I SA/Bk 580/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.), Sędziowie asesor sądowy WSA Marcin Kojło, sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 listopada 2020 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi R. N. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry oddala skargę Naczelnik P. Urzędu Celno-Skarbowego w B., decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2020 r., wymierzył R. N. (dalej powoływanemu również jako: "skarżący" bądź "strona"), prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą R. N. Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe N., ul. [...], karę pieniężną w wysokości 24.000 zł z tytułu urządzania gier na automatach o nazwie: A., poza kasynem gry, tj. w kontrolowanej lokalizacji (lokal /bar/ mieszczący się w Z. przy ul. [...]). W dniu [...] lutego 2020 r. do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. wpłynęło odwołanie od ww. decyzji, w którym pełnomocnik strony wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania, ewentualnie - uchylenie decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Następnie, w piśmie z dnia [...] marca 2020 r., będącym odpowiedzią na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] marca 2020 r., znak [...], w przedmiocie wyznaczenia siedmiodniowego terminu na wypowiedzenie się w sprawie zebranego materiału dowodowego, pełnomocnik strony wniósł o przesłanie kserokopii akt sprawy na adres Kancelarii lub przesłanie na adres mailowy kancelarii skanów akt sprawy, celem umożliwienia zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym. Ewentualnie, wniósł o wyznaczenie przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. nowego, siedmiodniowego terminu, na zapoznanie się z materiałem dowodowym. W dniu [...] kwietnia 2020 r. organ odwoławczy przekazał skany akt sprawy na nośniku (płyta CD-R) na adres Kancelarii pełnomocnika, który w piśmie z dnia [...] kwietnia 2020 r., będącym wypowiedzeniem się po zapoznaniu się z dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy, podtrzymał w całości stanowisko zaprezentowane w odwołaniu od decyzji Naczelnika P. Urzędu Celno-Skarbowego w B. Decyzją z dnia [...] maja 2020 r., nr [...], Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji wskazując, że kontrolowane urządzenia do gier umożliwiają rozgrywanie gier na automatach w rozumieniu ustawy o grach hazardowych i są eksploatowane niezgodnie z przepisami tej ustawy. Działalność w zakresie gier na automatach prowadzona jest niezgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 471, dalej: "u.g.h."), bez udzielonej koncesji na prowadzenia kasyna gry. Gry na automatach urządzane są niezgodnie z art. 14 ust. 1 u.g.h. poza kasynem gry, przy czym automaty do gier nie są zarejestrowane zgodnie z art. 23a ust. 1 ww. ustawy przez naczelnika urzędu celnego. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, pełnomocnik strony wniósł skargę do tutejszego sądu, zaskarżając je w całości i zarzucając naruszenie przepisów postępowania podatkowego, tj. art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1, art. 191 i art. 210 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa [Dz. U. z 2019 r., poz. 900, dalej: "o.p." w związku z art. 89 ust. 1 pkt 2) u.g.h., poprzez niepodjęcie wszelkich czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia sprawy i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego oraz wszechstronnej i wnikliwej oceny jego wyników, szczególnie poprzez zaniechanie ustalenia, czy skarżącego należy uznać za podmiot urządzający gry na automatach poza kasynem gry, co w konsekwencji doprowadziło do przyjęcia, iż skarżący jest podmiotem "urządzającym" gry w rozumieniu u.g.h. i wymierzenia mu kary pieniężnej. Z uwagi na powyższe zarzuty, autor skargi wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika P. Urzędu Celno-Skarbowego w B. oraz rozstrzygnięcie o kosztach postępowania sądowego. Organ wywiódł odpowiedź na skargę, w której podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Przedmiotem kontroli sądu jest decyzja wymierzająca skarżącemu karę pieniężną w wysokości 24.000 zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. W pierwszej kolejności, odnosząc się do kwestii przypisania skarżącemu odpowiedzialności za urządzanie gier, podkreślenia przede wszystkim wymaga, że stan prawny rozpatrywanej sprawy kształtują przepisy ustawy o grach hazardowych w brzmieniu poprzedzającym wejście w życie ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 88), która wprowadziła do art. 89 ust. 1 ustawy o grach hazardowych osobną podstawę do wymierzenia kary posiadaczowi lokalu, w którym znajdują się niezarejestrowane automaty do gier (art. 89 ust. 1 pkt 3 i 4). Z treści art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. w związku z art. 89 ust. 2 pkt 2 u.g.h. wynika, że karze pieniężnej w wysokości 12.000 zł od każdego automatu podlega urządzający gry na automatach poza kasynem gry. Wymierzenie kary na podstawie tego przepisu wymaga wykazania w postępowaniu wyjaśniającym, że podmiot, któremu organ wymierza karę spełnia wszystkie prawem przewidziane warunki. Ustosunkowując się do zarzutu dotyczącego wydania decyzji, w stosunku do strony, jako podmiotu nieurządzającego gier na automatach poza kasynem gry należy wskazać, że podmiotem, wobec którego może być egzekwowana odpowiedzialność za taki delikt, jest każdy (osoba fizyczna, osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej), kto urządza grę na automatach w niedozwolonym do tego miejscu, a więc poza kasynem gry. Przepis art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. jest zatem adresowany do każdego, kto w sposób w nim opisany, a więc sprzeczny z ustawą, urządza gry na automatach. Urządzający gry na automatach poza kasynem gry podlegać będzie karze pieniężnej, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. i to niezależnie od tego, czy jest właścicielem automatów. Sankcja określona w art. 89 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 2 pkt 2 u.g.h. może zostać nałożona na więcej niż jeden podmiot w sytuacji, gdy każdy z nich jest "urządzającym gry" na tym samym automacie w tym samym miejscu i czasie. Wynika to z szerokiego zakresu pojęcia "podmiot urządzający gry na automatach", jaką należy przyjąć na potrzeby tego rodzaju postępowań (por.: wyrok o sygn. akt II GSK 2736/16 – wszystkie orzeczenia powoływane w niniejszym uzasadnieniu są dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, CBOSA). Pojęcie "urządzanie gier" należy rozumieć szeroko. W języku polskim rozumiane jest ono jako synonim takich pojęć, jak: "utworzyć, uporządkować, zagospodarować, zorganizować, przedsięwziąć, zrobić" (Słownik poprawnej polszczyzny, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 1994 r.). Według zaś Słownika języka polskiego pod red. Mieczysława Szymczaka (PWN, Warszawa 1981 r.) urządzić to m.in. zorganizować jakąś imprezę, jakieś przedsięwzięcie. W tym kontekście "urządzanie gier" obejmuje podejmowanie aktywnych działań, czynności dotyczących zorganizowania i prowadzenia przedsięwzięcia w zakresie gier hazardowych (eksploatacji automatów). Natomiast urządzający gry w rozumieniu art. 89 ust. 1 u.g.h. to podmiot wykonujący te czynności. Urządzanie gier na automatach obejmuje nie tylko fizyczne jej prowadzenie, ale także inne zachowania aktywne, polegające np. na zorganizowaniu i pozyskaniu odpowiedniego miejsca do zamontowania urządzenia, przystosowaniu go do danego rodzaju działalności, umożliwieniu dostępu do takiego automatu nieograniczonej liczbie graczy, utrzymywaniu automatu w stanie stałej aktywności umożliwiającej jego sprawne funkcjonowanie czy wypłacaniu wygranych związane z obsługą urządzenia. W konsekwencji, warunkiem przypisania odpowiedzialności na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. jest wykazanie, że dany podmiot aktywnie uczestniczył w procesie urządzania nielegalnych gier hazardowych, a więc podejmował określone czynności nie tylko związane z procesem udostępniania automatów, lecz także ze stwarzaniem technicznych, ekonomicznych i organizacyjnych warunków umożliwiających sprawne i niezakłócone funkcjonowanie samego urządzania oraz jego używania do celów związanych z komercyjnym procesem organizowania gier hazardowych (por.: prawomocne wyroki o sygn. akt I SA/Po 402/15, II SA/Sz 439/15 i II SA/Rz 1094/15 - CBOSA). Zdaniem sądu, o takich zachowaniach można mówić w przypadku skarżącego. Sąd uznaje, że przy analizie pojęcia "urządzającego gry" za miarodajny należy przyjmować punkt widzenia przeciętnego gracza (korzystającego z automatu), dla którego udostępniającym automat i organizującym możliwość gry w zajmowanym lokalu był niewątpliwie skarżący. Za istotne prawnie należy uznawać okoliczności obiektywne, a nie subiektywne przekonanie strony, czy brak jej świadomości, co do nielegalności prowadzonych gier. W czasie kontroli w zakresie urządzania i prowadzenia gier hazardowych, funkcjonariusze organu I instancji ujawnili w lokalu przy ul. [...] w Z. 2 gotowe do eksploatacji automaty, co zostało udokumentowane w protokole kontroli z dnia [...] grudnia 2016 r., w ramach której przeprowadzono eksperyment gry na ww. urządzeniach. Stwierdzono, że kontrolowane urządzenia umożliwiają rozgrywanie gier na automatach w rozumieniu art. 2 ust.3 u.g.h. Jak wynika z protokołu kontroli, w wyniku czynności kontrolnych, przeprowadzonych w miejscu eksploatacji automatów ustalono, że kontrolowane urządzenia: (-) są urządzeniami elektronicznymi, korzystającymi z sieci Internet, (-) urządzenia posiadają wrzutnik monet, akceptor monet, kuwetę wysypową, (-) urządzenia realizują wygrane pieniężne (wypłacają monety w zamian za wygrane punkty), (-) gry na urządzeniach zawierają element losowości, o czym świadczy to, że po zakredytowaniu automatu środkami pieniężnymi i po wyborze gry, rozpoczęcie gry następuje w momencie naciśnięcia przycisku "Pytanie", co powoduje wprawienie w ruch wyświetlanych na monitorze bębnów, które obracają się z dużą prędkością i po pewnej chwili samoczynnie zatrzymują się. Trafienie wygrywającego układu symboli na bębnach, stanowiącego wartość punktową pytania, wynikającą z tabeli wygranych gry, zależy wyłącznie od oprogramowania urządzeń do gier. Wartość punktowa zadanego pytania jest przypadkowa, niezależna od woli gracza. Gry na urządzeniu mogą być prowadzone bez konieczności udzielania odpowiedzi na poszczególne pytania wyświetlane każdorazowo po jednokrotnym zakręceniu bębnów. Ignorowanie odpowiedzi na zadawane pytania, powoduje ich kumulację w polu " Pytania w Banku", ale na koniec gry wszystkie pytania, na które wcześniej nie udzielono odpowiedzi, mogą być zamienione na jedno pytanie, którego wartość odpowiada sumie wartości wszystkich pytań zgromadzonych w polu "Bank", na które wcześniej nie udzielono odpowiedzi. Użycie pola funkcyjnego "Pomoc" powoduje, że oprogramowanie urządzenia do gier jednoznacznie sugeruje prawidłową odpowiedź na to jedno postawione pytanie. Element "Konkurs Wiedzy Powszechnej" w przeprowadzonych grach losowych na bębnach z symbolami jest pozorny. Ustalenia, dokonane w trakcie przeprowadzonego eksperymentu odtworzenia przebiegu gry na urządzeniach, stały się podstawą do wszczęcia postępowania karno-skarbowego oznaczonego numerem sprawy [...]. W ramach prowadzonego postępowania powołano biegłego sądowego, celem sporządzenia opinii, dotyczącej przedmiotowych urządzeń. Powołany biegły sądowy - dr inż. A. C., biegły przy Sądzie Okręgowym w B. z zakresu mechaniki technicznej, techniki maszyn i mechanizmów, ogólnej budowy i eksploatacji maszyn, techniki komputerowej w opinii z dnia [...] stycznia 2017 r., na podstawie przeprowadzonego badania, stwierdził m.in., że gry - wizualizacje na badanych urządzeniach: (-) organizowane są na urządzeniach komputerowych (terminalach Internetowych), (-) mają charakter komercyjny i urządzane są w celach komercyjnych - ich prowadzenie wymaga wniesienia opłat, (-) wymaga wykupienia za określoną wpłatę pieniężną punktów KREDYT do prowadzenia gier - wizualizacji, (-) urządzenia w zakresie Quiz z Wizualizacją są automatami do gier z możliwością realizacji bezpośrednich wypłat wygranych monetami poprzez hoppery lub wypłat pośrednich poza automatami, po uwierzytelnieniu wypłaty kluczem serwisowym, (-) każde urządzenie oferuje gry-wizualizacje wideo, które są komputerowymi emulacjami typowych gier hazardowych o charakterze losowym - gier typu SLOT - 3, 4 i 5- cio bębnowych, (-) możliwe prowadzenie kolejnych gier - wizualizacji za wygrane uzyskane w grach-wizualizacjach poprzednich (zgromadzonych na liczniku BANK) - po uprzednim przelaniu punktów BANK na licznik KREDYT, co stanowi wygraną rzeczową, (-) mają charakter losowy - nie mają żadnych cech wymagających zręczności, wynik każdej gry-wizualizacji w żaden sposób nie zależy od grającego, grający nie jest w stanie przewidzieć jaki będzie wynik każdej gry-wizualizacji, (-) zawierają element losowości - programy gier-wizualizacji są napisane standardowo z wykorzystaniem procedur losowych/pseudolosowych. R. N., w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, umożliwił Spółce H. z siedzibą w B., zainstalowanie urządzeń do gier, będących przedmiotem ww. kontroli i opinii biegłego, o nazwie A. Były eksploatowane w lokalu, do którego tytuł prawny posiadał skarżący. Poprzez zorganizowanie warunków umożliwiających ich użytkowanie i przyjęcie na siebie części ryzyka działalności, polegającej na urządzaniu gier, skarżący stał się podmiotem urządzającym gry na automatach poza kasynem gry. Przeciwko przyjęciu, że działalność strony ograniczała się wyłącznie do "wydzierżawienia powierzchni lokalu" przemawiają postanowienia umowy dzierżawy powierzchni z dnia [...] września 2019 r. zawartą pomiędzy skarżącym, a spółką H.. W § 3 pkt 2 ww. umowy strony ustaliły czynsz dzierżawny w wysokości 35% od sumy dochodów, uzyskanych w uruchomionych Quizomatach, umieszczonym w przedmiocie dzierżawy. W myśl § 6 pkt 1 omawianej umowy, wydzierżawiający zobowiązuje się zapewnić niezbędne środki bezpieczeństwa oraz odpowiednie zabezpieczenie techniczne, w celu uzyskania największego poziomu ochrony umieszczonych na podstawie umowy Quizomatów. W pkt 3 tego paragrafu czytamy natomiast, że dzierżawca zapewni wydzierżawiającemu obsługę prawną, związaną z funkcjonowaniem i eksploatacją Quizomatów w niezbędnym zakresie, uzgodnionym wcześniej między stronami. Na umowie widnieje kilka odbić pieczęci firmowej skarżącego oraz jego podpisy. Z ww. zapisów płynie wniosek, że skarżący przyjął na siebie część ryzyka działalności, polegającej na urządzaniu gry, gdyż jego wynagrodzenie zostało ustalone jako procent od zrealizowanych przekazów pieniężnych przez automat. W ten sposób nie działał już tylko i wyłącznie jako osoba udostępniająca lokal i otrzymująca stały czynsz, niezależny od przychodów osiąganych z automatu, ale był zainteresowany, aby były jak najwyższe, gdyż wtedy również on osiągał wyższy zysk. Taki sposób ustalenia czynszu oraz obowiązków wydzierżawiającego, wykracza poza ramy zwykłej umowy dzierżawy i wskazuje, że jej strony, pod pozorem umowy dzierżawy, de facto zawarły umowę o wspólnym przedsięwzięciu w zakresie urządzania gier hazardowych, mimo iż żadna z nich nie spełniła wymogów, przewidzianych przepisami ustawy o grach hazardowych. Strony nie posiadały bowiem ani koncesji, ani zezwolenia, ani też nie dokonały wymaganego zgłoszenia. Tym samym, ustalony procentowo czynsz dzierżawny nie stanowił w istocie wynagrodzenia za wynajmowaną powierzchnię, lecz wynagrodzenie to było uzależnione od ilości osób, prowadzących gry na tych automatach, a strona uczestniczyła w ponad 1/3 części zysków, osiąganych z przedsięwzięcia, czerpiąc korzyści nie tylko z samego faktu dzierżawy powierzchni, ale przede wszystkim z tytułu przychodu wygenerowanego przez automaty. W takiej sytuacji skarżący nie był tylko i wyłącznie podwykonawcą osoby urządzającej gry, ale ich animatorem, zainteresowanym jak najlepszymi wynikami. Ponadto, fakt procentowego podziału przychodu, jest charakterystyczny dla osób współorganizujących działalność, nie zaś dla podmiotów, z których jeden jest urządzającym grę, a drugi tylko podwykonawcą, niebędącym takim podmiotem. W takim przypadku wynajmujący powierzchnię lokalu, tak jak właściciel urządzeń, jest zainteresowany tym, aby gry przynosiły jak największy dochód. Rodzaj określonego czynszu motywuje go do tego. Ponosząc ryzyko ekonomiczne, związane z procesem urządzania gier, staje się również osobą urządzającą gry. Nie jest już tylko podmiotem udostępniającym pomieszczenia do zainstalowania automatów, ale wyczerpuje znamiona pojęcia osoby urządzającej grę. W ocenie tutejszego sądu, w rozpatrywanej sprawie organy dokonały niezbędnych ustaleń i ich oceny w omawianym zakresie. Skarżący, odwołując się do stanowiska NSA, stwierdził, iż kwestia procentowego ustalenia czynszu dzierżawnego nie przesądza sama przez się o udziale w urządzaniu gier na automatach. Zważyć jednak trzeba, że dokonywaniu ostatecznej oceny, czy kontrolowany podmiot może zostać uznany za urządzającego gry na automacie, towarzyszyć musi odwołanie się do wszystkich elementów stanu faktycznego (zob.: wyrok z dnia 9 listopada 2016 r. o sygn. akt II GSK 2736/16, tak też wyrok z dnia 20 kwietnia 2017 r. o sygn. akt II GSK 5233/16, CBOSA). W prowadzonym w niniejszej sprawie postępowaniu, organy zadośćuczyniły tej zasadzie, nie poprzestały bowiem na stwierdzeniu, dotyczącym sposobu określenia wysokości czynszu, ale uwzględniły inne towarzyszące temu okoliczności. W szczególności poddały analizie prawa i obowiązki wynikające z umowy zawartej pomiędzy stroną skarżącym a H. Sp. z o.o., która dostarczyła urządzenia do lokalu, a także sposób ich realizacji. Na mocy wskazanej umowy skarżący zobowiązał się nie tylko do udostępnienia powierzchni lokalu, ale również do udostępniania energii elektrycznej celem umożliwienia działania automatu, do ciągłości prowadzenia działalności gospodarczej przez czas trwania umowy, co oznacza zabezpieczenie stałej możliwości korzystania z automatów, jak również do zapewnienia niezbędnych środków bezpieczeństwa oraz odpowiedniego zabezpieczenia technicznego w celu uzyskania największego poziomu ochrony automatów. Ponadto z treści powyższej umowy wynika, że strona skarżąca czuwała nad prawidłową eksploatacją i bezpieczeństwem automatu. Te okoliczności nie zostały w żaden sposób skutecznie zakwestionowane przez skarżącego. W konsekwencji należy przyjąć, że organy wykazały, iż skarżący udostępniał automaty do użytkowania, zapewniał warunki, umożliwiające korzystanie z nich, na nim też spoczywała odpowiedzialność za prawidłowe działanie urządzeń. W sytuacji, gdy gotowe do gry automaty znajdują się w pomieszczeniu, którym dysponuje strona, niewiarygodne jest jej twierdzenie, że rzadko bywała w lokalu i nie wie kto je włącza (zeznania skarżącego z dnia [...].12.2020 r., k. 25-26 akt administracyjnych). Tym bardziej, że jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, kontrolowany lokal znajduje się przy ulicy, przy której zamieszkuje strona. Z umowy dzierżawy co prawda nie wynika wprost, że "współpraca" jej stron ma polegać na urządzaniu gier na automatach, ale o aktywnym udziale strony w urządzaniu gier świadczą wiarygodne zeznania pracownicy lokalu. Przesłuchana w dniach [...] grudnia 2016 r. i [...] października 2019 r., w charakterze świadka, K. W. zeznała m.in., że "maszyny do prądu włącza osoba, która otwiera lokal. Czasem jestem to ja, a czasem koleżanka M. J. Dzisiaj włączyłam je ja. Od początku tutaj tak było, odkąd ja tutaj pracuję. (...)" "włączam do kontaktu (...) również automaty z rana. Również na koniec pracy wyłączam je z kontaktu". Ponadto do obowiązków K. P. W. należało sprawdzanie dowodów osobistych osób wyglądających na nieletnie. Powyższe słowa czynią niewiarygodnymi zeznania skarżącego – trudno bowiem przyjąć, że nie miał wiedzy odnośnie zakresu obowiązków swoich pracownic. W świetle powyższego, za nieuzasadnione należy uznać zarzuty skargi, że skarżący został bezpodstawnie określony przymiotem urządzającego gry. Strona, jako posiadająca tytuł prawny do lokalu, w którym funkcjonowały automaty do gier, poprzez zorganizowanie warunków umożliwiających ich użytkowanie i przyjęcie na siebie części ryzyka działalności, polegającej na urządzaniu gier, stała się podmiotem urządzającym gry na automatach poza kasynem gry i podlega karze pieniężnej. Sąd przy tym uznał, że zachowanie strony, świadczy o jej aktywnej postawie, podczas urządzania gier na automatach, znajdujących się w jego lokalu. Skarżący wydzierżawił w lokalu powierzchnię, umożliwiającą zainstalowanie urządzeń do gier, pobierając czynsz dzierżawny, umożliwił wstawienie i zainstalowanie automatów, zapewniła techniczne i organizacyjne warunki do funkcjonowania automatu, przy zapewnieniu ich obsługi prawnej przez dzierżawcę, zapewnił ciągłość gry na urządzeniach poprzez udostępnienie do publicznego korzystania w godzinach otwarcia prowadzonego przez siebie w lokalu gastronomicznego i podłączenie do sieci elektrycznej oraz sieci Internet. Wskazać w tym miejscu godzi się, że podstawowe elementy umowy dzierżawy zostały uregulowane w treści art. 693 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. kodeks cywilny (Dz. U. 2019 poz. 1145). Zgodnie z treścią wskazanego przepisu, przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz. Z powyższego płynie wniosek, że do essentialia negotii umowy dzierżawy - z jednej strony należy obowiązek dzierżawcy do regularnego płacenia czynszu, a z drugiej oddanie rzeczy przez wydzierżawiającego w celu jej używania i pobierania pożytków, w sposób zgodny z umową. W przedmiotowej sprawie strony wyszły poza ramy istotnych z puntu widzenia tej umowy elementów i w § 6 zawarły zapisy, które w ocenie sądu świadczą o tym, że ich współpraca wykraczała daleko poza stosunek dzierżawy oraz o ich świadomości, w zakresie nielegalności gry na spornych automatach – w przeciwnym razie po co dzierżawca oferowałby wydzierżawiającemu, w ramach umowy dzierżawy powierzchni, obsługę prawną, związaną z funkcjonowaniem i eksploatacją wstawionych urządzeń. Również zapis o zapewnieniu "największego poziomu ochrony umieszczonych na podstawie umowy Quizomatów" jest niespotykany w tego typu umowach. Skarżący we wniesionej skardze kwestionował fakt zawarcia przedmiotowej umowy dzierżawy powierzchni. Wskazywał, że w jego imieniu podpis miał złożyć niejaki B. R., który w okresie zawarcia umowy dysponował pieczęcią firmową skarżącego i zajmował się prowadzeniem działalności firmy, w tym gromadził dokumentację, którą przekazywał do księgowości pod nieobecność właściciela. Przy czym nigdy nie był on zatrudniony w firmie skarżącego, a jedynie faktycznie wykonywał czynności związane z prowadzeniem działalności pod nieobecność strony (zeznania przesłuchanego w charakterze strony R. N. z dnia [...] września 2019 r.). Zdaniem sądu, trudno dać wiarę powyższym twierdzeniom strony, która ich w żaden sposób nie uwiarygodniła, nie przedstawiła żadnych dowodów na okoliczność współpracy z B. R. czy też w ogóle – na jego istnienie. Ww. mężczyzny nie zna też pracownica skarżącego – K. W., która jest u niego zatrudniona od jesieni 2016 r. Na uwagę zasługuje również fakt, że po rzekomym podpisaniu umowy dzierżawy powierzchni do wstawienia automatów przez B. R., automaty te pozostały w lokalu jeszcze przez 3 miesiące, o czym skarżący nie mógł przecież nie wiedzieć, prowadząc w tym lokalu działalność gastronomiczną. Powyższe świadczy, wbrew twierdzeniom skarżącego, o tym, że wiedział o istnieniu ramowej umowy dzierżawy powierzchni z dnia [...] września 2016 r. i akceptował jej treść. Biorąc pod uwagę prawidłowo ustalony stan faktyczny sprawy oraz przeprowadzoną wykładnię mających w sprawie zastosowanie przepisów prawa materialnego zasadnie przyjęto, że skarżący urządzał w kontrolowanej lokalizacji gry na automatach w rozumieniu u.g.h. Stan faktyczny sprawy niewątpliwie uprawniał organ do stosowania w sprawie przepisów tej ustawy i poddania ocenie skontrolowanej działalności, przez jej pryzmat. Sąd nie znajduje również podstaw do kwestionowania prawidłowości przeprowadzonego przez organy celne postępowania dowodowego i trafności oceny przeprowadzonych dowodów. W kontrolowanej sprawie podjęte zostały wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Organy zebrały i rozpatrzyły materiał dowodowy wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia. Ocenie zebranego materiału dowodowego nie sposób zarzucić dowolności. Wyciągnięte w sprawie wnioski są logicznie poprawne i merytorycznie uzasadnione. Zaskarżona decyzja zawiera pełne uzasadnienie faktyczne i prawne. Poszczególne dowody poddano szczegółowej analizie i ocenie, dowody zostały także ocenione we wzajemnej łączności. Organ dokonał również oceny argumentów i dowodów przedstawianych przez stronę. Postępowanie zostało przeprowadzone w sposób budzący zaufanie do tych organów, które udzielały stronie niezbędnych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa pozostających w związku z przedmiotem tego postępowania. Organy wyjaśniły też stronie zasadność przesłanek, którymi kierowały się przy załatwianiu sprawy, co znajduje odzwierciedlenie w obszernym uzasadne4iniu skarżonego rozstrzygnięcia. Postępowanie organów odpowiadało zatem wymogom stawianym przez przepisy art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 i art. 210 § 4 o.p. Reasumując, w działaniu organów sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, tak gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego, jak jego ocenę. Organy orzekające wyjaśniły motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona argumentacja jest wystarczająca do jego podjęcia. Tym samym nieusprawiedliwione są zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania. Skarżący nie przedstawiła spójnej i logicznej motywacji i opisu działań, dotyczących przedmiotowych urządzeń. Organy rzetelnie zebrały wystarczający materiał dowodowy, dokonały jego wnikliwej analizy, akcentując jego wzajemną koherentność i wykazały przesłanki zastosowania przepisów u.g.h., zawierając stosowne rozważania wyjaśniające wszelkie istotne kwestie w uzasadnieniach decyzji. W szczególności, organy wskazały w uzasadnieniu decyzji przesłanki ustalenia losowego charakteru gier prowadzonych na spornych urządzeniach, okoliczności urządzania gier bez koncesji, bez zezwolenia, a także tego, że skarżący była urządzającym gry na automatach. Sąd podziela ustalenia faktyczne poczynione przez organy i przyjmuje je za własne. Stwierdzając, że organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny i zastosowały właściwe normy prawa materialnego. Podstawą wymierzenia kary pieniężnej jest zaistnienie w sposób łączny następujących przesłanek: (-) ustalenie konkretnego podmiotu urządzającego gry na automatach; (-) ustalenie w sposób jednoznaczny charakteru urządzanych gier, tj. muszą to być gry na automatach w rozumieniu cytowanej ustawy; (-) ustalenie, że gry na automatach urządzane były bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia. W świetle powyższego, zarzuty w zakresie dotyczącym naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania uznać należy za nieuzasadnione, a jednocześnie tut. sąd nie stwierdził po stronie organu uchybień naruszających prawo, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę. Mając powyższe na uwadze, jako że skarga okazała się niezasadna, sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.