II SA/Bk 306/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska (spr.), sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 lipca 2018 r. sprawy ze skargi C. B. i J. B. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie budynku oddala skargę Decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r. znak [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta S. (dalej: PINB) udzielił J. i T. M. pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego o powierzchni zabudowy 108, 79 m2, powierzchni użytkowej 247, 96 m2 i kubaturze 1052 m3 na działce nr [...] przy ul. [...] w S. W podstawie prawnej decyzji organ wskazał art. 59 ust. 1 w związku z art. 55 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332 ze zm.), dalej: P.b. PINB ustalił, że sporny budynek został zrealizowany w sposób istotnie odbiegający od zatwierdzonego projektu budowlanego, co zostało wykazane w postępowaniu zakończonym decyzją PINB z dnia [...] lipca 2017 r. znak [...] zatwierdzającą projekt budowlany zamienny budynku i zobowiązującą inwestorów do uzyskania pozwolenia na jego użytkowanie. W dniu [...] grudnia 2017 r. inwestorzy wystąpili z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na użytkowanie, który to wniosek PINB ocenił jako spełniający wymagania formalne, a w dniu [...] grudnia 2017 r. PINB przeprowadził obowiązkową kontrolę stwierdzając zgodność inwestycji z zatwierdzonym projektem budowlanym zamiennym. Odwołanie od powyższej decyzji złożyli C. i J. B., którzy wskazali, że decyzja pierwszoinstancyjna nie zawiera uzasadnienia faktycznego, a także odbiega od istoty sprawy "na co wskazuje nr decyzji [...]". Zdaniem odwołujących się, PINB udzielił pozwolenia na użytkowanie mimo braku świadectwa charakterystyki energetycznej budynku, jak również mimo braków wskazanych w wystosowanym przez odwołujących "piśmie z dnia [...] czerwca 2017 r. oraz odwołaniu z dnia [...] sierpnia 2017 r.". W ich ocenie, PINB nie odniósł się do samowolnie rozbudowanej części budynku (błędnie zakwalifikowanej jako garaż), w której znajduje się magazyn materiałów hudraulicznych i części samochodowych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zawnioskowali o nakazanie inwestorom zamurowania wrót do magazynu oraz otworów okiennych. Wskazali na wyrok NSA z dnia 11 maja 2017 r. w sprawie II OSK 2282/15 wyjaśniający przedmiot postępowania naprawczego. Wywodzili, że to Państwo M. zainicjowali postępowania przed organami nadzoru budowlanego. Wnieśli o uwzględnienie stanu prawnego, w tym treści art. 48 P.b. C. i J. B. sprecyzowali swoje stanowisko w piśmie z dnia [...] marca 2018 r. po otrzymaniu zawiadomienia w trybie art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: K.p.a.). Wyjaśnili, że w ich ocenie organy nadzoru budowlanego stronniczo i nieobiektywnie prowadziły postępowanie w sprawie samowolnej rozbudowy budynku mieszkalnego na działce nr [...]. Przedstawili zarzuty odnośnie wyników postępowania wyjaśniającego prowadzonego w 2016 r., tj. w szczególności odnośnie kwalifikacji samowolnie rozbudowanej części jako garażu a nie magazynu związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wskazali, że w ich ocenie budowa domu jak i samowolna rozbudowa prowadzone były przez wiele lat. Tymczasem zaskarżona decyzja pierwszoinstancyjna dotyczy jedynie budynku mieszkalnego, a nie uwzględnia części samowolnie dobudowanej, w tym garażu, który użytkowany jest jako magazyn, tym samym nie spełnia warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie i dla którego nie spełniono odległości od budynku mieszkalnego odwołujących się. Decyzją z dnia [...] marca 2018 r. znak [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. (dalej: PWINB) utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Jak ustalił organ odwoławczy, od 2011 r. toczyło się postępowanie w sprawie samowolnej rozbudowy budynku mieszkalnego oraz samowolnej budowy budynku gospodarczego (tzw. chlewik) na działce nr [...] przy ul. [...] w S. stanowiącej własność T. i J. M. W trakcie postępowania nie odnaleziono pozwolenia na budowę tych obiektów, a odnaleziono wyłącznie zawiadomienie o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego z warsztatem mechaniczno – hydraulicznym. Pierwsze wydane przez organy nadzoru budowlanego decyzje w tych sprawach były decyzjami umarzającymi postępowanie z uwagi na brak podstaw do stwierdzenia samowoli budowlanej, jednakże zostały one uchylone przez WSA w Białymstoku wyrokiem z dnia 15 marca 2012 r. w sprawie II SA/Bk 852/11. W ponownie przeprowadzonym postępowaniu uzupełniono materiał dowodowy. Dokonano także rozdzielenia sprawy na dwa odrębne postępowania: o legalność rozbudowy budynku mieszkalnego oraz o legalność budowy budynku gospodarczego. W stosunku do rozbudowy budynku mieszkalnego wydano ponownie decyzję umarzającą postępowanie (decyzja z dnia [...] lutego 2013 r.), którą w drugiej instancji PIWNB decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. utrzymał w mocy. WSA w Białymstoku wyrokiem z dnia 5 grudnia 2013 r. w sprawie II SA/Bk 465/13 uchylił rozstrzygnięcia organów nadzoru budowlanego obydwu instancji wskazując na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego. Skarga kasacyjna od wyroku WSA w Białymstoku została oddalona wyrokiem NSA z dnia 29 stycznia 2016 r. w sprawie II OSK 1313/14. Po powrocie sprawy do organu pierwszej instancji (PINB), decyzją z dnia [...] października 2016 r. zobowiązano inwestorów M. do przedłożenia projektu budowlanego zamiennego dotyczącego budynku mieszkalnego, obejmującego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. PWINB utrzymał w mocy decyzję zobowiązującą rozstrzygnięciem z dnia [...] grudnia 2016 r. Inwestorzy projekt zamienny przedłożyli. Odmową stwierdzenia nieważności zakończyło się również zainicjowane przez Państwo B. postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji PWINB z dnia [...] grudnia 2016 r. (decyzja GINB z dnia [...] marca 2017 r.). Następnie decyzją z dnia [...] lipca 2017 r. PINB zatwierdził projekt budowlany zamienny, zaś PWINB utrzymał tę decyzję w mocy w dniu [...] września 2017 r. Decyzje nie były skarżone do sądu administracyjnego. W tych okolicznościach, jak wskazał PWINB, inwestorzy M. w dniu [...] grudnia 2017 r. złożyli wniosek o udzielenie pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego. Obowiązkowa kontrola inwestycji odbyła się w dniu [...] grudnia 2017 r. z wynikiem pozytywnym, bowiem nie stwierdzono odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego zamiennego. Zdaniem PWINB, uprzednio wydane w stosunku do inwestycji wyroki sądów administracyjnych "nakreśliły kierunki prowadzonych postępowań", zaś ocena w nich sformułowana wiązała organy z mocy art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dlatego, w sprawie zainicjowanej wnioskiem o pozwolenie na użytkowanie organ badał wyłącznie kwestię zdatności do użytkowania spornego budynku mieszkalnego, a wszystkie argumenty dotyczące niewłaściwej kwalifikacji prawnej inwestycji i niewłaściwej procedury legalizacyjnej nie mogły odnieść zamierzonego skutku, bowiem zostały rozpatrzone na wcześniejszych etapach procedury naprawczej. PWINB podkreślił, że obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie wynika z decyzji organów nadzoru budowlanego niepodważonych przed sądem (decyzji z dnia [...] lipca 2017 r. oraz utrzymującej ją w mocy decyzji PWINB z dnia [...] września 2017 r.). Nie została również ustalona, zdaniem PWINB, niezgodność stanu na miejscu z zatwierdzonym projektem budowlanym zamiennym. Także, jak wskazał ten organ, Inwestorzy nie mieli obowiązku dołączenia do wniosku o pozwolenie na użytkowanie świadectwa charakterystyki energetycznej budynku, bowiem przepis wprowadzający ten obowiązek został uchylony z dniem 9 marca 2015 r. Skargę na decyzję organu odwoławczego z dnia [...] marca 2018 r. złożyli do sądu administracyjnego C. i J. B., którzy - wnosząc o uchylenie zarówno decyzji zaskarżonej jak i decyzji pierwszoinstancyjnej - sformułowali następujące zarzuty: - zastosowanie niewłaściwej procedury legalizacyjnej samowolnie rozbudowanego (z istotnymi odstępstwami) i nadbudowanego budynku mieszkalnego na działce nr [...]. Skarżący zwrócili uwagę, że zawiadomienie o zakończeniu budowy nosi datę [...] października 1996 r., zaś budynki budowane w tym czasie na obszarze miasta oznaczonym symbolem 5MN są takiej samej wielkości i niczym się nie różnią, za wyjątkiem spornego budynku mieszkalnego; - ani projekt zamienny, ani obowiązkowa kontrola organu nie potwierdzają stanu faktycznego, tj. samowolnej rozbudowy i nadbudowy oraz użytkowania części obiektu (garażu) niezgodnie z jego przeznaczeniem (magazyn). Czynności i oceny organu nie uwzględniają "połączenia części domu samowolnie rozbudowanej z samowolnie wybudowanym budynkiem kuźni oraz z budynkiem warsztatu mechaniczno – hudraulicznego samowolnie wybudowanym", które – w ocenie skarżących - połączone są w granicy działek z ich budynkiem mieszkalnym nieuwzględnionym w projekcie zamiennym, co narusza art. 59 w związku z art. 59a P.b.; - nieprawidłowości postępowania i oceny organów odnośnie części samowolnie rozbudowanej i nadbudowanej od strony zachodniej budynku mieszkalnego; - wskazali, że w ich ocenie organ nadzoru budowlanego powinien wszcząć odrębne postępowanie odnośnie zalegalizowania dobudowanej części garażu będącego faktycznie magazynem, którego projekt zamienny nie uwzględnia; - nierównego potraktowania obywateli poprzez uznanie za samowolę budowlaną zabudowy na ich działce, mimo posiadania wszelkich pozwoleń; - nieobiektywność pracownika PWINB prowadzącego prywatną praktykę radcowską, który – zdaniem skarżących - jest "nieformalnym obrońcą inwestorów M." a jednocześnie jest osobą "piszącą wszystkie decyzje i występującą w WSA w Białymstoku". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko z uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Podczas rozprawy w dniu 26 lipca 2018 r.: - skarżący J. B. złożył pisemne oświadczenie odczytane w trakcie rozprawy (k. 57). Skarżący wskazał, że w jego ocenie dopiero decyzja o pozwoleniu na użytkowanie kończy postępowanie legalizacyjne a nie decyzja zatwierdzająca projekt budowlany zamienny; w trakcie obowiązkowej kontroli nie wskazano na nieprawidłowe użytkowanie części obiektu (jako magazyn a nie jako garaż); nieprawidłowo zastosowano przepisy art. 103 ust. 2 i art. 36a P.b; - wskazano stronom na zawisłą przed sądem sprawę o sygnaturze II SA/Bk 392/18 ze skargi Państwa B. na decyzję o pozwoleniu na użytkowanie budynku gospodarczego zlokalizowanego na tej samej działce co budynek będący przedmiotem niniejszego postępowania; - uzupełniono materiał dowodowy o brakującą część projektu budowlanego zamiennego i z tego dokumentu dopuszczono dowód poza rozprawą (vide postanowienie na k. 60). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega oddaleniu. W sprawie kontrolowana jest decyzja o pozwoleniu na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, wydana w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem inwestorów, którzy do uzyskania tego pozwolenia zostali zobowiązani w ostatecznej i prawomocnej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny (decyzja z dnia [...] września 2017 r.). Przypomnienie to jest na wstępie niezbędne, bowiem skarga zmierza do podważenia wyboru trybu procedowania odnośnie oceny legalności budynku. Tymczasem kwestia ta została już przesądzona wcześniej, co wyjaśnił PWINB, a które to wyjaśnienia skład orzekający w sprawie niniejszej ocenia jako trafne. Jeszcze raz wskazać należy skarżącym, że etap uzyskiwania pozwolenia na użytkowanie nie jest etapem właściwym do kwestionowania wyboru właściwej procedury doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Jak wynika z akt sprawy, odnośnie spornego budynku mieszkalnego toczyło się postępowanie na podstawie art. 51 P.b., tj. postępowanie naprawcze, zakończone zatwierdzeniem projektu budowlanego zamiennego (w pierwszej instancji decyzją PINB z dnia [...] lipca 2017 r., w drugiej instancji decyzją PWINB z dnia [...] września 2017 r. utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne; od decyzji odwoławczej skargi nie wniesiono, co uczyniło ją prawomocną). Co więcej, negatywnie (odmową stwierdzenia nieważności) zakończyło się również postępowanie nadzwyczajne odnośnie decyzji PWINB z dnia [...] września 2017 r. Mając na uwadze, że w ww. decyzji zobowiązano inwestorów do uzyskania pozwolenia na użytkowanie – z takim wnioskiem inwestorzy wystąpili, co zainicjowało postępowanie w sprawie niniejszej. Oznacza to, że obecnie, w postępowaniu zmierzającym do uzyskania pozwolenia na użytkowanie, niedopuszczalne jest badanie zastosowanego przez organ trybu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem (art. 51 P.b.). Wszelkie zatem zarzuty zmierzające do podważenia tej okoliczności muszą być uznane za nieskuteczne. Sprecyzować również należy, w kontekście zarzutów skargi, że zaskarżona decyzja, a w konsekwencji i niniejsze postępowanie sądowe, dotyczy wyłącznie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] przy ul. [...] w S., który to budynek opisano jako posiadający powierzchnię zabudowy 108,79 m2, powierzchnię użytkową 247, 96 m2, kubaturę 1052 m3. Wyłącznie odnośnie tego budynku została wydana decyzja zatwierdzająca projekt budowlany zamienny z dnia [...] września 2017 r., jednocześnie zobowiązująca inwestorów do uzyskania pozwolenia na użytkowanie. Przedmiot tej decyzji zdeterminował (określił) przedmiot wniosku o pozwolenie na użytkowanie i przedmiot decyzji ten wniosek załatwiającej. Ani zatem organ nadzoru budowlanego, ani sąd orzekający w tej konkretnej sprawie na skutek skargi Państwa B., nie mogły rozpoznać sprawy w innym zakresie niż użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego o wyżej wskazanych parametrach. To też nastąpiło, w ocenie sądu, bez naruszenia prawa przez organy. Jak wynika z akt sprawy, inwestorzy złożyli wniosek o pozwolenie na użytkowanie ww. budynku wskazując numer decyzji zobowiązującej do dokonania tej czynności ([...]), który jest numerem decyzji z dnia [...] lipca 2017 r. dotyczącej spornego budynku mieszkalnego o ww. parametrach. Do wniosku dołączyli, jak trafnie ocenił organ, dokumenty wymagane przepisami prawa i uwzględniające specyfikę tej inwestycji. Zgodnie z art. 57 ust. 1 pkt 1 – 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (P.b.) do wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie inwestor jest zobowiązany dołączyć: 1. oryginał dziennika budowy; 2. oświadczenie kierownika budowy: o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym lub warunkami pozwolenia na budowę oraz przepisami, o doprowadzeniu do należytego stanu i porządku terenu budowy, a także - w razie korzystania - drogi, ulicy, sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu; 3. oświadczenie o właściwym zagospodarowaniu terenów przyległych, jeżeli eksploatacja wybudowanego obiektu jest uzależniona od ich odpowiedniego zagospodarowania; 4. protokoły badań i sprawdzeń; 5. dokumentację geodezyjną, zawierającą wyniki geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej oraz informację o zgodności usytuowania obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki lub terenu lub odstępstwach od tego projektu, sporządzoną przez osobę wykonującą samodzielne funkcje w dziedzinie geodezji i kartografii oraz posiadającą odpowiednie uprawnienia zawodowe; 6. potwierdzenie, zgodnie z odrębnymi przepisami, odbioru wykonanych przyłączy; 7. (uchylony z dniem 9 marca 2015 r. – dotyczył obowiązku dołączenia świadectwa charakterystyki energetycznej budynku); 7a. zaświadczenie wójta, burmistrza albo prezydenta miasta, potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa w art. 37i ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1073 i 1566), o ile jest wymagane; 8. w przypadku drogi w transeuropejskiej sieci drogowej: wynik audytu bezpieczeństwa ruchu drogowego, o którym mowa w art. 24l ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, uzasadnienie zarządcy drogi, o którym mowa w art. 24l ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. Stosownie do treści art. 57 ust. 3 P.b. do wniosku o pozwolenie na użytkowanie inwestor jest zobowiązany dołączyć oświadczenia o braku sprzeciwu lub uwag ze strony organów wymienionych w art. 56 P.b., tj. Państwowej Straży Pożarnej oraz Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Jak wynika z akt administracyjnych, inwestorzy dołączyli do wniosku z dnia [...] grudnia 2017 r. informację o podstawowych parametrach budynku, oświadczenie z dnia [...] grudnia 2017 r. o właściwym zagospodarowaniu terenów przyległych, oświadczenie z dnia [...] grudnia 2017 r. o braku zgłoszenia sprzeciwu do użytkowania obiektu przez organy Straży Pożarnej i Inspekcji Sanitarnej (wraz z pisemnymi wystąpieniami do tych organów zawierającymi daty złożenia), zamienny opis techniczny, potwierdzony przez przedsiębiorstwo wodno – kanalizacyjne projekt umowy na zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków, umowę sprzedaży energii elektrycznej, kserokopie decyzji z dnia [...] lipca 2017 r. i z dnia [...] września 2017 r. zatwierdzających projekt budowlany zamienny i zobowiązujący inwestorów do uzyskania pozwolenia na użytkowanie. Istotnie, inwestorzy nie przedłożyli oryginału dziennika budowy i oświadczenia kierownika budowy o zgodności wybudowanego obiektu z projektem budowlanym, warunkami pozwolenia na budowę oraz przepisami. Należy jednak uznać za wystarczające w tym zakresie i uzasadniające brak tych dokumentów twierdzenie, że skoro obiekt został wybudowany ponad 20 lat wstecz (także skarżący wskazują na rok 1996) i nie było potrzeby wznawiania robót budowlanych, to nie zachodził obowiązek wydawania dziennika budowy i powoływania kierownika budowy. Także organ odwoławczy trafnie wskazał, że przepis art. 51 ust. 1 pkt 7 P.b. został uchylony z dniem 9 marca 2015 r., a zatem wprowadzony nim obowiązek przedłożenia świadectwa charakterystyki energetycznej budynku nie dotyczył obowiązków inwestorów w sprawie niniejszej. Zgodnie z art. 59 ust. 1 P.b., organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli budowy, o której mowa w art. 59a ust. 2 P.b., w celu stwierdzenia prowadzenia jej zgodnie z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę. Kontrola obejmuje sprawdzenie: 1) zgodności obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki lub terenu; 2) zgodności obiektu budowlanego z projektem architektoniczno-budowlanym, w zakresie: a) charakterystycznych parametrów technicznych: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji, b) wykonania widocznych elementów nośnych układu konstrukcyjnego obiektu budowlanego, c) geometrii dachu (kąt nachylenia, wysokość kalenicy i układ połaci dachowych), d) wykonania urządzeń budowlanych, e) zasadniczych elementów wyposażenia budowlano-instalacyjnego, zapewniających użytkowanie obiektu zgodnie z przeznaczeniem, f) zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne, w szczególności poruszające się na wózkach inwalidzkich - w stosunku do obiektu użyteczności publicznej i budynku mieszkalnego wielorodzinnego; 3) wyrobów budowlanych szczególnie istotnych dla bezpieczeństwa konstrukcji i bezpieczeństwa pożarowego; 4) w przypadku nałożenia w pozwoleniu na budowę obowiązku rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania lub tymczasowych obiektów budowlanych - wykonania tego obowiązku, jeżeli upłynął termin rozbiórki określony w pozwoleniu; 5) uporządkowania terenu budowy. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że wymagana powyższym przepisem kontrola została przeprowadzona w dniu [...] grudnia 2017 r. (jej protokół znajduje się w aktach sprawy i zawiera ocenę elementów wymaganych przepisem art. 59a ust. 2 P.b.). Kontrola zakończyła się wynikiem pozytywnym dla inwestorów, w tym dokonano w jej trakcie oceny zrealizowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego o parametrach wskazanych w decyzji zatwierdzającej projekt budowany zamienny, którą to decyzją oraz zatwierdzonym projektem budowlanym zamiennym organ kontrolujący był związany. Sformułowany w piśmie procesowym odczytanym na rozprawie przez skarżącego zarzut nieuwzględnienia w trakcie kontroli budynków gospodarczych nie jest skuteczny. Jeszcze raz podkreślić należy, że sprawa niniejsza nie dotyczy istniejących na działce inwestorów budynków gospodarczych, a dotyczy budynku mieszkalnego o parametrach jak w zatwierdzonym projekcie zamiennym. Wyraźnie wskazywały to organy nadzoru budowlanego w swoich decyzjach, jak też okoliczność tę potwierdził sąd wskazując na skargę Państwa B. w sprawie II SA/Bk 392/18 na inną decyzję organów nadzoru budowlanego w sprawie wydania pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczego na działce inwestorów. Nieskuteczny pozostawał również zarzut "uczestniczenia" w sprawie pracownika organu nadzoru budowlanego P. B., co do którego skarżący formułują wątpliwości odnośnie bezstronności. Wskazać należy, że z akt sprawy nie wynika, aby osoba ta wydawała decyzję w sprawie (nie jest podpisana pod zaskarżonymi decyzjami), zaś skarżący poza sformułowaniem zarzutów nie przedstawili żadnych dowodów potwierdzających te zarzuty, jak też na etapie administracyjnym nie składali wniosków o wyłączenie tego pracownika od rozpoznania sprawy. Zarzuty tej kwestii dotyczące nie mogły mieć zatem żadnego wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji, która to ocena jest pozytywna. Sąd stwierdza, że co prawda zawiadomienia o obowiązkowej kontroli nie zostały doręczone wszystkim stronom postępowania a wyłącznie inwestorowi, jednakże jest to uchybienie procesowe (art. 79 K.p.a. w związku z art. 59c P.b.) niemające wpływu na wynik sprawy. Co prawda przepis art. 59c P.b. wskazuje na obowiązek doręczenia takiego zawiadomienia wyłącznie inwestorowi, jednakże wskazać należy na linię orzeczniczą, która rozszerza krąg stron postępowania o pozwolenie na użytkowanie, a tym samym rozumienie art. 59 ust. 7 P.b.) nie tylko na inwestora, ale również na inne strony posiadające interes prawny w rozumieniu art. 28 K.p.a. w sytuacji, gdy pozwolenie na użytkowanie wydawane jest po przeprowadzeniu postępowania naprawczego lub legalizacyjnego. Istotne odstąpienie od warunków pozwolenia na budowę skutkuje bowiem naruszeniem warunków pozwolenia i w konsekwencji może naruszać interesy innych osób, dlatego potrzebna jest procesowa gwarancja ochrony tych interesów (np. wyroki w sprawach II OSK 2190/15 z dnia 28 kwietnia 2017 r.; z dnia 29 października 2008 r., II OSK 1174/07, z dnia 5 kwietnia 2017 r., II SA/Kr 70/17, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA). A zatem jeśli stronami postępowania o pozwolenie na użytkowanie prowadzonego po zakończonym postępowaniu legalizacyjnym czy naprawczym jest krąg podmiotów ustalanych na podstawie art. 28 K.p.a. (tak też w sprawie niniejszej), to wszystkie te strony powinny być zawiadamiane o czynnościach w tym postępowaniu. Jednakże niezawiadomienie o kontroli w sprawie niniejszej nie miało wpływu na wynik sprawy i nie stanowiło podstawy wznowienia postępowania. Strony postępowania o pozwolenie na użytkowanie były również stronami postępowania naprawczego, a więc posiadały wiedzę o treści zatwierdzonego projektu zamiennego. Zapewniono im również udział w kontrolowanym postępowaniu o pozwolenie na użytkowanie doręczając zawiadomienia, w tym w trybie art. 10 K.p.a. oraz doręczając decyzje obydwu instancji, których uzasadnienia zawierają wskazanie na przeprowadzenie w dniu [...] grudnia 2017 r. obowiązkowej kontroli. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.