II SA/Bk 1/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 marca 2011 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia koncesji na wydobywanie kruszywa naturalnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.- II SA/Bk 1/11 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. uchyliło postanowienie Burmistrza S. z dnia [...] kwietnia 2010 r. znak [...], którym zaopiniowano negatywnie projekt decyzji w sprawie udzielenia koncesji na wydobywanie przez R. Z., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "R." w B., kruszywa naturalnego ze złoża "B." na działkach nr [...] w miejscowości B. gmina S. Stan faktyczny sprawy przedstawiał się następująco. R. Z. uzyskał w dniu [...] lutego 2008 r. (decyzją Marszałka Województwa P. znak [...]) koncesję na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża kruszywa naturalnego w obrębie działek nr [...] w miejscowości B. W wyniku przeprowadzenia prac geologicznych objętych koncesją wykazane zostało występowanie złoża kruszywa naturalnego. Sporządzono dokumentację złoża, która przyjęta została bez zastrzeżeń przez Marszałka Województwa. Organ ten w dniu [...] grudnia 2008 r. stwierdził wygaśnięcie koncesji z uwagi na zrealizowanie objętych nią prac. W dniu 29 marca 2010 r. R. Z. wystąpił do Marszałka Województwa P. o wydanie na 20 lat koncesji zezwalającej na eksploatację kruszywa naturalnego ze złoża "B.". Wskazał, że zamierza prowadzić eksploatację metodą odkrywkową oraz określił zamierzoną roczną wielkość wydobycia. Do wniosku dołączył projekt decyzji koncesyjnej. Marszałek Województwa, powołując art. 16 ust. 5 ustawy z dnia 04 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze, wystąpił do Burmistrza S. o uzgodnienie udzielenia koncesji we wnioskowanym zakresie na powierzchni 8, 66 ha w obrębie działek ewidencyjnych [...] w miejscowości B. gmina S. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r. znak [...] Burmistrz S. uzgodnił negatywnie projekt decyzji na wydobycie kruszywa naturalnego. Wskazał, że zgodnie z art. 16 ust. 5 ustawy Prawo geologiczne i górnicze uzgodnienie następuje na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy, a w przypadku jego braku, na podstawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy S. utracił moc z dniem 31 grudnia 2003 r., natomiast w uchwalonym Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania miasta i gminy S. (uchwała Rady Miejskiej w S. Nr [...] z dnia [...] grudnia 1999 r., zmieniona uchwałą Nr [...] z dnia [...] marca 2005 r.) teren, na którym planowane jest przedsięwzięcie posiada przeznaczenie rolnicze. Dlatego, zdaniem Burmistrza, brak było podstaw do pozytywnego uzgodnienia. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył R. Z. wnosząc o jego uchylenie i wyznaczenie do ponownego rozpoznania sprawy Burmistrza Gminy C. B. ze względu na negatywne nastawienie do inwestora Burmistrza S. Postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. uchyliło zaskarżone postanowienie w całości i uzgodniło projekt decyzji w sprawie koncesji na wydobywanie kruszywa naturalnego ze złoża "B.", w obrębie wyznaczonego obszaru górniczego położonego na działkach nr [...] w obrębie geodezyjnym B., gm. S. z zastrzeżeniem, że w informacjach o uzgodnieniu decyzji koncesyjnej znajdujących się na stronie pierwszej i czwartej projektu decyzji należy umieścić dane o niniejszym postanowieniu. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji niewłaściwie zastosował przepis art. 16 ust. 5 prawa geologicznego i górniczego, bowiem nie odniósł go do ustawowego przedmiotu regulacji studium, w którym określa się "obiekty lub obszary, dla których wyznacza się w złożu kopaliny filar ochronny". Stwierdzono, że tak stanowi art. 10 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z wyrysu i wypisu studium przedłożonych do akt sprawy nie wynika, by na działkach objętych zamierzoną inwestycją wyznaczono przedmiotowe filary ochronne, a tylko to, zgodnie z art. 53 ust. 3 prawa geologicznego i górniczego, mogłoby uprawniać do wniosku o niedopuszczalności realizacji inwestycji w postaci wydobywania kruszywa naturalnego. Wskazując, że organ I instancji popełnił błąd w ocenie materiału dowodowego i akcentując brak potrzeby ponowienia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części, SKO uchyliło zaskarżone postanowienie orzekając merytorycznie o uzgodnieniu projektu decyzji koncesyjnej. W dniu 14 czerwca 2010 r. Burmistrz S. zwrócił się do Prokuratury Okręgowej w B. o wniesienie skargi na postanowienie SKO z dnia [...] maja 2010 r. z uwagi na jego niezgodność z prawem. Wskazał, że w obecnym Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania gminy S. nie ma zapisu o przeznaczeniu działek nr [...] pod eksploatację kruszywa, natomiast Rada przyjęła uwagę w tym przedmiocie do projektu Studium, której uwzględnienie jeszcze nie nastąpiło. Zdaniem wnioskodawcy w dacie wydawania postanowienia przez SKO brak było podstaw do pozytywnego uzgodnienia projektu decyzji koncesyjnej zawnioskowanej przez R. Z. Przedmiotowa skarga została wniesiona do sądu administracyjnego przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w S. w dniu 07 grudnia 2010 r. Zarzucono w niej, że postanowienie SKO z dnia [...] maja 2010 r. zostało wydane z naruszeniem art. 16 ust. 5 ustawy z dnia 04 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze. Prokurator wskazał, że zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w studium uwzględnia się uwarunkowania wynikające w szczególności z występowania udokumentowanych złóż kopalin oraz zasobów wód podziemnych, w tym określa się obiekty lub obszary, dla których wyznacza się w złożu kopaliny filar ochronny (art. 10 ust. 2 pkt 12 ustawy planistycznej). W dacie uchwalania aktualnego Studium gminy S. z dnia [...] grudnia 1999 r., zmienionym w dniu [...] marca 2005 r., nie było udokumentowanych złóż kopalin na działkach nr [...]. Występowanie takich złóż na wymienionych działkach zostało stwierdzone dopiero w wyniku przeprowadzonych przez R. Z. prac geologicznych – na podstawie decyzji koncesyjnej Marszałka Województwa P. z dnia [...] lutego 2008 r., a następnie przyjęcia dokumentacji złoża przez Marszałka. Uwagę do projektu Studium w zakresie przeznaczenia działek nr [...] pod eksploatację kruszywa naturalnego Rada Miejska w S. przyjęła dopiero pod koniec marca 2010 r., jednak do daty wniesienia skargi Studium nie zostało zmienione. Obecne jego zapisy przeznaczają działki nr [...] pod tereny rolne. Zdaniem Prokuratora powyższe okoliczności uprawniają do wniosku, że postanowienie uzgadniające SKO z dnia [...] maja 2010 r. zostało wydane wbrew aktualnym zapisom Studium, a zatem z naruszeniem art. 16 ust. 5 prawa geologicznego i górniczego, który zgodność projektu decyzji na wydobywanie kruszywa z zapisami studium (w przypadku nieuchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego) czyni jedynym kryterium pozytywnego uzgodnienia takiej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując jako główny argument swojego stanowiska – charakter studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy jako aktu kierownictwa wewnętrznego wiążącego jednostki podporządkowane radzie gminy, a nie aktu prawa powszechnie obowiązującego wiążącego podmioty prywatne niepodporządkowane organizacyjnie radzie. Wskazano, że o ile ustalenia studium nie zostaną przeniesione do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stając się obowiązującym prawem – o tyle mogą być jedynie wzorcami zachowań. W odniesieniu do działalności wydobywczej oznacza to, że tylko wówczas, gdy w studium ustalono granice filarów ochronnych w złożu kopaliny (na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 12 ustawy planistycznej z 2003 r.) – konieczne jest powstrzymanie się od działalności wydobywczej w granicach ustalonych filarów. Zdaniem SKO tylko w takim zakresie uznać można treść studium za wiążącą dla podejmowania działalności wydobywczej. Pozostałe przepisy tego aktu nie mogą stanowić podstawy do odmowy uzgodnienia projektu decyzji koncesyjnej. Ponadto zwrócono uwagę, że interpretacja przyjmowana przez Prokuratora prowadziłaby do pozbawienia właścicieli prawa do korzystania z własności ich nieruchomości zawierających udokumentowane złoża kopaliny. SKO wskazało również, że koncesja górnicza może wyprzedzać ustalenia planów miejscowych, a uzyskanie jej jest związane z wywołaniem szkód przejściowych, co do których istnieje obowiązek rekultywacji. Z akt administracyjnych wynika nadto, że w dniu [...] września 2010 r. Marszałek Województwa P. udzielił R. Z. koncesji na wydobywanie kruszywa naturalnego złoża "B." na działkach nr [...] w miejscowości B. gmina S. Decyzja stała się ostateczna w dniu [...] września 2010 r. Natomiast w dniu [...] listopada 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. uchyliło postanowienie Burmistrza S. z dnia [...] września 2010 r. i wyraziło pozytywną opinię na temat Planu Ruchu Zakładu Górniczego B. na lata 2010 – 2015. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała uwzględnieniu nie tylko z przyczyn w niej wywiedzionych, ale i z powodu dostrzeżenia przez sąd uchybień procesowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a które sąd administracyjny miał obowiązek uwzględnić z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej p.p.s.a. Przede wszystkim Samorządowe Kolegium Odwoławcze dokonało oceny prawnej z powołaniem się na treść studium uchwalonego przez Radę Miejską w S., wskazując na wypis i wyrys załączony do akt w sytuacji, gdy tak oznakowany dokument (z dnia 20 lutego 2009 r., k. 15 "a" i "b" akt administracyjnych), ani żaden inny zgromadzony w sprawie nie daje faktycznie żadnego obrazu zapisu studium, nie zawiera jakichkolwiek oznaczeń, czy wskazań co do sposobu zagospodarowania terenu, ani usytuowania spornych nieruchomości nr [...] w obrębie B. Co prawda zawiera stwierdzenie "działki o nr geod. [...] położone w obrębie B. – grunty rolne", ale raczej jest to stwierdzenie Burmistrza (vide podpis pod w/w treścią), a nie wycinek tekstu studium, a złożony załącznik "kserokopia części graficznej studium" nie daje podstaw do jakichkolwiek określeń przeznaczenia terenu, bowiem ich nie zawiera. Nie można uznać za miarodajne naniesienie przez bliżej nieokreślony podmiot czerwonym długopisem wielokąta na nieczytelnej kopii graficznego dokumentu, określonego jako załącznik graficzny do studium. Nie można było na podstawie tego dokumentu, przy braku innych, w szczególności miarodajnej części tekstowej studium, czynić ustaleń co do przeznaczenia spornego terenu w zakresie sposobu jego zagospodarowania oraz usytuowania działek nr [...]. Dokument z dnia 20 lutego 2009 r. (k. 15 "a" akt administracyjnych) nie spełnia wymogu wypisu ani w zakresie tytułu, ani treści, nie odnosi się do jednostki redakcyjnej studium, z której miałoby wynikać wskazane przeznaczenie terenu. Po wtóre – powołane przez SKO wypis i wyrys studium znajdujące się w aktach sprawy (wyżej opisane) nie dają podstawy do zawartego w decyzji stwierdzenia: "w studium, przyjętym przez Radę Miejską w S., jak wynika z wypisu i wyrysu załączonego do akt sprawy nie zaproponowano wyznaczenia filarów ochronnych dla jakichkolwiek obiektów lub obszarów znajdujących się na w/w działkach" – bowiem nie zawierają, jak wyżej wyłożono, danych również w tym przedmiocie. Przy tym organ II instancji poprzez swoistą interpretację zapisu art. 16 ust. 5 ustawy z dnia 04 lutego 1995 r. Prawo geologiczne i górnicze (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 228, poz. 1947 z późn. zm.) skupił się na wyjaśnieniu stanu faktycznego nie mającego znaczenia prawnego w sprawie - ustalenia czy studium wprowadza ograniczenia w wydobyciu kruszywa naturalnego poprzez wyznaczenie filaru ochronnego. W ocenie sądu ustaleń istotnych w sprawie okoliczności (bo ustaleń w zakresie treści studium) dokonano z naruszeniem przepisów procesowych – art. 7, 76 § 1 i 2, art. 77, art. 107 § 3 Kpa. Być może organ uznał treść studium jako fakt znany mu z urzędu (zauważyć jednak należy, iż w uzasadnieniu postanowienia powołuje się na opisany wyżej dokument niedający podstawy do poczynionych ustaleń), ale wówczas, zgodnie z art. 77 § 4 Kpa miałby obowiązek zakomunikowania stronie informacji o posiadanej wiedzy. Ustalenie treści studium było istotne dla oceny okoliczności sprawy w zakresie art. 16 ust. 5 prawa geologicznego i górniczego. Stąd, zdaniem sądu, nie można uznać, iż naruszenia procesowe mogły pozostać obojętne dla wyniku sprawy. W tym miejscu wskazać należy, że sąd administracyjny nie posiada kompetencji do czynienia ustaleń za organ i dokonywania za organ oceny materiału dowodowego. Rzeczą organów w sprawie niniejszej, zgodnie z dyspozycją art. 16 ust. 5 ustawy, było dokonanie ustaleń w zakresie zgodności zamierzenia koncesyjnego z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków przestrzennego zagospodarowania gminy, gdyż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego na terenie inwestycji przestał obowiązywać z dniem 1 grudnia 2003 r. Wskazać należy, że treść planu miejscowego, czy studium przy braku planu stanowią tylko wzorzec zagospodarowania przestrzennego a nie normę w oparciu o którą ogranicza się właścicielom i przedsiębiorcom konstytucyjnie zagwarantowane prawa. W konsekwencji nie ma podstaw do odstąpienia od stosowania art. 16 ust. 5 ustawy w zakresie w którym odwołuje się do studium. Nie można z faktu uzgodnień zgodnych z prawem, mających oparcie w jasno sformułowanym przepisie ustawy, wywodzić naruszenia norm konstytucyjnych. W ocenie składu orzekającego nie sposób podzielić zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wykładni przepisu art. 16 ust. 5 ustawy prawo geologiczne i górnicze stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia w sprawie niniejszej. Bezspornie postępowanie niniejsze stanowi "wpadkowe" postępowanie w ubieganiu się przez inwestora R. Z. o uzyskanie koncesji na eksploatację kruszywa ze złoża B. na terenie działek nr [...]. Powołany przepis art. 16 ust. 5 wymaga bowiem uzgodnienia z właściwym wójtem, burmistrzem lub prezydentem miasta. Jak stanowi art. 16 ust. 5 in fine: "uzgodnienie następuje na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku na podstawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy". Zatem uzgodnienie musi być związane z treścią planu, a w przypadku jego braku z zapisami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. W orzecznictwie przyjmuje się, że w myśl omawianego przepisu jedynym kryterium branym pod uwagę przy dokonywaniu uzgodnienia są zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku - zapisy zawarte w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Wykładnia językowa przepisu nie pozostawia żadnej wątpliwości, że organ współdziałający w postępowaniu koncesyjnym zobowiązany jest stosować wyłącznie kryteria określone w ustawie. Sformułowanie art. 16 ust. 5 prawa geologicznego i górniczego prowadzi do jednoznacznego wniosku, że określone w nim rozstrzygnięcie musi mieć charakter zobiektywizowany - związany treścią planu miejscowego, a w przypadku jego braku zapisami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Przewidziane kryteria należy stosować w sposób ścisły. Niedopuszczalne jest stosowanie innych kryteriów aniżeli te, które są przewidziane w ustawie, w szczególności odpowiedniego stosowania ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w przypadku braku planu miejscowego (vide wyrok NSA z 07.10.2010 r. II GSK 703/10, wyrk WSA w Lublinie z 17.06.2010 r., II SA/Lu 154/10, wyrok WSA w Bydgoszczy z 01.12.2009 r., II SA/Bd 805/09). Podkreślić należy, że przedmiotem uzgodnienia jest wyłącznie ustalenie, czy zamierzona działalność objęta koncesją nie narusza ustaleń planu, a przy jego braku – zapisów zawartych w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Przy tym analizą należy objąć akt ten (studium) jako całość – w odniesieniu niezbędnym do oceny co do zgodności przyszłej działalności koncesyjnej. Zgodzić się należy z oceną, że studium nie jest aktem prawa miejscowego, bo wynika to wprost z treści art. 9 ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.). Jest ono aktem wewnętrznej gminnej praktyki planistycznej, planem perspektywicznej polityki przestrzennej odnoszącym się do całego obszaru gminy. Według treści art. 9 ust. 1 ustawy planistycznej wynikać mają z niego lokalne zasady zagospodarowania przestrzennego obszaru gminy. Inaczej mówiąc studium stanowi zbiór dyrektyw określających przyszłe zamierzenia w zakresie ładu przestrzennego na terenie gminy. Jak przyjmuje się w doktrynie "wyznacza przedmiotowe granice, w jakich ma następować wiążące, zarówno władzę, jak i obywatela, ustalenie przeznaczenia poszczególnych terenów oraz sposobów zagospodarowania i zabudowy" (vide T. Bąkowski "Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz", Zakamycze 2004, tezy do art. 9). Funkcją studium jest jedynie koordynacja ustaleń miejscowych gminy tzn. zawiera wytyczne do planowania miejscowego dostosowanego do potrzeb danej gminy (vide wyrok WSA z 18.04.2008 r., IV SA/Wa 2351/07, Lex nr 519157). Zatem jakkolwiek treść studium bezpośrednio determinuje jedynie ustalenia przyszłych planów zagospodarowania przestrzennego (art. 9 ust. 4 ustawy planistycznej), to, mimo braku, co do zasady, bezpośredniego przełożenia regulacji studium na sytuację prawną obywatela, nie można kwestionować faktu pośredniego wpływu i oddziaływania na sferę uprawnień i obowiązków jednostki, a także niekiedy bezpośredniego przełożenia regulacji studium na jej uprawnienia czy obowiązki. Taka ostatnio wskazana sytuacja – zdaniem sądu, zachodzi wówczas, gdy przepis prawa wprost uzależnia sytuację prawną podmiotu od zapisów studium. Takim przepisem jest art. 16 ust. 5 ustawy prawo geologiczne i górnicze. W tym miejscu wskazać można, że w obowiązującym porządku prawnym przepis art. 16 ust. 5 ustawy nie jest jedyną regulacją w której przeznaczenie terenu w studium ma znaczenie prawne. Przykładem takiej regulacji może być przepis art. 24 ust. 5c ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, zgodnie z którym nieruchomości wchodzące w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, zajęte pod drogi gminne, powiatowe i wojewódzkie oraz grunty przeznaczone na te cele w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego lub studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, Agencja może, w drodze umowy, nieodpłatnie przekazać na własność jednostce samorządu terytorialnego (vide wyrok WSA w Białymstoku z dnia 17 marca 2011 r. w sprawie II SA/Bk 57/11, http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Samorządowe Kolegium Odwoławcze uzgadniając projekt decyzji wskazało, że treść art. 16 ust. 5 ustawy należy rozumieć w ten sposób, że jedynie określenie w studium ograniczeń w postaci filarów ochronnych (art. 10 ust. 2 pkt 12 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) uzasadnia odmowę uzgodnienia. W kontekście powyżej przedstawionej oceny prawnej nie sposób podzielić interpretacji przepisu art. 16 ust. 5 prawa geologicznego i górniczego zaprezentowanego w zaskarżonej decyzji. Przepis ten w każdym przypadku stanowił będzie podstawę rozstrzygnięcia w sprawie niniejszej. Dlatego uznać należy, że jego wykładnia ma wpływ na wynik sprawy. Rozpoznając ponownie sprawę dokona SKO ustaleń w zakresie zapisów studium odnoszących się do sposobu przyszłego zagospodarowania terenu gminy objętego wnioskiem koncesyjnym i oceni zgodność zamierzenia z treścią studium (tekst oraz rysunek), zgodnie z zaprezentowaną powyżej oceną prawną. Przy tym dołączy do akt postępowania dokumenty, stanowiące podstawę swoich działań. Studium nie jest aktem prawa miejscowego, stąd nie jest publikowane w dzienniku urzędowym wojewódzkim i nie jest powszechnie dostępne. W tym miejscu należy zasygnalizować istotną okoliczność wynikającą z akt postępowania, mianowicie będące w toku prace nad wprowadzeniem zmiany w treści studium. Z materiału dowodowego wynika, że w dniu 30 marca 2010 r. Rada Miasta S. przyjęła uwagę do projektu studium, aby tereny spornych działek zostały przeznaczone pod eksploatację kruszywa. Powyższe bezpośrednio odnosi się do możliwości wprowadzenia zmiany zapisów studium co do przeznaczenia spornego terenu zgodnego z zamierzeniem objętym koncesją, której dotyczy "wpadkowo" postępowanie w sprawie niniejszej. Zatem należy uzyskać wiedzę co do dalszych losów przedmiotowej zmiany studium i jego treści na datę obecnego orzekania. Być może wprowadzono zmianę treści studium lub procedura ta jest na ukończeniu. Nie jest wykluczony wniosek inwestora o zawieszenie postępowania niniejszego do czasu zakończenia prac uchwałodawczych obejmujących studium skoro w obrocie prawnym funkcjonują: decyzja z dnia [...] września 2010 r. (k. 21 akt administracyjnych) – udzielenie koncesji, decyzja Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w L. z [...] listopada 2010 r. oraz dokonany wpis przez Ministerstwo Środowiska (k. 33, 34 akt sądowych) i wobec skutków prawnych ewentualnie innego, niż kontrolowane, postanowienia uzgadniającego. Mając powyższe na względzie na zasadzie art. 145 § 1 pk 1 lit. "a" i "c" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. W punkcie 2. wyroku orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a.