II SA/Bk 329/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Sobolewska - Nazarczyk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2015 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] kwietnia 2015 r. znak [...] w przedmiocie pozwolenia na rozbiórkę, zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewoda P. w dniu [...] kwietnia 2015 r. utrzymał w mocy decyzję Starosty A. z dnia [...] września 2014 r., którą odmówiono uchylenia we wznowionym postępowaniu ostatecznej decyzji tegoż Starosty z dnia [...] września 2012 r. (zmienionej decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r.) udzielającej E. G. pozwolenia na rozbiórkę budynku gospodarczego oraz zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego na działce nr [...] po granicy z działką nr [...] w A. przy ul. [...]. Skargę na decyzję Wojewody złożyła do sądu administracyjnego M. B. oraz złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wyjaśniła, że realizacja przez inwestora udzielonego pozwolenia na budowę może prowadzić do nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw. Jak wskazała, "uwzględnienie skargi skutkować będzie bowiem wyeliminowaniem z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę, co pozbawi inwestora możliwości dokończenia budowy". Zatem konieczne jest "uniemożliwienie realizacji spornej inwestycji", zwłaszcza biorąc pod uwagę nakład sił i środków. Wskazała także, że wybudowanie inwestycji narazi ją a także użytkowników ciągu pieszo – rowerowego na uciążliwości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlegał oddaleniu. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia może nastąpić na wniosek skarżącego, gdy wykonanie rozstrzygnięcia spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek w tym przedmiocie powinien zawierać uzasadnienie, w którym przedstawione zostaną okoliczności uzasadniające wstrzymanie tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Zauważyć należy, że ochroną tymczasową z art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być objęte wyłącznie akty posiadające przymiot wykonalności. Wykonalność aktu administracyjnego polega na spowodowaniu, w sposób dobrowolny lub w trybie egzekucji, takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Inaczej rzecz ujmując, wykonalność oznacza zrealizowanie skutków objętych decyzją, które prowadzą do zmiany rzeczywistości prawnej lub faktycznej. W sprawie niniejszej zaskarżona decyzja ma charakter odmowny (odmawia się w niej po wznowieniu postępowania uchylenia pozwolenia na rozbiórkę, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwolenia na budowę). Nie wywołuje ona zatem żadnych bezpośrednich skutków dla stron postępowania, w tym skarżącej, bowiem takie skutki bezpośrednie związane z możliwością realizacji inwestycji wywoływała decyzja kończąca postępowanie w jego głównym nurcie – pozwolenia na rozbiórkę i budowę, a nie w nurcie wznowienia. Wniosek ten jest niezależny od tego, że skarżąca w głównym postępowaniu (którego wniosek o wznowienie dotyczył) nie uczestniczyła. Inaczej rzecz ujmując wskazać trzeba, że to na mocy decyzji zezwalającej na rozbiórkę, zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę inwestor mógł przystąpić do realizacji prac budowlanych i obecnie zaskarżona decyzja wydana po wznowieniu tego nie zmienia. Przedmiotowa, zaskarżona w sprawie niniejszej decyzja, odmawiająca uchylenia poprzednich rozstrzygnięć we wznowionym postępowaniu – właśnie jako odmowna nie wpływa na ich byt prawny ani na skutki przez nie wywoływane, także w sferze prawnej skarżącej. Nie zmienia zatem de facto sytuacji materialnoprawnej skarżącej, jaka nastąpiła po wydaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę, zatwierdzającej projekt budowlany i zezwalającej na budowę. Niezależnie od powyższego przyjąć też należy, że nawet gdyby zaskarżona decyzja odmowna posiadała przymiot wykonalności (zakładając, że przecież pozostawia ona w obrocie prawnym pozwolenie na rozbiórkę, zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na budowę, na podstawie których inwestor może wykonywać prace budowlane), to ocena złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania nie może pomijać faktu, iż przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadniające ewentualne wstrzymanie wykonania pozwolenia na budowę i rozbiórkę powinny zaistnieć przede wszystkim po stronie podmiotu wnioskującego o wstrzymanie, jeśli nie jest nim inwestor. Jak wskazał NSA w postanowieniu z dnia 12 czerwca 2008 r. w sprawie II OZ 588/08, nie może dojść do wstrzymania wykonania robót budowlanych tylko i wyłącznie na tej podstawie, że niepowetowana szkoda będzie groziła inwestorowi, który nie jest skarżącym wnoszącym o udzielenie ochrony tymczasowej. Ten ostatni bowiem prowadzi roboty budowlane na własny koszt i ryzyko (vide także postanowienie z dnia 2 lipca 2012 r., II OZ 54/12, z dnia 12 stycznia 2012 r., II OZ 1361/11, dostępne w CBOSA). Natomiast skarżąca, niebędąca inwestorem, uzasadniając wniosek o wstrzymanie wskazuje na nieodwracalne lub trudne od odwrócenia skutki mające wystąpić przede wszystkim po stronie inwestora. Co prawda wskazuje również, że inwestycja spowoduje uciążliwości dla niej, jej rodziny i użytkowników ciągu pieszo – rowerowego (np. po ustawieniu rusztowania utrudniony będzie dostęp do nieruchomości), jednakże jest to sytuacja hipotetyczna, nie mająca cech trwałości i nie wywołująca stałego zagrożenia znaczną szkodą lub trudnymi do odwrócenia skutkami. Mając powyższe na uwadze należało ocenić, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może zostać uwzględniony. Orzeczono zatem o jego oddaleniu na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.