II OZ 647/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.W. i I.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 czerwca 2021 r. sygn. akt II SA/Łd 205/21 odrzucające skargę A.W. i I.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 22 grudnia 2020 r. nr SKO.4150.463-468.2020, SKO.4150.497.2020 w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2021 r. II SA/Łd 205/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę A.W. i I.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 22 grudnia 2020 r. w przedmiocie warunków zabudowy dla inwestycji. Odrzucenie skargi nastąpiło na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej "p.p.s.a.". W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżące zostały wezwane do uzupełnienia braków skargi w postaci 10 jej odpisów wraz z załącznikami podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem, określenia ich interesu prawnego i do wskazania numerów PESEL. Skarżące w zakreślonym terminie wskazały wprawdzie numery PESEL, wyjaśniły swój interes prawny, a także złożyły 10 egzemplarzy pism jako odpisy skargi wraz z załącznikami. Jednak złożone odpisy skargi, w ocenie Sądu, nie stanowią odpisów skargi z dnia 21 lutego 2021r. Przedłożone egzemplarze pisma z dnia 21 lutego 2021 r. i jego załączniki różnią się formatem, dopiskami, zakreśleniami, a także nie został przez skarżące złożony ostatni załącznik skargi, tj. załącznik z numerem "9 II", stanowiący odwołanie podpisane przez I.L. Odpisy skargi ze względu na mały format czynią je nieczytelnymi, natomiast odpisy załączników różnią się pod względem treści i formatu od załączników przedłożonych wraz z oryginałem skargi. Jednego załącznika brakuje, a niektóre są niekompletne. Oznacza to, zdaniem Sądu, że brak formalny skargi nie został uzupełniony. Zażalenie na powyższe postanowienie (na podstawie art. 194 § 1 pkt 1a p.p.s.a.) wniosły skarżące, domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu podniosły, że w wezwaniu Sąd nie określił w jakim formacie mają zostać przesłane dodatkowe egzemplarze skargi. Jak wskazały art. 47 § 1 p.p.s.a. milczy co do formatów pisma, a dokumenty zostały wydrukowane w zmniejszonych formatach ze względu na dobro środowiska. Wskazały także na wadliwe pouczenie przez organ, że skarga winna być wniesiona w dwóch egzemplarzach, a nie dwunastu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie co do zasady odpowiada prawu. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Brakami formalnymi skargi są niewątpliwie jej odpisy - art. 47 § 1 p.p.s.a. Przepis art. 47 § 1 p.p.s.a stanowi, że "Do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych". Natomiast z normy art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wynika, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem - w przypadku skargi - jej odrzucenia. Odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy. Istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma (por. postanowienie NSA z 23.08.2008 r. II OZ 407/08 oraz M. Jagielska, A. Wiktorowska, K. Wojciechowska, Komentarz do art. 47 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 249). Odnosząc powyższe do realiów sprawy niniejszej wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela stanowiska Sądu pierwszej instancji co do tego, że przedłożone przez skarżące egzemplarze pisma z dnia 21 lutego 2021 r. nie stanowią odpisów skargi z uwagi na odmienny format od pisma złożonego pierwotnie. Istotne jest bowiem odwzorowanie treści tego pisma, a Sąd nie kwestionował, że egzemplarze pisma z dnia 21 lutego 2021 r. złożone przez stronę jako odpisy odpowiadają w swej treści skardze złożonej do akt. W odniesieniu do kwestii czytelności pisma, skład Sądu rozpoznający niniejsze zażalenie podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniu z dnia 4 stycznia 2016 r. II OZ 4/16, że oczywistym jest, iż "odpis pisma winien być "czytelny" jednakże ocena czy odpis pisma zawiera tę cechę jest subiektywny. Jeśli zatem Sąd wojewódzki uznał, że złożone pismo nie daje się odczytać, a w konsekwencji nie może stanowić odpisu, to winien w pierwszej kolejności wezwać stronę do złożenia czytelnego odpisu. Dopiero bezskuteczny upływ terminu do wykonania takiego zarządzenia mógłby stanowić podstawę do odrzucenia skargi". Taka sytuacja nie zaistniała w okolicznościach niniejszej sprawy, gdyż skarżące nie były wzywane do nadesłania czytelnego odpisu skargi. Jednakże powyższe nie ma wpływu na wynik sprawy, gdyż rację ma Sąd pierwszej instancji, że skarżące nie wypełniły wezwania do usunięcia braków skargi w zakresie odpisów jej załączników. Brak jest bowiem odpisu załącznika oznaczonego numerem 9II, a niektóre załączniki są niekompletne – w załączniku oznaczonym numerem 8d brakuje ostatniej strony, bądź nie stanowią odwzorowania treści pism załączonych do skargi – załącznik oznaczony nr 2 i załącznik oznaczony numerem 4b nie odpowiadają w swej treści załącznikom pierwotnie złożonym do akt sprawy. W tej sytuacji co do zasady przyznać należy rację Sądowi pierwszej instancji, że braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. A zatem zaszła podstawa do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przy czym dodać należy, że podnoszona przez skarżące okoliczność pouczenia co do ilości egzemplarzy skargi przez organ administracji nie ma wpływu na ocenę kwestii uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie, w sytuacji gdy skarżące zostały prawidłowo wezwane przez sąd do uzupełnienia braków skargi w zakreślonym terminie i pod właściwym rygorem. To do sądu należy bowiem ocena, czy dane pismo (tutaj skarga) nie zawiera braków formalnych. W sytuacji stwierdzenia, że pismo nie spełnia warunków formalnych przewodniczący wdraża postępowanie naprawcze, stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., co też zostało w sprawie uczynione. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.