II SA/Bk 1251/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Sędziowie sędzia NSA Elżbieta Trykoszko,, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 marca 2015 r. wniosku strony skarżącej o wyłączenie sędziego NSA Anny Sobolewskiej-Nazarczyk w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] listopada 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji uchylającej decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę w części dotyczącej budowy zbiornika na płynne odchody zwierzęce p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego , J. W. wniosła do tutejszego sądu administracyjnego skargę na decyzję Wojewody P. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...], wydaną w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji uchylającej decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę w części dotyczącej budowy zbiornika na płynne odchody zwierzęce. W dniu 27 lutego 2015 r. skarżąca, na podstawie art. 18 § 1 pkt 6 "a" oraz art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi złożyła wniosek o wyłączenie od udziału w przedmiotowej sprawie sędziego NSA Anny Sobolewskiej – Nazarczyk. Wskazała, że sędzia w sprawie II SA/Bk 51/05 –nadała błędny bieg wnioskowi (potraktowała go jak skargę, mimo że nie posiadał jej cech), dopuściła Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w H. do udziału w postępowaniu w charakterze strony, a w związku z tym, że na rozprawie w tej sprawie powstał spór co do jej interesu prawnego - od tego czasu wymieniony organ kwestionuje jej interes prawny we wszystkich sprawach dotyczących obiektu, o który od lat toczy się spór. Ponadto orzekała w sprawie II SAB/Bk 6/10, w której bezpodstawnie oddalono skargę na bezczynność Wojewody P., a NSA uchylił wyrok WSA w Białymstoku, jak również w sprawie II SAB/Bk 10/10 – gdzie bezpodstawnie umorzono postępowanie na bezczynność Wojewody P. a NSA uchylił postanowienie WSA w Białymstoku. Podniosła również, że sędzia uczestnicząc w orzekaniu w sprawie II SO/Bk 3/10 o wymierzenie grzywny Wojewodzie P. nie oponowała oddaleniu wniosku skarżącej. Sędzia uczestniczyła też w orzekaniu w sprawie II SAB/Bk 76/11, gdzie bezpodstawnie oddalono skargę na bezczynność Wójta Gminy N. oraz orzekała w roli sprawozdawcy w sprawie II SAB/Bk 48/08, której przedmiotem była bezczynność PWINB w kwestii przekazania jej wniosku z [...] marca 2008r. o rozbiórkę zbiornika na gnojowicę, działając na jej szkodę. Wskazała, że także w wyroku z dnia 23 maja 2013 r. II SA/Bk 138/13 oddaliła skargę na niewykonanie prawomocnego wyroku zobowiązującego do udostępnienia informacji publicznej w postaci decyzji, mimo jasno i wyraźnie sprecyzowanego wniosku o udostępnienie decyzji i udzielenia wyjaśnień. Skarżąca podała, że w sprawie o sygn. II SAB/Bk 54/12 sędzia została wyłączona postanowieniem WSA w Białymstoku z 27 listopada 2012 r., zaś w sprawie II SA/Bk 340/12 Przewodniczący Wydziału stwierdził, że sędzia Anna Sobolewska – Nazarczyk jest wyłączona od orzekania z mocy ustawy, na podstawie art. 18 §1 pkt 6a p.p.s.a. Podniosła również, że w sprawach o sygn. akt: II SAB/Bk 57/12, II SAB/Bk 57/13, II SAB/Bk 5/12, II SAB/Bk 55/13 ww. sędzia została wyłączona zarządzeniami, zaś w sprawach: II SAB/Bk 20/12, II SAB/Bk 21/12, II SAB/Bk 6/13 protokołem losowania. Z kolei w sprawie II SA/Bk 602/13 została wyłączona postanowieniem WSA z dnia 12 września 2013 r. Wnioskowana do wyłączenia sędzia złożyła oświadczenie, z którego wynika, że nie istnieje okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności w sprawie niniejszej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie podlegał uwzględnieniu.. Stosownie do treści art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy (art. 18 p.p.s.a.), sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Zgodnie z art. 22 § 2 p.p.s.a. postanowienie w przedmiocie wyłączenia jest wydawane po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek o wyłączenie dotyczy. Odnośnie podstawy wyłączenia z art. 19 p.p.s.a., w orzecznictwie wypracowano stanowisko, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama wątpliwość strony w tym zakresie, bądź wyłącznie utrata zaufania co do bezstronności sędziego. Nie ma znaczenia subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego wyznaczonego do rozpoznawania sprawy (postanowienie NSA z 15.09.2008 r., II FZ 397/08, CBOSA). Uwzględnienia wniosku o wyłączenie sędziego nie uzasadnia również prowadzenie przez niego rozprawy z naruszeniem przepisów postępowania, czy też niewłaściwa postawa sędziego oraz wadliwe prowadzenie rozprawy w innej sprawie (postanowienie NSA z 22 grudnia 2004 r., OZ 863/04, CBOSA). Nie jest też dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, iż wnioskodawca kwestionuje zasadność i prawidłowość rozstrzygnięć podejmowanych z udziałem sędziego objętego wnioskiem (postanowienie NSA z 21 grudnia 2011 r., I OZ 1068/11). Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że orzeczenia wydane przez wnioskowanego do wyłączenia sędziego lub z jego udziałem, które wskazała skarżąca, nie uprawniają do wniosku o wystąpieniu obiektywnych wątpliwości co do jego bezstronności w niniejszej sprawie. Pokazują natomiast, że strona subiektywnie odbiera sędziego jako "nieprzychylnie do niej nastawionego", czego jednak nie uzasadnia odwołaniem się do przesłanek obiektywnych, a jedynie do zarzutów dotyczących sposobu zastosowania przepisów procesowych i materialnych. Te natomiast mogą być przedmiotem stosownych środków zaskarżenia, ale same w sobie nie uzasadniają jeszcze wyłączenia. W stosunku do poszczególnych spraw wskazać trzeba, że: - w sprawie II SA/Bk 51/05 oddalono skargę na decyzję Wojewody P. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę budynku. Fakt, że sprawa została w sposób odmienny potraktowana przez NSA a wyrok WSA w Białymstoku uchylony nie przesądza jednak o braku bezstronności sędziego w sprawie wówczas orzekanej, jak i w niniejszej. Ta sama argumentacja odnosi się do sprawy II SAB/Bk 10/10, w której umorzono postępowanie sądowe w sprawie na bezczynność Wojewody P. i sprawy II SAB/Bk 6/10, w której WSA w Białymstoku oddalił skargę na bezczynność Wojewody P.; - skarżąca podnosi też, że sędzia uczestniczyła w orzekaniu w sprawie II SAB/Bk 76/11, gdzie – zdaniem skarżącej - bezpodstawnie oddalono skargę na bezczynność Wójta Gminy N., jak również w sprawie II SA/Bk 138/13, w której niezasadnie-w ocenie skarżącej- oddalono skargę na niewykonanie przez Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku w sprawie II SAB/Bk 46/11 w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Zarzuty skarżącej dotyczące nieprawidłowości działań podejmowanych w toku postępowania (m.in. braku zapoznania się przez sędziego z aktami sprawy) wynikają z subiektywnych przekonań skarżącej i nie mogą uzasadniać wyłączenia sędziego w niniejszej sprawie. Jak już wskazano, prawidłowość rozstrzygnięcia strona może podważać w postępowaniu instancyjnym, jednak jej własne przekonania co do tego nie są okolicznością, która uzasadnia wątpliwości co do bezstronności sędziego; - nie można podzielić zapatrywania skarżącej, która braku bezstronności sędziego upatruje w tym, że nie oponował on oddaleniu jej wniosku o wymierzenie grzywny organowi w sprawie II SO/Bk 3/10; - sąd wyłączył sędziego od udziału w sprawie II SAB/Bk 54/12, ale nie może to przesądzać o automatycznym wyłączeniu również w sprawie niniejszej, zwłaszcza że dotyczy ona działania innego organu i inny jest przedmiot tych spraw (w tamtej sprawie była to przewlekłość postępowania Wójta Gminy N.). Sąd jest uprawniony do oceny przesłanek wyłączenia indywidualnie w konkretnym postępowaniu i nie powinien działać automatycznie, a skład obecnie orzekający nie dopatrzył się innych okoliczności wykluczających bezstronność sędziego; Z kolei w sprawie II SA/Bk 340/12 Przewodniczący Wydziału stwierdził, że sędzia jest wyłączona od orzekania z mocy ustawy, na podstawie art. 18 § 1 pkt 6 "a" p.p.s.a. Jednak w sprawie tej skarżone było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia w przedmiocie wyjaśnienia oraz odmowy sprostowania treści postanowienia w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia w sprawie uzgodnienia przedsięwzięcia. Fakt, że w tejże sprawie, (podobnie jak w pozostałych sprawach wskazanych przez skarżącą) zachodziła podstawa do wyłączenia sędziego w żaden sposób nie uzasadnia tego wyłączenia w sprawie niniejszej. Podsumowując należy stwierdzić, że obowiązek wyłączenia sędziego istnieje zawsze wówczas, gdy powstają wątpliwości co do jego bezstronności, a charakter wątpliwości musi być obiektywny. Z taką sytuacją nie mamy jednak do czynienia w sprawie niniejszej, bowiem okoliczności przemawiające, zdaniem strony, za wyłączeniem sędziego, mają walor subiektywny, opierający się na braku zaufania strony do sędziego, przy czym – w ocenie sądu – nieznajdującego potwierdzenia w sprawach przez nią wskazanych. Jeszcze raz podkreślić należy, że sam fakt, że strona podnosi zarzuty dotyczące nieprawidłowości w wykonywaniu przez sędziego swych obowiązków, nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej w myśl art. 19 p.p.s.a. wyłączenie sędziego. Skarżąca nie uprawdopodobniła, że zachodzą między nią a sędzią takie stosunki, które powodują wyłączenie od orzekania. Oceny tej nie może zmienić subiektywne przekonanie skarżącej co do wadliwego, niewłaściwego sposobu orzekania we wcześniejszych sprawach z udziałem skarżącej. Poza tym istotne znaczenie ma fakt wyraźnego oświadczenia przez sędziego o nieistnieniu przesłanek wykluczających go od udziału w składzie orzekającym sprawy, które to oświadczenie nie zostało obalone przekonującym kontrdowodem. Sąd nie dostrzega też zależności, o której mowa w art. 18 § 1 pkt 6 "a" p.p.s.a pomiędzy sprawą niniejszą, w której skarżąca wnioskuje o wyłączenie sędziego Anny Sobolewskiej Nazarczyk, a sprawami wskazanymi we wniosku. Wskazany przepis wyklucza od orzekania sędziego, który we wcześniejszym postępowaniach dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. W niniejszej sprawie wskazana sytuacja nie miała miejsca. Zgodnie z aktualną linią orzecznictwa przepis art. 18 § 1 pkt 6 "a" p.p.s.a. nie dotyczy sytuacji, w której sędzia orzekał wcześniej w sprawie o bezczynność. W taki też sposób interpretuje wskazany przepis NSA, który w postanowieniu z dnia 20 lipca 2011 r. w sprawie I OZ 531/11 wyjaśnił, że wymóg orzekania w sprawie dotyczącej skargi na decyzję albo postanowienie należy odnieść do orzekania w sprawie konkretnie oznaczonego i wydanego już aktu administracyjnego. Jeżeli zatem sprawa dotyczy bezczynności organu, to nie dotyczy konkretnie oznaczonego i wydanego aktu administracyjnego (orzeczenie NSA dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej jako CBOSA). Dlatego udział przez sędzię Annę Sobolewską – Nazarczyk w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę (II SA/Bk 1251/14) nie kwalifikuje się jako przesłanka wyłączenia z art. 18 § 1 pkt 6 "a" p.p.s.a., mimo orzekania przez nią w sprawach: II SAB/Bk 6/10, II SAB/Bk 10/10, II SAB/Bk 76/11, II SAB/Bk 48/08. Obecna sprawa dotyczy konkretnie oznaczonego aktu administracyjnego, który nie był przedmiotem kontroli w sprawach skarg na bezczynność. Należy też zaznaczyć, że przedmiot pozostałych spraw wskazanych we wniosku (II SA/Bk 51/05 oraz II SA/Bk 138/13) jest na tyle różny, że nie daje podstaw do twierdzenia, że sędzia w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brała udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, co jest wymagane do wyłączenia na podstawie art. 18 § 1 pkt 6 "a" p.p.s.a. Również orzekanie sędziego w sprawie o sygn. II SO/Bk 3/10 dotyczącej wymierzenia grzywny organowi za niedoręczenie właściwych akt nie daje podstaw do wyłączenia sędziego w niniejszej sprawie na podstawie art. 18 § 1 pkt 6 "a" p.p.s.a. Reasumując stwierdzić należy, że we wniosku skarżącej o wyłączenie sędziego nie uprawdopodobniono okoliczności podważających jego bezstronność. Sąd nie stwierdził również wystąpienia podstawy wyłączenia z art. 18 § 1 pkt 6 "a" p.p.s.a. Stąd też należało wniosek oddalić. Ze wskazanych powyżej względów na podstawie art. 18 § 1 i art. 19 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.