I SA/Bk 442/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Sędziowie sędzia WSA Jacek Pruszyński, sędzia WSA (del.) Patrycja Joanna Suwaj (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 4 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi K. P. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie wykreślenia z ewidencji producentów, anulowania nadanego numeru identyfikacyjnego oraz odmowy wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. z dnia [...].05.2013 r., nr [...], 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 3. zasądza od Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. na rzecz skarżącej K. P. kwotę 457 (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 1. Pani K. P. (dalej powoływana także jako "Skarżąca"), w dniu [...] kwietnia 2010 r., złożyła w Biurze Powiatowym ARiMR w S. wniosek o wpis do ewidencji producentów rolnych. W tym samym dniu Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. wydał zaświadczenie o nadanym numerze identyfikacyjnym. 2. W dniu 3 kwietnia 2012 r., w związku z brakiem na wniosku o wpis do ewidencji producentów podpisu współmałżonka Skarżącej, Kierownik Biura Powiatowego ARMiR w S. wystosował do Skarżącej zawiadomienie o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego. 3. W odpowiedzi na powyższe zawiadomienie Skarżąca złożyła kserokopie pozwu do Sądu Rejonowego w S. o zezwolenie na dokonanie czynności z wykluczeniem pozwanego tj. współmałżonka, co w przypadku wyroku uznającego powództwo miałoby zastąpić złożenie przez współmałżonka podpisu na przedmiotowym wniosku. 4. Biorąc powyższe pod uwagę, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. w oparciu o zapis art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] zawiesił postępowanie z urzędu. 5. Po uzyskaniu informacji o zakończeniu postępowania przed Sądem Rejonowym w S., Organ I instancji podjął z urzędu zawieszone postępowanie i po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, w dniu [...] lutego 2013 r. wydał decyzję nr [...] o odmowie wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego Skarżącej. W uzasadnieniu wskazał, że w pierwotnej sprawie nadanie numeru identyfikacyjnego zostało dokonane bez pisemnej zgody współmałżonka Skarżącej, co jest naruszeniem przepisu art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz.U. z 2004 r., Nr 10, poz. 76 ze zm.). 6. Po rozpoznaniu odwołania Skarżącej, decyzją z dnia [...] marca 2013 r., Nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARMiR w Ł. uchylił w całości zaskarżoną decyzję i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy wskazał, że w niniejszej sprawie, organ I instancji wbrew obowiązującym regulacjom, odmawiając wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru indentyfikacyjnego nadanego Skarżącej nie uchylił czynności materialno-technicznej polegającej na wpisaniu Skarżącej do ewidencji producentów i nadania jej numeru indentyfikacyjnego w dniu [...] kwietnia 2010 r. 7. Decyzją z dnia [...] maja 2013 r., Nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARMiR w S., wykreślił z ewidencji producentów i anulował numer indentyfikacyjny [...] nadany Skarżącej zaświadczeniem z dnia [...] kwietnia 2010 r. i odmówił Skarżącej wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru indentyfikacyjnego. W zakresie merytorycznym rozstrzygnięcia, Organ I instancji podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko. 8. Z powyższą decyzją nie zgodziła się Skarżąca i w łożonym odwołaniu wskazała na nieprawidłowość związane z wszczęciem postępowania administracyjnego w sprawie, w szczególności błędnym wskazaniu art. 29 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Skarżąca zakwestionowała zasadność wszczęcia niniejszego postępowania, albowiem gospodarstwo rolne Skarżącej stanowi jej majątek odrębny, a zatem nie ma potrzeby, aby jej współmałżonek wyrażał zgodę na uzyskanie wpisu w ewidencji producentów. 9. Decyzją z dnia [...] lipca 2013 r., Nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARMiR w Ł. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy wskazał, że w niniejszej sprawie nadanie numeru indentyfikacyjnego zostało dokonane bez pisemnej zgody współmałżonka, a więc z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa, co czyni tą czynność wadliwą od samego początku. Dlatego też Organ I instancji słusznie wszczął postępowanie i anulował nadany numer ewidencyjny oraz odmówił wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru ewidencyjnego. 10. Na powyższą decyzję Skarżąca wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, zarzucając decyzji naruszenie: - przepisów art. 7 w zw. z art. 77, art. 80 K.p.a. poprzez zaniechanie należytego wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych, a w szczególności pominięcia faktu, iż nabyte przez skarżącą gospodarstwo rolne stanowi jej majątek odrębny, którym zarządza samodzielnie, bez udziału męża, który ponadto sam nie jest właścicielem żadnego gospodarstwa rolnego będącego czy to jego majątkiem odrębnym czy majątkiem wspólnym małżonków, a co za tym idzie nie spełnia przesłanek do uznania go za producenta rolnego, - art. 12 ust 1 pkt. 4 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 roku o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie wynikające z przyjęcia, iż małżonek posiadający w majątku odrębnym samodzielne gospodarstwo rolne nie spełnia samodzielnie przesłanki uznania go za producenta rolnego z uwagi na brak pisemnej zgody współmałżonka, pomimo tego że ten co do tego samego gospodarstwa nie podejmuje współzarządu, a nadto nie spełnia przesłanek do uznania go za producenta rolnego, - art. 13 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 roku o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, poprzez jego poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie wynikające z przyjęcia, iż brak pisemnej zgody współmałżonka w sprawie o nadanie numeru identyfikacyjnego skutkuje odmową zarejestrowania wnioskodawcy w sytuacji, gdy organ może odmówić wpisu do ewidencji producentów, jedynie wtedy gdy wnioskodawca nie jest producentem lub został mu już uprzednio nadany numer identyfikacyjny. Wskazując na powyższe, Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. 11. W odpowiedzi na skargę, Organ podtrzymując stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. 12. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej. W myśl zaś art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., sąd uchyla decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania, o ile to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, lub dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. 13. Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie – przyjęty za podstawę rozstrzygnięcia organów - nie budzi wątpliwości. Pozostająca w związku małżeńskim Skarżąca – K. P., składając wniosek o wpis do ewidencji producentów rolnych nie przedłożyła pisemnej zgody współmałżonka na dokonanie takiego wpisu. Natomiast Organy administracyjne obu instancji, z normy art. 12 ust 4 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, wywodzą konieczność uzyskania przez wnioskodawcę zgody współmałżonka na dokonanie wpisu do rejestru producentów, niezależnie od panującego pomiędzy małżonkami ustroju majątkowego. 14. Jak wynika z okoliczności podniesionych już wyżej, kwestię wpisu do rejestru producentów regulują przepisy ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności- zwanej tutaj ustawą. Zgodnie z art. 11 tej ustawy, wpisu producenta do ewidencji producentów dokonuje się na jego wniosek złożony do kierownika biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę wnioskodawcy, na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję. Za producenta rolnego, zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy, uznaje się osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, będącą: a) posiadaczem gospodarstwa rolnego lub b) rolnikiem w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009, lub c) posiadaczem zwierzęcia. Z kolei według zawartych w art. 3 pkt. 1 i pkt 3 ppkt. b ustawy definicji i odesłań do rozporządzenia rady /WE/ nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia /WE/ nr 1290/2005, /WE/ nr 247/2006, /WE/ nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie /WE/ nr 1782/2003 (Dz. Urz. UE L 30 z 31.01.2009 z późn. zm.) - przez gospodarstwo rolne rozumie się wszystkie nieruchomości będące w posiadaniu tego samego podmiotu albo wszystkie jednostki produkcyjne zarządzane przez rolnika znajdujące się na terytorium tego samego państwa członkowskiego; zaś "rolnik" oznacza osobę fizyczną lub prawną lub grupę osób fizycznych lub prawnych, bez względu na status prawny takiej grupy i jej członków w świetle prawa krajowego, których gospodarstwo znajduje się na terytorium Wspólnoty określonym w art. 299 Traktatu, oraz która prowadzi działalność rolniczą. Powyższe regulacje wskazują, że w przypadku osób fizycznych, wpis do ewidencji producentów może uzyskać producent rolny będący rolnikiem – posiadaczem gospodarstwa rolnego czyli nieruchomości albo wszystkich jednostek produkcyjnych przez niego zarządzanych, położonych na terenie tego samego państwa członkowskiego Wspólnoty. Zgodnie z art. 12 ust 1 i 2 ustawy, jednocześnie z wpisem do ewidencji producentów nadaje się numer identyfikacyjny, który jest niepowtarzalny i nie przechodzi na następcę prawnego. Istotnym jednak jest, że z mocy art. 12 ust. 4 tejże ustawy, w przypadku małżonków (oraz podmiotów będących współposiadaczami gospodarstwa rolnego) nadaje się jeden numer identyfikacyjny temu z małżonków (współposiadaczy), co do którego współmałżonek /współposiadacz/ wyraził pisemną zgodę. Do wniosku o wpis do ewidencji producentów dołącza się pisemną zgodę odpowiednio współmałżonka, współposiadacza gospodarstwa rolnego albo wspólników. Z treści cytowanych przepisów wynika, że wraz z wnioskiem o wpis – na formularzu należy złożyć oświadczenie w przedmiocie pozostawania w związku małżeńskim, przy czym nie wskazano na obowiązek zamieszczenia jakichkolwiek dalszych wskazań co do tego związku np. w zakresie ustroju majątkowego przyjętego przez małżonków. 15. Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] sierpnia 2010 r. Skarżąca zawarła w formie aktu notarialnego – umowę darowizny na mocy której otrzymała od E. W., B. J. i K. K. nieruchomość rolną położoną w województwie p., powiecie s., gminie S., miejscowości B., przy czym w przedmiotowym akcie notarialnym zawarte jest, że darowana nieruchomość stanowi majątek osobisty Skarżącej. Opisane wyżej zdarzenia skutkują – zgodnie z uregulowaniami zawartymi w kodeksie rodzinnym i opiekuńczym czyli w akcie regulującym stosunki rodzinne, w tym stosunki majątkowe między małżonkami (ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. – Dz.U. nr 9 poz. 59 z 1964 r. z późn. zm., powoływana dalej jako kr i op) - tym, że majątek /gospodarstwo rolne/ nabyty przez Skarżącą na podstawie wymienionej wyżej umowy darowizny, stanowi jej majątek osobisty (odrębny) także i dlatego, że darujący inaczej nie postanowili (art. 33 pkt. 2 kr i op). 16. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że małżonek Skarżącej nie jest i nie spełnia warunków przewidzianych dla producenta rolnego, nie współzarządza on ze Skarżącą jej gospodarstwem rolnym itd. Istotne w niniejszej sprawie przepisy dotyczące wpisu do ewidencji producentów mają charakter porządkowy /techniczno-organizacyjny/ - chodzi tylko o dokonanie wpisu a wpis taki nie jest równoznaczny z prawem do uzyskania płatności dostępnych ze środków unijnych, czyli uzyskanie wpisu nie oznacza automatycznie prawa do uzyskania płatności, bo poszczególne programy płatności w ramach wspierania rozwoju obszarów wiejskich czy wsparcia bezpośredniego zawierają własne regulacje co do przesłanek przyznania płatności. W ocenie Sądu, skoro powołane wyżej przepisy (art. 11, art. 12 ustawy) dotyczą wpisu do ewidencji producentów i producent chcący taki wpis uzyskać ma zyskać zgodę współmałżonka, to wnioskować należy, że chodzi o współmałżonka spełniającego także warunki do "bycia" producentem rolnym w odniesieniu do tego samego gospodarstwa rolnego, bo w istocie celem takiej ewidencji jest zapobieganie występowaniu obojga małżonków – producentów rolnych o płatności dotyczące tych samych gospodarstw (dla oceny tego " zabezpieczenia " zauważyć jednak należy, że z art. 7 ustawy nie wynika, by zgoda małżonka była ujawniania w ewidencji) Jeśli bowiem z przytoczonych wyżej definicji gospodarstwa rolnego i producenta rolnego wynika, że istotna jest kwestia zarządzania gospodarstwem rolnym, to nie może być pomijana okoliczność, że w przypadku istnienia między małżonkami rozdzielności majątkowej i posiadania przez nich odrębnych majątków – a w szczególności gospodarstwa rolnego przez jednego z nich – zarządzanie takie jest z mocy prawa samodzielne tj. bez udziału współmałżonka, który to współmałżonek w stosunku do tego właśnie gospodarstwa nie jest współprowadzącym, współzarządzającym. Samodzielne zarządzanie oznacza, że za wszelkie decyzje dotyczące tego gospodarstwa – majątku odrębnego odpowiada prawnie i ekonomicznie małżonek zarządzający i w jego gestii leży też podejmowanie decyzji co do skorzystania ze środków pomocowych unijnych. Jak wskazano wyżej, w art. 3 pkt 3 ustawy określono zakres podmiotów mogących zostać uznanymi za producenta rolnego i są to osoby fizyczne, osoby prawne bądź jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej ale ustawodawca nie zdecydował się na wprowadzenie kolejnej grupy podmiotów tj. małżonków jako podmiotu zdatnego do przyznania mu statusu producenta. Wobec tego nie można uznać, że pomiędzy małżonkami istnieje swojego rodzaju współuczestnictwo - rozumiane jako konieczność wspólnego podejmowania decyzji o wpisie do ewidencji producentów, wynikające z samego faktu istnienia małżeństwa. Każdy z małżonków zatem jako autonomiczna osoba fizyczna podejmuje decyzje o ewentualnym uczestnictwie w programie pomocowym unijnym. Jak już podniesiono wyżej, decyzja o ewentualnym udziale w programie pomocowym jest indywidualną decyzją każdego z podmiotów wykazujących się określonymi uprawnieniami. Zauważyć jednak należy że podmiotami, na gruncie ustawy, ustawodawca uczynił jedynie indywidualne osoby fizyczne – nie zaś rodzinę czy małżonków – który to cel przyświeca niekiedy działalności socjalnej państwa. Analizując wobec tego charakter prawny przepisów art. 12 ustawy należy zauważyć, że przepisy te mają charakter wtórny (techniczny) w stosunku do przepisu art. 3 ust 3 ustawy - statuującego materialnoprawne przesłanki przyznania statusu producenta rolnego. Dla uzyskania przez osobę fizyczną statusu producenta rolnego wystarczy, że jest ona posiadaczem gospodarstwa rolnego, rolnikiem w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009, lub też posiadaczem zwierzęcia. Wśród przesłanek uzyskania wpisu do ewidencji nie ujęto obowiązku uprzedniego uzyskania zgody osób trzecich. Konieczność ta może natomiast wynikać z istniejących pomiędzy osobami fizycznymi stosunków majątkowych. Sytuacja wielości podmiotów (osób fizycznych) wnioskujących o nadanie im statusu producenta i spełniających przesłanki do uwzględnienia tego wniosku, nie indywidualnie ale jako grupa, np. z uwagi na istniejący pomiędzy nimi stosunek współwłasności, wspólności majątkowej wynikającej z małżeństwa lub umowy spółki cywilnej, czy też współposiadania gospodarstwa rolnego - nastręcza problem komu nadać przedmiotowy status. Ponieważ, celem ustawodawcy jest ewidencjonowanie producentów rolnych rozumianych przez pryzmat samodzielnych gospodarstw rolnych, nie zaś mnożenie tych bytów, poprzez ewidencjonowanie wszystkich osób współdziałających w jednym gospodarstwie – problem wielości podmiotów spełniających wspólnie przesłanki do uznania ich za producentów rolnych rozstrzygnięty został w przepisie art. 12 ustawy, stanowiącym, że status producenta rolnego nadaje się osobie na którą zgodzą się pozostali. W ocenie Sądu zasadne jest więc przyjęcie, że przepisy art. 12 ustawy mają zastosowanie w przypadku wielości podmiotów ubiegających się o wpis do rejestru producentów. Osobom fizycznym będącym w związku małżeńskim, współposiadaczom gospodarstwa rolnego oraz wspólnikom spółki cywilnej nadaje się jeden numer – który należy przyporządkować do osoby, na której wyznaczenie do celów ewidencyjnych wyrazili zgodę pozostali wnioskodawcy, a którą to zgodę należy wyrazić w formie pisemnej i załączyć do wniosku /umieścić w treści wniosku/. Sąd orzekający w sprawie w pełni podziela pogląd wyrażony przez WSA w Rzeszowie w wyroku z dnia 10 lipca 2012 r. (I SA/Rz 405/12), który stwierdził, że z przepisu tego (art. 12 ustawy o krajowym systemie ewidencji), nie można jednakże wywodzić wniosku o konieczności uzyskania zgody współmałżonka, w sytuacji gdy producentem rolnym, z uwagi na rozdzielność majątkową oraz odrębny majątek małżonka, jest jedynie jeden z nich i tylko jeden decyduje się przystąpić do unijnego programu pomocowego. Co więcej, niewyrażenie takiej zgody przez współmałżonka nie może stanowić podstawy do odmowy zarejestrowania wnioskodawcy, gdyż jest to sprzeczne z literalnym brzmieniem art. 13 ustawy, który stanowi że organ może odmówić wpisu do ewidencji producentów, jedynie wtedy gdy wnioskodawca nie jest producentem lub został mu już uprzednio nadany numer identyfikacyjny. Skoro zatem osoba fizyczna - małżonek posiadająca w majątku odrębnym samodzielne gospodarstwo rolne, spełnia samodzielnie przesłanki uznania jej za producenta rolnego, a współmałżonek co do tego samego gospodarstwa nie podejmuje współdziałania /nie pracuje w tymże gospodarstwie, nie współzarządza nim/, to uzależnienie przedmiotowego wpisu od zgody współmałżonka, jest w tej sytuacji nadinterpretacją art. 12 a odmowa wpisu przy braku takiej zgody pozostaje w sprzeczności z art. 13 tej ustawy. 17. W ocenie Sądu nie może być uznane za uzasadnione stanowisko, by w sytuacji, gdy osoba fizyczna prowadząca samodzielne, w sensie faktycznym, ekonomicznym i prawnym, gospodarstwo rolne, była ograniczona - poprzez konieczność uzyskania zgody osób trzecich - w możliwości ubiegania się o środki pomocowe w rolnictwie, z uwagi na sam fakt pozostawania w związku małżeńskim czyli, z pominięciem rzeczywistego stanu faktycznego rodzącego określone skutki co do dyspozycji majątkowych. W niniejszej sprawie organy opierając się wyłącznie na formalnym braku zgody małżonka Skarżącej (w sensie braku wypełnienia odpowiedniej rubryki w formularzu wniosku) na jej wpis do ewidencji producentów, nie poczyniły – wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 7, art. 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego - ustaleń co do jej sytuacji w odniesieniu do majątku odrębnego skarżącego tj. co do jego gospodarstwa pod kątem ewentualnego istnienia po jego stronie przesłanek co do uznania za producenta rolnego w stosunku do tego właśnie gospodarstwa. 18. Organ II instancji rozpatrując ponownie sprawę weźmie pod uwagę wykładnię prawa zaprezentowaną w powyższym wywodzie, uzna nadany w dniu [...] kwietnia 2010 r. wpis do ewidencji producentów za skuteczny i wyda zalecenie Organowi I instancji aby postępowanie w sprawie umorzyć. 19. W uwzględnieniu naprowadzonych wyżej okoliczności, Sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt.1 lit. c w związku z art. 134 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. poz. 270 z 2012 r.) uchylił decyzje organów obu instancji, o niewykonywaniu tych decyzji orzekł na podstawie art. 152 tej ustawy a o kosztach postępowania na sądowego na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 tejże ustawy.