II SA/Bk 501/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 września 2017 r. wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi Z. U. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] maja [...] w przedmiocie uchylenia czynności materialno-technicznej polegającej na zameldowaniu na pobyt stały p o s t a n a w i a: przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. , Z. U. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Wojewody P. z dnia [...] maja 2017 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] o uchyleniu czynności materialno-technicznej polegającej na zameldowaniu na pobyt stały w lokalu przy ul. [...] w B. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 lipca 2017 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie dwóch brakujących egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono stronie w sposób zastępczy, tj. po dwukrotnym bezskutecznym awizowaniu pod adresem przez niego podanym złożono przesyłkę do akt ze skutkiem doręczenia na dzień 1 sierpnia 2017 r. (czternasty dzień od daty pierwszego awizo, które miało miejsce 18 lipca 2017 r.). Termin siedmiodniowy na uiszczenie wpisu liczony był zatem od dnia 2 sierpnia 2017 r. i upływał 8 sierpnia 2017 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie wykonał ww. obowiązków. Pismem z dnia 14 sierpnia 2017 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, jednocześnie uiszczając ustalony wpis od skargi. We wniosku o przywrócenie terminu skarżący wskazał, że dopiero 14 sierpnia 2017 r. dowiedział się, że w przedmiotowej sprawie była awizowana przesyłka z sądu oraz, że nie została odebrana w związku z wyjazdem do sanatorium. Do wniosku skarżący dołączył kartę informacyjną leczenia szpitalnego, z której wynika, iż w okresie od [...] lipca do [...] sierpnia 2017 r. przebywał w sanatorium oraz zwolnienie lekarskie od [...] lipca do [...] sierpnia 2017 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 sierpnia 2017 r. oraz z dnia 13 września 2017 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu, przez złożenie 2 brakujących odpisów skargi. Wezwanie do wykonania ww. obowiązków zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 12 września 2017 r. Z uwagi na nieudostępnienie skarżącemu w dniu 15 września 2017 r. akt sprawy, Sąd z urzędu sporządził wymagane odpisy . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. W świetle unormowań art. 87 oraz art. 86 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz.1369 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a.") uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: (1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; (2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; (3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (w tym przypadku złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku); (4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; (5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przepis art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa wprawdzie, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z dnia 22 lipca 1999 r., sygn. I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757). Nadto przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 22 stycznia 2014 r., sygn. akt II OZ 10/14). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jaki można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (por. postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt II GZ 752/13), czy nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (wyrok NSA z dnia 3 sierpnia 2001r., I SA/Wr 676/99, niepubl.). Uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu sądowego w przedmiotowej sprawie jest bezsporne, wobec czego zasadnym było złożenie wniosku o jego przywrócenie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że wnioskodawca spełnił wymogi formalne, konieczne do uwzględniania wniosku. Dochował ustawowego terminu do złożenia przedmiotowego wniosku, bowiem w sanatorium przebywał od [...] lipca do [...] sierpnia 2017 r., zaś w dniu [...] sierpnia 2017 r. wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu. Ponadto uiścił wpis od skargi oraz dołączył dwa odpisy skargi. Odnosząc się z kolei do okoliczności podanych we wniosku o przywrócenie terminu należy przyjąć, że skarżący uprawdopodobnił, że niedochowanie terminu do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi oraz uiszczenie wpisu od skargi było przez niego niezawinione. Z przedłożonej do akt postępowania karty informacyjnej leczenia szpitalnego wynika, że skarżący od [...] lipca do [...] sierpnia 2017 r. przebywał w sanatorium. Należy też zauważyć, że skarżący niezwłocznie po powrocie do B. podjął kroki zmierzające do ustalenia treści skierowanego do niego wezwania i przywrócenia terminu w zakresie uchybionych czynności, wskazując na swoją absencję. Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.