił ten wniosek, wskazując na brak podstaw prawnych i przesłanek z art. 61 § 3 PPSA. Następnie skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie WSA. Jednakże, przed rozpoznaniem zażalenia przez NSA, WSA wydał wyrok oddalający skargę E. B., który stał się prawomocny.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie zażaleniowe.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 1360/13 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi E. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia umorzyć postępowanie zażaleniowe
Postanowieniem z 22 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 1360/13 (dalej postanowienie z 22 listopada 2013 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie ze skargi E. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddalił wniosek.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że E. B. (dalej skarżąca) w skardze na postanowienie z [...] 2013 r. nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej postanowienie z [...] 2013 r.), wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Oddalając wniosek Sąd I instancji zaznaczył, że skarżąca nie powołała podstawy prawnej, ani nie wskazała przesłanek z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa; k. 16-18 akt sądowych).
Zażalenie z dnia 2 grudnia 1913 r. (omyłkowo nazwane "skargą kasacyjną") na postanowienie z 22 listopada 2013 r. wywiodła skarżąca, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia (k. 30-33 akt sądowych).
Naczelny Sąd Administracyjnej zważył, co następuje:
W niniejszej sprawie wyrokiem z 9 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Kr 1360/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę E. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] 2013 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Wyrok ów jest prawomocne od 22 marca 2014 r. (k. 48, 48v akt sądowych).
Zgodnie z art. 61 § 6 ppsa wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Oznacza to, że po wydaniu wyroku przez sąd postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności - traci swoją moc. W tej sytuacji kwestia dotycząca rozstrzygnięcia wstrzymania wykonania postanowienia z [...] 2013 r., staje się bezprzedmiotowa. W orzecznictwie wskazuje się, że postępowanie wszczęte na skutek zażalenia wniesionego na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia staje się bezprzedmiotowe, jeżeli przed rozpoznaniem tego zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny zostanie wydane przez Sąd I instancji orzeczenie kończące postępowanie (postanowienie NSA z: 1.2.2012 r., II OZ 31/12; 18.1.2012 r., II FZ 845/11; 13.6.2008 r., II OZ 591/08, Lex 493602; 12.6.2014 r., I FZ 163/14, cbosa). Chodzi tu o bezprzedmiotowość wtórną, określoną w art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W niniejszej sprawie postępowanie sądowadministracyjne zostało zakończone wyrokiem z 9 stycznia 2014 r. Brak jest zatem przedmiotu zażalenia, bowiem rozstrzygnięcie w sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia z mocy ustawy nie funkcjonuje już w obrocie prawnym. Z tej przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny nie był władny zbadać zarzuty merytoryczne podniesione w zażaleniu.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 6 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło