II SA/Bk 372/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska - Nazarczyk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na pismo Prezydenta Miasta B. z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi p o s t a n a w i a odrzucić skargę Skarżąca – A. B. wniosła do sądu administracyjnego skargę na pismo Prezydenta Miasta B. z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...], wydane na podstawie art. 237 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23, ze zm. dalej: K.p.a.) w przedmiocie zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi na pracownika Referatu Ewidencji Ludności Departamentu Obsługi Mieszkańców Urzędu Miejskiego w B. inspektor A. T. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718, ze zm. dalej: P.p.s.a.), skarga podlega odrzuceniu jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do treści art. 3 § 1 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w art. 3 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty w nim wymienione. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Kwestionowane skargą pismo nie należy do żadnej z form działania administracji publicznej podlegającej kognicji sądu administracyjnego. Dlatego też wniesiona skarga nie może podlegać merytorycznemu rozpoznaniu. Kwestionowane przez skarżącą pismo dotyczyło skargi, o której mowa w przepisach Działu VIII K.p.a., zatytułowanego "Skargi i wnioski" (art. 221- 240 k.p.a.) Stosownie do treści art. 227 K.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga tego rodzaju jest szczególnym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, zawierającym zarzut wadliwej działalności organu lub jego pracownika. Uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym, kończące się czynnością faktyczną w postaci zawiadomienia o załatwieniu sprawy, które może być kwestionowane nową skargą wniesioną w tym trybie. W myśl art. 228 K.p.a. skargi składa się do organów właściwych do ich rozpatrzenia. Natomiast właściwość tych organów określa art. 229 oraz 230 K.p.a. Z powyższych przepisów wynika, że postępowanie skargowe normowane przepisami Działu VIII K.p.a. prowadzone jest wyłącznie przez organy administracji publicznej. Dlatego ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie Działu VIII K.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. m.in. postanowienie NSA z 19 stycznia 2012 r., II OSK 2692/11, LEX nr 1110181). W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że stronie niezadowolonej z załatwienia skargi opartej na podstawie art. 227 K.p.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania takich skarg. Zainicjowana skargą powszechną ocena sposobu działania organu, jak i jego pracowników, sprowadzająca się do ustalenia prawidłowości i terminowości ich działania oraz zbadania potrzeby podjęcia określonych czynności stanowi wewnętrzną sprawę organów. Postępowanie skargowe nie kończy się władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności (por. postanowienia: NSA z 25 lutego 2009 r., II OSK 241/09; WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 16 lipca 2008 r., II SA/Go 398/08; WSA w Poznaniu z 25 marca 2010 r., II SA/Po 30/10, WSA w Olsztynie z 23 stycznia 2014 r., II SA/Ol 47/14, publ. na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). W postępowaniu tym nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, nie jest wydawany akt administracyjny ani dokonywana czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, podlegająca zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że w rozpoznawanej sprawie przedmiot zaskarżenia nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Stąd na mocy art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. skargę należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić