II OZ 880/19

Dnia 9 października 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 9 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 15 lipca 2019 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 516/19 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi J. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 15 lipca 2019 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 400 zł. Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł skarżący, podnosząc, że ustalona w ww. wezwaniu kwota wpisu sądowego od skargi nie jest zgodna z prawem. Skarżący wartość przedmiotu zaskarżenia powiązał z murem, który nie jest wart 10000-50000 złotych. Ponadto kwota 400 złotych jest mu potrzebna na przeżycie miesiąca. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie na zarządzenie z dnia 15 lipca 2019 r. jest bezzasadne w świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Przepis ten stanowi, że Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. Przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Sprawa niniejsza nie znajduje się w katalogu spraw objętych art. 239 pkt 1 p.p.s.a., w których to sprawach, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu korzysta ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Jednocześnie skarżący nie należą do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 2-4 p.p.s.a. Słusznym było zatem wydanie zarządzenia o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 400 zł. Wysokość tego wpisu znajduje swoje umocowanie w przywołanym w treści zaskarżonego zarządzenia przepisie § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), który odnosi się do wpisu stosunkowego, którego ustalenie uzależnione jest od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem. Wbrew stanowisku skarżącego w niniejszej sprawie przedmiotu zaskarżenia nie stanowi stricte mur oporowy i jego ewentualna wartość, lecz nałożona zaskarżonym postanowieniem na skarżącego grzywna w celu przymuszenia w wysokości 10000 zł oraz opłata egzekucyjna w wysokości 68 zł, łącznie 10068 zł. W aktualnym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje stanowisko, zgodnie z którym od skargi na postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia wydane w postępowaniu egzekucyjnym pobiera się wpis stosunkowy na podstawie art. 231 p.p.s.a. oraz § 1 ww. rozporządzenia (por. postanowienia NSA: z 20 września 2018 r. II OZ 761/18; z 21 marca 2019 r., II OZ 216/19; z 19 stycznia 2018 r., II OZ 32/18). Wskazuje się bowiem, że skarga na tego typu postanowienie jest sprawą, której przedmiotem jest należność pieniężna (por. postanowienia NSA: z 25 października 2018 r., II OZ 1055/18; z 21 marca 2019 r., II OZ 216/19; z 19 stycznia 2018 r., II OZ 32/18). Przedstawione stanowisko Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym przedmiotowe zażalenia podziela. Dlatego uprawnionym było oparcie zaskarżonego zarządzenia na podstawie § 1 pkt 2 ww. rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi ponad 10.000 zł do 50.000 zł – 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił.