I SA/Bk 620/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. K. o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] września 2014 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. p o s t a n a w i a : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji; Z. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. W skardze zawarty został również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Skarżący wskazał, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków gospodarczych w przypadku egzekwowania należności na drodze przymusu. Skarżący podkreślił jednocześnie, że kwota 26.060 zł jest kwotą znaczącą przy prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, tym bardziej, że równocześnie z zaskarżoną decyzją zostały wydane trzy inne decyzje podatkowe wymierzające zaległy podatek. Pomimo zatem, iż należność pieniężna ma charakter zwrotny to jej uiszczenie może narazić skarżącego na trudności w spłacie bieżących zobowiązań. Postanowieniem z dnia 21 listopada 2014r. organ podatkowy odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z 13 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 182/10, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Ponadto przesłanka wyrządzenia znacznej szkody jest interpretowana w orzecznictwie jako szkoda (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 marca 2011 r., II GSK 330/11, z dnia 20 stycznia 2012 r., II FZ 819/11; oba dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Wykazanie wystąpienia przesłanek do zastosowania ochrony tymczasowej należy do wnioskującego o jej udzielenie. Zauważyć w tym miejscu jednak należy, iż w aktach postępowania sądowego znajduje się już wniosek skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy, a także dokumenty, które skarżący złożył celem uzasadnienia tego wniosku. Jak wskazuje się w orzecznictwie - Sąd rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien uwzględnić nie tylko treść samego wniosku, ale także mieć na uwadze całe akta sprawy w rozumieniu art. 133 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tak NSA w postanowieniu z dnia 31 sierpnia 2011 r., sygn. akt I FZ 211/11, oraz WSA w Poznaniu w postanowieniu z 4 lutego 2015r. sygn. akt I SA/Po 882/14, dostępne w CBOSA). Mając to na uwadze Sąd rozpatrujący wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej jest zobowiązany do rozpatrzenia tego wniosku w świetle całego materiału zawartego w aktach sprawy, jak wskazuje się bowiem w innym z orzeczeń - sąd może udzielić ochrony tymczasowej zawsze, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a nie tylko, gdy strona udowodni we wniosku, że niebezpieczeństwo takie zachodzi (tak też NSA w postanowieniu z dnia 13 października 2010 r. sygn. akt I FZ 401/10, dostępny w CBOSA). Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że wysokość określonego Skarżącemu zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej za 2010 rok (wynikająca z zaskarżonej decyzji) ma wprawdzie charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są odwracalne, niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można – zdaniem Sądu – rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, która w okolicznościach konkretnego przypadku, w połączeniu z ilością spraw skarżącego rozpatrywanych przed Sądem, może wpłynąć na uzasadnione przypuszczenie trudności w spłacie bieżących zobowiązań. W rozpatrywanym przypadku zostało określone skarżącemu zobowiązanie podatkowe w wysokości 26.060 zł. Ponadto w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Białymstoku są obecnie zarejestrowane jeszcze 3 sprawy (I SA/Bk 617/14, I SA/Bk 618/14, I SA/Bk 619/14) określające skarżącemu zobowiązanie podatkowe w łącznej kwocie 58.159 zł. Mając to na uwadze oraz dokumenty dołączone przez skarżącego do wniosku o przyznanie prawa pomocy, Sąd uznał za trafną argumentację skarżącego dotyczącą groźby utraty płynności finansowej w razie wykonania decyzji, co z kolei skutkować może upadłością tego podmiotu. Wykonanie zaskarżonej decyzji zagrażające zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., FZ 136/04, cytowane (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Komentarz do art. 61, LEX 2013). W związku z powyższym za uzasadnione Sąd uznał udzielenie stronie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. O powyższym orzeczono w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.