I SA/Bk 625/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprawy ze skargi W. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] września 2010 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe [...] spółki z o.o. p o s t a n a w i a oddalić wniosek. W. D. złożył do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] września 2010 r., wydaną w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe [...] spółki z o.o. W skardze, Skarżący wniósł także o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji. Uzasadniając ten wniosek Skarżący podniósł, że nie posiada środków finansowych, nie pracuje i w dalszym ciągu leczy się. Tym samym, wszczęcie egzekucji będzie skutkowało wyrządzeniem mu znacznej szkody, jak również spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2011 r. oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że Skarżący nie wykazał, że ewentualne wykonanie decyzji wyrządzi mu znaczne szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Zdaniem Sądu, takimi okolicznościami nie są lakoniczne stwierdzenia, że Skarżący nie posiada majątku, nie pracuje i nie posiada żadnych środków finansowych. Na powyższe postanowienie skarżący, za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, podtrzymując, iż wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzić może Skarżącemu znaczącą szkodę, jak również spowodowanie trudne do odwrócenia skutki. Postanowieniem z dnia 25 maja 2011 r., Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie II FZ 206/11 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku. W uzasadnieniu wskazał, że owszem złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji był dość ogólnikowy, ale z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie wynika, aby Sąd I instancji badał także akta sprawy. Tym samym, Sąd I instancji nie uczynił zadość ciążącemu na nim obowiązkowi rzetelnej analizy akt sprawy, co wskazuje na niedopełnienie obowiązku wynikających z art. 133 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny ponownie rozpoznając wniosek zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W świetle art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zasadą jest, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd może na wniosek Skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jednak zastosowanie tej tzw. tymczasowej ochrony skarżącego wymaga wykazania, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 cyt. ustawy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty, a wykazanie istnienia tych przesłanek leży po stronie skarżącego (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004, s. 124). W orzecznictwie sądów administracyjnych wypracowano stanowisko, zgodnie z którym ocena wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest dokonywana w oparciu o wniosek, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (postanowienie NSA z 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04; postanowienie NSA z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04). Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinien uwzględnić nie tylko treść samego wniosku, ale także mieć na uwadze całe akta sprawy w rozumieniu art. 133 p.p.s.a. Na konieczność uwzględnienia całości akt sprawy zwracał uwagę Naczelny Sąd Administracyjny, między innymi w postanowieniu z dnia 26 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 112/09 oraz z 15 września 2010 r., sygn. akt II FZ 467/10 i II FZ 417/10. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie skarżący w złożonym wniosku nie wykazał, że ewentualne wykonanie decyzji wyrządzi mu znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Także analiza akt sprawy, zarówno administracyjnych jak i sądowych, w szczególności wniosku o przyznanie prawa pomocy (k. 17-18, 22, 46 akt), jak i zażalenia strony Skarżącej z dnia 11 kwietnia 2011 r. (k. 72-74 akt), pod kątem przesłanek zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (art. 61 § 3 p.p.s.a.) nie uzasadniają zastosowania wobec Skarżącego ochrony tymczasowej. Owszem, kwota zobowiązania podatkowego wynikająca z zaskarżonej decyzji jest znaczna - 736 160,20 zł., jednakże w sytuacji, w której znajduje się Skarżący, powyższe nie może mieć decydującego znaczenia w niniejszej sprawie. Podkreślić należy, iż z akt sprawy wynika, że Skarżący nie posiada żadnego majątku, nie posiada środków finansowych, jak również nie pracuje. Źródłem utrzymania Skarżącego pozostaje dochód z gospodarstwa rolnego w wysokości około 250 zł, dochód z prac dorywczych oraz pomocy finansowej rodziców. Tym samym zasadnie należy przyjąć, że ewentualna egzekucja należności wynikającej z zaskarżonej decyzji, z przyczyn obiektywnych będzie bezskuteczna. Brak jakiegokolwiek majątku, środków na rachunku bankowym, jak również stałej pracy uniemożliwia organowi skuteczną egzekucję ciążących na Skarżącym należności, tym samym nie może spowodować pogorszenia jego aktualnej sytuacji finansowej i rodzinnej. Dlatego też, w ocenie Sądu, brak jest przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skoro jej wykonanie, z przyczyn obiektywnych, nie może spowodować Skarżącemu żadnej szkody, bądź też trudnych do odwrócenia skutków. Pełnomocnik skarżącego, w zażaleniu z dnia 11 kwietnia 2011 r. wskazywał, że szkoda Skarżącego może polegać na tym, że w razie podjęcia stałej pracy przez Skarżącego lub uzyskania majątku (wskutek dziedziczenia) organ będzie uprawniony do prowadzenia egzekucji ciążących na Skarżącym należności. W ocenie Sądu, powyższe okoliczności nie mogą być oceniane przez pryzmat wyrządzenia Skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem mają jedynie charakter hipotetyczny i dotyczą bliżej nie sprecyzowanej przyszłości. Pamiętać należy, iż Sąd badając przesłanki zastosowania ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, zobowiązany jest do oceny aktualnej, a nie przyszłej sytuacji rodzinnej i majątkowej Skarżącego. Ewentualna zmiana okoliczności faktycznych, mających wpływ na ocenę zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (znalezienie pracy, odziedziczenie majątku), stanowić może jedynie przesłankę do zmiany wydanego przez Sąd postanowienia (art. 61 § 4 p.p.s.a.), i nie może być brana pod uwagę na obecnym etapie postępowania. W tym stanie rzeczy Sąd uznał za zasadne odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, orzekając w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w sentencji postanowienia.