I SA/Bk 370/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), sędzia WSA Jacek Pruszyński, Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 17 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi R. W. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2007 oddala skargę Producent rolny – I. W. dnia [...] kwietnia 2007 r. złożył wniosek o przyznanie ONW na rok 2007. W toku postępowania administracyjnego Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w A. wszedł w posiadanie dokumentów: umowy dzierżawy z dnia [...] czerwca 2002 r. między I. W. (wydzierżawiającym) a – R. W.(dzierżawcą) zawarta na okres 10 lat obejmująca użytki rolne położone na działkach ewidencyjnych: [...] i [...] oraz wypowiedzenia w/w umowy dzierżawy z dniem [...] stycznia 2007 r. Wskazana dokumentacja określała, iż grunty wykazanych przez I. W. w złożonym wniosku o przyznanie płatności na rok 2007 działek [...] i [...] do dnia [...] grudnia 2006 r. pozostawały w posiadaniu podmiotu – R. W. Jednocześnie treść wskazanego wypowiedzenia umowy dzierżawy przez właściciela w/w nieruchomości wskazywała iż R. W. od zawarcia umowy nie uprawiał i nie użytkował i nie użytkuje, gdyż mu się nie opłacało. Pobierał tylko dopłaty a I. W. dokładając z renty uprawiał ją sam. Organ wskazał także, iż I. W. oraz R. W. składając wnioski o przyznanie płatności na rok 2007 wykazali łączną powierzchnię działek rolnych przekraczająca całkowita dostępną powierzchnię w/w działek ewidencyjnych [...] i [...]. Powyższy fakt zobligował organ do ustalenia w czyim posiadaniu w roku 2007 są użytki rolne położone na wskazanych działkach. W toku czynności administracyjnych Postanowieniem [...] do akt prowadzonej sprawy włączono powyższą dokumentację oraz pismo R. W. do Kierownika BP ARiMR w A. (wskazanie na nieskuteczność przedłożonego wypowiedzenia umowy dzierżawy) i pozew o ustalenie nieistnienia umowy dzierżawy wniesiony do Sądu Rejonowego w A. w dniu [...] listopada 2007 r. Wskutek nowych okoliczności bezpośrednio powiązanych z prowadzonym postępowaniem z dniem [...] maja 2008 r. postępowanie w zakresie przyznania stronie postępowania płatności zawieszono z urzędu jako podstawę prawną wskazując -"organ administracji publicznej zawiesza postępowanie (...) gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd". Bezpośrednią przyczyną zawieszenia prowadzonego postępowania było złożenie dnia [...] listopada 2007 r. przez I. W. właściciela nieruchomości rolnych oznaczonych sygnaturami [...] i [...] pozwu do Sądu Rejonowego w A. o ustalenie nieistnienia umowy dzierżawy odnośnie działek położonych w M., które to strona postępowania deklarowała do płatności w roku 2007. Powyższe wskazało, iż w związku z weryfikacją skuteczności wypowiedzenia umowy dzierżawy przedmiot dzierżawy mógł pozostać w posiadaniu R. W. Fakt ten został określony jako zagadnienie wstępne w prowadzonym postępowaniu administracyjnym w zakresie przyznania płatności OB i ONW producentowi za rok 2007. W toku dalszych czynności dnia [...] lipca 2009 r. postanowieniem [...] Kierownik Biura Powiatowego podjął z urzędu zawieszone postępowanie w zakresie przyznania płatności za rok 2007 I. W. Jednocześnie postanowieniem dopuszczono do postępowania dowód z dokumentów w postaci: wyroku Sądu Rejonowego w A. z powództwa I. W. przeciwko R. W. o ustalenie lub rozwiązanie umowy oraz wyroku Sądu Okręgowego w S. sprawy z powództwa I. W. przeciwko R. W. o ustalenie - na skutek apelacji pozwanego R. W. od wyroku Sądu Rejonowego w A. a także protokołu z rozprawy sądowej przed Sądem Rejonowym w A. I Wydział Cywilny z dnia [...] grudnia 2007 r. - rozprawa z powództwa I. W. przeciw R. W. o ustalenie nieistnienia umowy dzierżawy i protokołu z rozprawy sądowej przez Sądem Rejonowym w A. I Wydział Cywilny z dnia [...] września 2008 r. - rozprawa z powództwa I. W. przeciw R. W. o ustalenie nieistnienia umowy dzierżawy. Skuteczność wypowiedzenia umowy dzierżawy została rozstrzygnięta ustaleniem nieistnienia umowy dzierżawy z dniem [...] stycznia 2007 r. wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia [...] września 2008 r. Dnia [...] grudnia 2008 r. Sąd Okręgowy oddalił apelację Skarżącego od wyroku Sądu Rejonowego. Tym samym zgodnie z powołanymi orzeczeniami w/w umowa z dniem [...] stycznia 2007 nie istniała. W toku dalszych czynności dowodowych w sprawie w dniu [...].09.2009r. przesłuchano świadków: K. T.; L. S.; S. T.; S. S.; J. Z. Dnia [...] czerwca 2010 r. producent rolny – R. W. złożył pismo w sprawie wraz z odpisem skróconego aktu zgonu I. W. Zgodnie z powyższym dokumentem dnia [...] czerwca 2010 r. I. W. zmarł. Następnie dnia [...] sierpnia 2010 r. R. W. złożył w BP ARiMR w A. wniosek o przejęcie prawa do płatności za rok 2007 po zmarłym I. W. wraz z załączonym wnioskiem o stwierdzenie nabycia spadku na mocy testamentu. W toku kolejnej czynności z dnia [...] lipca 2011 r. do BP ARiMR w A. wpłynęła dokumentacja w postaci: postanowienia Sądu Rejonowego w A. I Wydział Cywilny z dnia [...] kwietnia 2011 r. stwierdzające że spadek po I. W. podstawie testamentu holograficznego nabył w całości R. W., postanowienia Sądu Okręgowego w S. I Wydział Cywilny z dnia [...]czerwca 2011 r. o stwierdzeniu nabycia spadku po I. W. postanawiające oddalić apelację od Postanowienia Sądu Rejonowego w A. z dnia [...] kwietnia 2011 r. złożoną przez A. D. Tym samym zgodnie z powyższym spadek po zmarłym I. W. w całości nabył R. W. Następnie dnia [...] sierpnia 2011 r. w charakterze świadka w sprawie przesłuchani zostali: L. S.; J. T.; E. A. Dnia [...] sierpnia 2011 r. Skarżący złożył pismo wyjaśniające w sprawie wskazujące w jego opinii na szereg nieprawidłowości w elementarnej procedurze administracyjnej w zakresie prowadzonych czynności w dniu [...] sierpnia 2011 r. Powyższe zarzuty Kierownik BP ARiMR w A. uznał za całkowicie bezzasadne i sprzeczne z posiadanym materiałem dowodowym ponieważ do protokołów z przesłuchań świadków z dnia [...] sierpnia 2011 r, strona nie zgłosiła żadnych uwag. Jednocześnie pod protokołami znajdują się podpisy strony akceptujące ich formę oraz zapisaną treść. Tym samym strona postępowania w chwili przeprowadzania w/w czynności oraz ich dokumentowania nie wykazywała jakichkolwiek zarzutów formalnych co do trybu/sposobu prowadzenia czynności dowodowych oraz ewentualnego ich zapisu. W toku dalszych czynności w sprawie w charakterze świadka przesłuchano dnia [...] września 2011 r. Pana Z. D. Dnia [...] października 2011 r. R. W. w związku z przeprowadzonym dowodem w postępowaniu z dnia [...].09.2011 r. złożył pisemne wyjaśnienia. Jednocześnie dnia [...] czerwca 2012 r skierowano w stosunku do Pana R. W. pismo o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz złożenia końcowego oświadczenia w sprawie. Mimo prawidłowego doręczenia powyższego pisma strona postępowania z przysługujących jej uprawnień nie skorzystała. Dnia [...] lipca 2012 r. Kierownik BP ARiMR w A. Decyzją [...] odmówił prawa do płatności po zmarłym I. W. Bezpośrednią przyczyną odmowy wnioskowanych płatności było naruszenie przez stronę 14-sto dniowego ustawowego terminu na złożenie prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku. W wyniku rozpatrzenia złożonego przez stronę terminowego odwołania od decyzji Dyrektor P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. Decyzją [...] uchylił objętą odwołaniem w/w decyzję oraz skierował sprawę do ponownego rozpatrzenia. Następnie pismem [...] z dn. [...] listopada 2012 r. strona została poinformowania o uznaniu naruszonego 14-sto dniowego terminu na złożenie prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku za termin porządkowy, którego naruszenie nie powoduje żadnych negatywnych konsekwencji w stosunku do uprawnień, strony postępowania. Dnia [...]marca 2013 r. strona złożyła w BP ARiMR w A. pismo zawierające żądanie: przeprowadzenia dowodu w postępowaniu w sposób szczególny i wyłączenia określonych pracowników BP ARiMR w A. od udziału w postępowaniu. W odpowiedzi na powyższe Kierownik BP ARiMR w A. postanowieniem nr [...] odmówił wyłączenia ARIMR od prowadzenia postępowania administracyjnego oraz postanowieniem nr [...] odmówił przeprowadzenia dowodu w sposób szczególny. Po rozpatrzeniu zebranego materiału dowodowego, w dniu [...].06.2013 r. wydał decyzję nr [...] w sprawie płatności do gruntów rolnych na rok 2007. Od powyższej decyzji Pan R. W. złożył odwołanie. W dniu [...] sierpnia 2013 r. Dyrektor POR ARiMR w Ł. decyzją nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym przeprowadzeniu postępowania dowodowego, w dniu [...] lutego 2014 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w A. wydał decyzję nr [...], od której Strona złożyła odwołanie. W dniu 1[...] maja 2014 r. Dyrektor POR ARiMR w Ł. decyzją nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na przedmiotową decyzję Skarżący wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku w której wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, umorzenie postępowania i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący zarzuca Organom ARiMR: wykorzystanie zeznań świadka, który wycofał swoje zeznania składając oświadczenie, stosowanie podczas przeprowadzenia dowodu materiałów kartograficznych pozbawionych cech kartometryczności, błędne ustalenie stanu faktycznego w związku z pojawieniem się nowych okoliczności, ujawnieniem nowego użytkownika w roku 2007 działki [...] w zeznaniu świadka K. T. z dnia [...].03.2013 r. przeprowadzonego w BP ARiMR w A. W odpowiedzi na skargę organ wnosi o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa zarówno materialnego, jak i przepisów postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zatem kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się do zbadania, czy organy, wydając zaskarżony akt, nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Ponadto, zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W świetle § 7 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. 2007 r., Nr 68, póz. 448), w przypadku śmierci rolnika, która nastąpiła w okresie od dnia złożenia wniosku o przyznanie płatności ONW do dnia doręczenia decyzji administracyjnej w sprawie przyznania płatności ONW, płatność ONW przysługuje spadkobiercy, który: 1) objął w posiadanie grunty rolne, których dotyczył wniosek o przyznanie płatności ONW; 2) zobowiązał się do kontynuowania działalności rolniczej zgodnie z minimalnymi wymaganiami utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska (normami) do końca okresu objętego zobowiązaniem, o którym mowa w § 2 pkt 1 złożonym przez spadkodawcę oraz zapłaty na rzecz Agencji równowartości kwoty płatności ONW, uzyskanej przez poprzedniego posiadacza działek rolnych lub ich części położonych na obszarach ONW, jaką posiadacz ten byłby obowiązany zwrócić, jeżeli zaniechałby prowadzenia działalności rolniczej na tych działkach rolnych lub ich częściach - w przypadku zaniechania jej w okresie objętym tym zobowiązaniem - składając oświadczenie na formularzu udostępnionym przez Agencję. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, spadkobierca wstępuje do toczącego się postępowania na miejsce spadkodawcy, na wniosek złożony w terminie 2 miesięcy od dnia otwarcia spadku. Spadkobierca podaje we wniosku, numer identyfikacyjny albo dołącza do tego wniosku kopię wniosku o przyznanie takiego numeru. Ponadto do wniosku, spadkobierca dołącza: 1) prawomocne postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku albo 2) w przypadku gdy nie zostało zakończone postępowanie sądowe o stwierdzenie nabycia spadku: a) zaświadczenie sądu o zarejestrowaniu wniosku o stwierdzenie nabycia spadku albo b) kopię wniosku o stwierdzenie nabycia spadku: - potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez sąd albo potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez notariusza albo upoważnionego pracownika Agencji, wraz z potwierdzeniem nadania tego wniosku w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego albo kopią tego potwierdzenia poświadczoną za zgodność z oryginałem przez notariusza albo upoważnionego pracownika Agencji. W przypadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, spadkobierca składa prawomocne postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się tego postanowienia. Jeżeli natomiast z postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku wynika, że uprawnionych do nabycia spadku jest więcej niż jeden spadkobierca, spadkobierca wstępujący do postępowania w sprawie przyznania płatności ONW jest obowiązany do dołączenia do wniosku, o którym mowa w ust. 2, oświadczeń pozostałych spadkobierców, że wyrażają zgodę na wstąpienie tego spadkobiercy na miejsce spadkodawcy i przyznanie mu płatności ONW. Wniosek, spadkobierca składa do kierownika biura powiatowego Agencji, do którego został złożony wniosek o przyznanie płatności ONW przez spadkodawcę. Decyzję administracyjną w sprawie przyznania płatności ONW wydaje się po złożeniu przez spadkobiercę prawomocnego postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku. Jak wynika z wyżej przytoczonych przepisów prawa jedną z obligatoryjnych przesłanek do przejęcia płatności po zmarłym rolniku jest między innymi objecie w posiadanie gruntów rolnych, których dotyczył wniosek o przyznanie płatności. Należy stwierdzić, że zgodnie ze słusznie powoływanym przez organy administracji art. 336 Kodeksu cywilnego, posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny). Władanie w sposób odpowiadający korzystaniu z rzeczy przez właściciela, czyli władanie we własnym imieniu i dla siebie, jest posiadaniem samoistnym, władanie natomiast w sposób odpowiadający korzystaniu z rzeczy w ramach innego prawa niż własność, czyli władanie podporządkowane posiadaniu samoistnemu innej osoby, jest posiadaniem zależnym (por. postanowienie SN z dnia 9 maja 2003r., sygn. V CK 13/03; postanowienie SN z 13 stycznia 2004r., sygn. V CK 131/03). Zgodnie z orzecznictwem Sądów Administracyjnych powyższe rozróżnienie rodzajów posiadania ma znaczenie z tego względu, że idea płatności obszarowych, wynika ze wspólnotowej polityki wspierania dochodów rolników i dotyczy, co wynika bezpośrednio z prawa wspólnotowego, pomocy finansowej udzielanej tylko tym podmiotom, które są faktycznymi użytkownikami gruntów rolnych (por. wyrok NSA z 13 grudnia 2007 r., II GSK 260/07, CBOSA). Aby zostać beneficjentem pomocy w ramach płatności bezpośrednich do gruntów rolnych nie wystarczy zatem być posiadaczem (samoistnym) działek rolnych w rozumieniu kodeksu cywilnego, ale należy je rolniczo użytkować. Ta właśnie okoliczność powoduje, że organ rozpoznający wniosek pomocowy zobowiązany jest przede wszystkim ocenić, czy wnioskodawca faktycznie posiada grunty rolne, których ma dotyczyć płatność i czy prowadzi na nich działalność rolniczą zgodnie z zasadami.. Innymi słowy pojęcie posiadania gruntów rolnych należy wykładać jako faktyczne użytkowanie gruntów rolnych. Za takim rozumieniem niewątpliwie przemawia fakt, że celem płatności jest dofinansowanie do produkcji rolnej, pomocy rolnikom, którzy faktycznie użytkują będące w ich posiadaniu grunty rolne, a nie tylko są formalnymi posiadaczami gruntów, co, do których wnioskując dopłaty (wyrok WSA w Warszawie z dnia 30.12.2008r. Sygn. akt VIII SA/Wa 353/08, CBOSA). Fakt, że poza posiadaniem ustawodawca na gruncie przepisów dotyczących płatności wymaga utrzymywania gruntów rolnych zgodnie z normami, wyraźnie wskazuje na faktyczne, rzeczywiste posiadanie (władanie) gruntami rolnymi w dacie składania wniosku (por. wyrok NSA z 14 czerwca 2007 r., II GSK 53/07). Jak słusznie wskazuje organ dla przyznania płatności istotne jest, czy wnioskodawca faktycznie włada gruntem (przy spełnieniu pozostałych wymogów kwalifikacyjnych), nie musi on natomiast wykazywać, że przysługuje mu prawo do tego gruntu. Tak bowiem, jak posiadanie przez producenta rolnego tytułu prawnego do gruntu rolnego zgłoszonego we wniosku nie przesądza jeszcze o przyznaniu płatności obszarowych z tego tytułu, tak i niedysponowanie stosownym tytułem prawnym do nieruchomości nie może automatycznie wyłączać rolnika z systemu pomocy (por. wyrok NSA z 11 stycznia 2007 r., sygn. II GSK 258/06, wszystkie orzeczenia są dostępne na stronie CBOSA). Uprawnionym do płatności jest zatem także posiadacz samoistny i zależny bez tytułu prawnego (por. Komentarz do art. 7 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego [w:] J. Bieluk, D. Łobos-Kotowska, Ustawa o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Komentarz, Oficyna, 2008, por. także wyrok NSA II GSK 258/06, wyrok NSA II GSK 311/08, CBOSA). Posiadanie powinno mieć charakter trwały. Związek posiadacza z rzeczą nie może wyrażać się w jednorazowym lub sporadycznym zawładnięciu rzeczą, lecz w możności korzystania z niej przez czas nieokreślony (por. wyrok NSA II GSK 228/07). Sens płatności polega na rekompensowaniu faktycznie poniesionych kosztów w związku z utrzymaniem gruntów rolnych zgodnie z normami, dlatego płatności przyznawane są osobie, która jest faktycznym użytkownikiem gruntów, która rzeczywiście je uprawia, tzn. decyduje, co uprawiać i dokonuje swobodnie odpowiednich zabiegów agrotechnicznych oraz zbiera plony. Zatem, dla uzyskania płatności bezpośrednich nie wystarczy być posiadaczem działek rolnych w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego, ale ponadto należy je rolniczo użytkować - co oznacza, ze prawo do płatności przysługuje właśnie podmiotowi, który faktycznie użytkuje działkę rolną. Przenosząc poczynione wyżej rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy, należy stwierdzić, iż w sprawie przyznania I. W. płatności do gruntów rolnych na 2007 rok nie doszło do doręczenia decyzji, w związku z czym w sprawie mają zastosowanie przepisy art. 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", i Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w A. winien był ustalić czy Skarżący objął w posiadanie w 2010 r. (po śmierci spadkodawcy) działki zgłoszone do płatności. W ocenie Sądu organ prawidłowo uznał, że przejmujący Skarżący nie był w 2010 roku posiadaczem działek ewidencyjnych nr [...] i [...], w związku z czym nie zostały w sprawie spełnione przesłanki wymienione w art. 7 ust. 1 ustawy. Jak wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym w szczególności protokołów zeznań świadków, właścicielem ww. działek ewidencyjnych był Pan I. W. jednak w 2010r. działki nr [...] i [...] stanowiły przedmiot posiadania i użytkowania innych producentów rolnych. Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu, że w wyniku postępowania administracyjnego przeprowadzonego przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w A., zasadnie stwierdzono, że z racji braku posiadania w 2010r. działek rolnych zadeklarowanych i oznaczonych we wniosku lit. A, B, C, D i E w przedmiotowej sprawie doszło do zawyżenia powierzchni użytkowanej rolniczo na działkach ewidencyjnych nr [...] i [...] i powierzchnię w/w działek rolnych leżących na działkach ewidencyjnych nr [...] i [...], należy traktować jako powierzchnie zawyżoną. Odnosząc się do treści skargi i zarzutów w niej zawartych stwierdzić należy, iż są one niezasadne, co wynika z powyższych rozważań. Nie zostały naruszone także przepisy art. 7 i 77 Kpa. Organ w sposób rzetelny i całościowy zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy w sprawie. Pamiętać także należy, iż wypełniając wniosek, to wnioskodawca określa zakres swojego żądania i to on ponosi odpowiedzialność za popełnione błędy. Nie można także uznać za zasadny zarzut Skarżącego odnośnie wykorzystania zeznać świadka, który wycofał swoje zeznania składając oświadczenie. Należy stwierdzić, iż Skarżący nie wskazał, którego świadka to dotyczy, przez co Sąd w istocie nie może się odnieść merytorycznie do tych zeznań. Jednakże wycofanie zeznań skutkuje, zdaniem Sądu, ich brakiem i pominięciem w dalszym toku postępowania. Również niezasadny jest zarzut Skarżącego odnośnie stosowania materiału kartograficznego pozbawionego cech kartometryczności. Należy podnieść, że wykorzystywany w sprawie materiał dowodowy w postaci załączników graficznych przedmiotowych działek ewidencyjnych znajdujący się w aktach administracyjnych sprawy służył jedynie do wskazania przez świadków w trakcie przesłuchań położenia działek i nie stanowił podstawowy dokonywania jakichkolwiek pomiarów, do których niezbędne są cechy kartometryczności materiału kartograficznego, co organ wyjaśniał w toku przeprowadzanego postępowania. Nieuzasadniony jest także zarzut Skarżącego co do kwestii pojawienia się, zdaniem Skarżącego, w 2007 r. nowego użytkownika działki nr [...] Rozpoznawana sprawa dotyczy bowiem roku 2010 i organy prawidłowo uznały, że Skarżący nie był użytkownikiem tych działek w spornym roku. Zagadnienie roku 2007 było już przedmiotem rozpoznawania przez tutejszy Sąd, który uznał w wyroku z dnia 3 grudnia 2012 r. (I SA/Bk 354/12), że w tym roku Skarżący również nie użytkował przedmiotowych działek, a także ich nie posiadał. Ponadto zagadnienie posiadania i użytkowania w 2010 r. działek ewidencyjnych nr [...] i [...] były już także przedmiotem badania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku w sprawie o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010 Skarżącemu, gdzie wyrokiem z dnia 16 stycznia 2013 r. (sygn. akt SA/Bk 422/12) Sąd utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektora POR ARiMR w Ł. Z ustaleniami tej sprawy Sąd rozpatrujący sprawę przedmiotową w całości się zgadza i je potwierdza. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie, na co słusznie wskazuje organ, nie znajduje również zastosowania art. 68 ust. 1 rozporządzenia Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30.04.2004 r.). Z treści powołanych przepisów wynika, że obniżki i wyłączenia przewidziane w rozdziale l, nie mają zastosowania w przypadku, gdy rolnik złożył wniosek poprawny pod względem faktycznym lub gdy może wykazać, że nie jest winny nieprawidłowości. Obniżki i wyłączenia, nie mają zastosowania w odniesieniu do tych części wniosku pomocowego, odnośnie co do których rolnik informował właściwy organ na piśmie, że wniosek pomocowy jest nieprawidłowy lub zdezaktualizował się od czasu złożenia, pod warunkiem, że rolnik nie został powiadomiony o zamiarze właściwego organu co do przeprowadzenia kontroli ma miejscu, oraz że ten organ nie poinformował rolnika o jakichkolwiek nieprawidłowościach. Zasadnie organ II instancji uznał, iż sprawie nie ma podstaw do zastosowania powyższego zwolnienia od nałożenia sankcji finansowych. Wniosek nie był bowiem prawidłowy pod względem faktycznym, a Skarżący nie wykazał skutecznie w toku postępowania, iż nie ponosi winy za zadeklarowanie we wniosku nieprawidłowych danych. Wypełniając wniosek, to wnioskodawca określa zakres swojego żądania i to on ponosi odpowiedzialność za popełnione błędy, co w istocie potwierdza podpisem na formularzu na którym widnieje pouczenie i informacja w tym zakresie. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd uznał skargę za nieuzasadnioną, a co za tym idzie postanowił jak w sentencji.