II OZ 694/12

Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] Sp. z o.o. w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 czerwca 2012 r. sygn. akt IV SA/Wa 864/12 wstrzymujące zaskarżoną decyzję w części zobowiązującej A. K. i I. K. do usunięcia urządzeń elektrowni wodnej w sprawie ze skargi A. K. i I. K. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do usunięcia urządzeń elektrowni wodnej postanawia: oddalić zażalenie Decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. Marszałek Województwa Lubelskiego: - stwierdził wygaśnięcie pozwolenia wodnoprawnego na wykorzystanie wód rzeki B. spiętrzonych na jazie w km 32+225 dla potrzeb napędu turbiny elektrowni wodnej, które zostało udzielone A. K. i I. K. decyzją Wojewody Lubelskiego z dnia [...] sierpnia 1997 r. (pkt 1 decyzji) i - odmówił nałożenia na A. K. i I. K. obowiązku usunięcia urządzenia wodnego (elektrowni wodnej) użytkowanego na podstawie powyższego pozwolenia wodnoprawnego (pkt 2 decyzji). Po rozpatrzeniu odwołania [...] Sp. z o. o. w L. Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. uchylił pkt 2 decyzji Marszałka Województwa Lubelskiego z dnia [...] listopada 2011 r. w przedmiocie odmowy nałożenia na A. K. i I. K. obowiązku usunięcia urządzenia wodnego i zobowiązał ich w terminie do dnia 31 marca 2012 r. do usunięcia określonych urządzeń elektrowni wodnej, a w pozostałym zakresie utrzymał decyzję Marszałka Województwa Lubelskiego w mocy. A. K. i I. K. wnieśli do Sądu skargę na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] lutego 2012 r. w części zobowiązującej ich do usunięcia urządzeń elektrowni wodnej. W skardze wniesiono o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej w zaskarżonej części z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącym bardzo poważnych strat finansowych (2-3 mln zł) w związku z rozbiórką urządzeń elektrowni wodnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 czerwca 2012 r., na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - dalej p.p.s.a., wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji w części zobowiązującej A. K. i I. K. do usunięcia urządzeń elektrowni wodnej, podnosząc, iż skarżący wykazali okoliczności o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. [...] Sp. z o.o. w L. pismem z dnia 21 czerwca 2012 r. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 11 czerwca 2012 r. zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez jego błędną wykładnię i zastosowanie. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że usunięcie urządzeń nie spowoduje ich uszkodzenia, oraz nie strącą one na wartości. Ponadto nie spowoduje to trudnych do odwrócenia skutków, gdyż wymontowane urządzenia mogą być zamontowane ponownie bez znacznych nakładów. Koszt demontażu tych urządzeń powinien wynieść od 15 000 do 20 000 złotych. Dodatkowo pełnomocnik Spółki podniósł, że skarżący prowadza działalność gospodarczą bez tytułu prawnego do nieruchomości i powinni liczyć się z możliwością konieczności demontażu tych urządzeń. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z konstrukcji przepisu, dopuszczającego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd wynika, że to na wnioskującym spoczywa ciężar wykazania, iż w przypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu wystąpić może niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne, co potwierdza liczne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. w sprawach o sygn. akt II OZ 550/07, II OZ 802/06, II OZ 788/06, II OZ 166/06, II OZ 113/06, II FZ585/06, II FZ 598/06, II FZ 666/06, FZ 250/04). Co do zasady nie wystarczy zatem powołanie się na treść przepisu. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady wykonalności ostatecznej decyzji administracyjnej, wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., tak więc przepisu § 3 tego artykułu nie należy interpretować w drodze wykładni rozszerzającej. Chociaż w przypadku decyzji nakazującej rozbiórkę już z jej istoty wynika, iż jej wykonanie może powodować trudne do odwrócenia skutki oraz znaczną szkodę, nie sposób przyjąć, aby zasadne było wstrzymywanie wykonania takiej decyzji wyłącznie w oparciu o samo żądanie jej wstrzymania. Niemniej jednak w okolicznościach niniejszej sprawy, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione, gdyż skarżący wykazali, iż rozbiórka przedmiotowych urządzeń może wyrządzić znaczną szkodę. W wyniku skargi może zostać uchylona zaskarżona decyzja, o której wstrzymanie wykonania wnosi skarżąca. Odnosząc się do zarzutów zażalenia, należy podkreślić, iż sam pełnomocnik Spółki składającej zażalenie podnosi, że koszt demontażu urządzeń może wynieść od 15 000 do 25 000 zł, co może stanowić znaczną szkodę dla skarżących. Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 197 § 1 w zw. z art. 184 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji