II SA/Bk 314/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), po rozpoznaniu w dniu 8 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi L. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...) kwietnia 2015 r. nr (...) w przedmiocie zasiłku stałego p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2015 r. Sąd oddalił skargę L. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...) kwietnia 2015 r. nr (...) w przedmiocie zasiłku stałego. W dniu 10 sierpnia 2015 r. skarżący zwrócił się z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia opisanego wyżej wyroku. Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2015 r. Sąd odmówił sporządzenia uzasadnienia w/w orzeczenia argumentując, że wniosek został złożony z uchybieniem ustawowego terminu. W dniu 8 września 2015r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z 18 czerwca 2015 r. Uzasadniając opisane żądanie podniósł, że nie był świadom terminu w jakim należało złożyć taki wniosek. Zaznaczył, że jest inwalidą i nie zna wszystkich praw i obowiązków, a ponadto nie ma pełnoprawnego obrońcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W świetle unormowań art. 87 oraz art. 86 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: (1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; (2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; (3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (w tym przypadku złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku); (4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; (5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 §2 p.p.s.a.). Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przepis art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa wprawdzie, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z dnia 22 lipca 1999 r., sygn. I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757). Nadto przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 22 stycznia 2014 r., sygn. akt II OZ 10/14). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jaki można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe. (por. postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt II GZ 752/13), czy nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (wyr. NSA z 3.VIII.2001r., I SA/Wr 676/99, niepubl.). Uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w przedmiotowej sprawie jest bezsporne, wobec czego zasadnym było złożenie wniosku o jego przywrócenie. Analizując złożony wniosek w kontekście opisanych powyżej przesłanek należy przyjąć, że o ile skarżący spełnił wymogi formalne konieczne do uwzględniania wniosku, to nie można uznać, aby uprawdopodobnił okoliczności, że niedochowanie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie wyroku było przez niego niezawinione. Sąd nie znalazł we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku żadnych okoliczności wskazujących na dochowanie minimum staranności przez skarżącego. W niniejszej sprawie skarżący uzasadnił swoje żądanie nieświadomością swoich praw i obowiązków i niewiedzą w zakresie terminu, w jakim należało złożyć wniosek. Podkreślić jednak należy, iż skarżący wraz zawiadomieniem o terminie rozprawy został pouczony, że w przypadku oddalenia skargi wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku należy złożyć w terminie siedmiu dni od dnia jego ogłoszenia. Obecność skarżącego na rozprawie nie była obowiązkowa, co oznacza, że nie stanowiło to przeszkody do wydania wyroku. Skoro skarżący, znał termin rozprawy, mógł nawet telefonicznie dowiedzieć się o wydanym rozstrzygnięciu, a następnie podjąć określone czynności procesowe, przestrzegając terminów do dokonania czynności. Za przeszkodę w dochowaniu terminu nie można było również uznać chorób skarżącego, mających charakter przewlekły. W orzecznictwie sądowym utrwalone jest bowiem stanowisko, że okoliczności takie jak podeszły wiek, ogólnie zły stan zdrowia, złe samopoczucie i odczuwane przez nią dolegliwości nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu (zob. postanowienia NSA: z dnia 16 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 7/15, z dnia 17 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 701/14, z dnia 16 stycznia 2009 r., sygn. akt I OZ 966/08). W ocenie Sądu wskazane przez skarżącego okoliczności nie mogły być potraktowane jako świadczące o braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia opisanego wyżej wyroku. Z tych względów na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.