II SA/Bk 163/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Danuta Tryniszewska - Bytys (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2013 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. K. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] stycznia 2013 r. znak [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. uchylił decyzję z dnia [...] grudnia 2012 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. P. w części dotyczącej zakresu nakazanych robót rozbiórkowych oraz orzekł wobec inwestora A. K. nakaz rozbiórki części budynku zrealizowanej w wyniku nadbudowy tj. drewnianej konstrukcji więźby dachowej (mansardowej) wraz z pokryciem dachowym istniejącego budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na działkach nr [...] położonych przy ulicy S. w B. W pozostałej części utrzymano w mocy decyzję pierwszoinstancyjną. Skargę na decyzję dnia [...] stycznia 2013 r. złożył do sądu administracyjnego A. K. Jednocześnie wniósł o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji, gdyż "zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji jest oparte na zasadzie skargowości - sąd wydaje orzeczenie w przedmiocie wstrzymania tylko na wniosek skarżącego. Wniosek powinien wskazywać zaskarżone rozstrzygnięcie oraz zawierać uzasadnienie, w którym przedstawione i uargumentowane zostaną okoliczności przemawiające za wstrzymaniem tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a.). Przedmiotem orzeczenia o wstrzymaniu wykonania może być tylko taki akt, który wywołuje materialnoprawne skutki w postaci przyznania uprawnienia lub obowiązku, jeśli ich wykonanie wywołuje skutki prawne lub faktyczne trudne do odwrócenia lub powoduje wyrządzenie znacznej szkody. W rozpoznawanej sprawie skarżący żąda wstrzymania wykonania decyzji rozbiórkowej. Wyłącznym uzasadnieniem złożonego wniosku jest wskazanie, że wykonanie decyzji wywołuje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wymieniono innych argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania. W orzecznictwie sądów administracyjnych wypracowano stanowisko, zgodnie z którym uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem spoczywa przede wszystkim na stronie skarżącej. Brak we wniosku jakiejkolwiek argumentacji w tym przedmiocie, odwołującej się do konkretnych okoliczności sprawy lub też powołanie jedynie ustawowych zwrotów, uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę wniosku. Podkreśla się również, że wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki oraz że okoliczności, które przemawiałyby za przyjęciem wystąpienia niebezpieczeństw wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. winny być wskazane we wniosku (vide postanowienia NSA: z dnia 11 września 2012 r., II OZ 728/12, z dnia 31 sierpnia 2012 r., II OZ 690/12, z dnia 1 sierpnia 201 r., II OZ 664/12, z dnia 17 lipca 2012 r., II OSK 1273/12, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA). Co prawda dopuszczalne jest orzekanie o wstrzymaniu z uwzględnieniem całego materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, jednak zdaniem sądu sięganie do całokształtu dowodów w postępowaniu wpadkowym może nastąpić tylko w celu uzupełnienia, wsparcia lub potwierdzenia argumentacji zawartej w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie. Sąd nie może w braku takiej argumentacji sam sięgać do całokształtu akt sprawy i oceniać, czy w sytuacji strony wstrzymanie jest uzasadnione czy też nie. Byłoby to działanie sądu z urzędu, które nie jest dozwolone z uwagi na możliwość udzielenia ochrony tymczasowej wyłącznie na wniosek (wynika to wprost z art. 61 § 3 p.p.s.a.). W sprawie niniejszej skarga nie zawiera choćby lakonicznego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a jedynie powołanie zwrotów ustawowych. Również z treści skargi nie wynika, jakie szkody powstaną dla skarżącego w wyniku wykonania decyzji (czy nie posiada on środków finansowych na wykonanie decyzji, czy wiąże się to z takim nakładem sił i pracy, których nie jest w stanie zapewnić, czy chodzi o konstrukcję obiektu itd.). Co prawda doświadczenie życiowe pokazuje, że każda rozbiórka wiąże się z kosztami, jednak konkretne okoliczności uzasadniające ich wielkość powinny być wskazane w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie. Tymczasem w sprawie niniejszej powołano wyłącznie, co wyżej wskazano, zwroty ustawowe z art. 61 § 3 p.p.s.a. i argumenty podważające, zdaniem strony, legalność zaskarżonej decyzji. W postępowaniu wpadkowym, którego celem jest udzielenie ochrony tymczasowej, nie ocenia się jednak zgodności z prawem kwestionowanego aktu, a wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. (niebezpieczeństwa znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków). Takich w sprawie nie wskazano i sąd nie miał obowiązku poszukiwać ich we własnym zakresie. Dlatego wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.