II SA/Bk 628/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, po rozpoznaniu w dniu 16 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. D. i I. C. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M. D. i I. C., reprezentowani przez pełnomocnika, wnieśli do tutejszego sądu administracyjnego skargę na decyzję Wojewody P. z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty M. z dnia [...] czerwca 2018 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę budynku inwentarskiego – obory o obsadzie 35 DJP na działce oznaczonej nr [...], położonej w G., wnosząc jednocześnie o wstrzymanie jej wykonania. Zdaniem pełnomocnika skarżących dalsza realizacja opisanej na wstępie inwestycji w sposób oczywisty spowoduje niebezpieczeństwo znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, dla mienia i życia nie tylko skarżących, ale i całej społeczności miasta G. Skalę zaś problemu, jaki wiąże się z przedmiotową inwestycją obrazuje – obrazuje w ocenie autora skargi - wniosek jaki wpłynął do Urzędu Miasta G. o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który został dołączony do skargi. Odrębny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji złożyła również skarżąca I. C. argumentując, że zachodzą ku temu przesłanki albowiem zatwierdzenie projektu budowlanego spowoduje nieodwracalne skutki. W odpowiedzi na skargę Wojewoda P. wniósł o oddalanie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę, dlatego też, aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona skarżąca kwestionująca decyzję udzielającą pozwolenia na budowę musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne oraz wskazać dlaczego uznała, że osoba uprawniona do prowadzenia robót budowlanych na podstawie ostatecznej decyzji administracyjnej ma ponosić ujemne skutki związane ze wstrzymaniem jej wykonania, skoro to inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez sąd i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego, w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona (zob. postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1335/10; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W ocenie Sądu wykonywanie robót budowlanych w sytuacji, gdy inwestor dysponuje ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę nie powoduje niebezpieczeństwa, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wprawdzie realizacja, na podstawie udzielonego pozwolenia na budowę, zamierzenia budowlanego prowadzi często do trwałej zmiany, chociaż na różną skalę, otoczenia tej inwestycji, tym niemniej w ramach rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, sąd nie ocenia prawidłowości wydania tej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem, ale to czy jej wykonanie, jeszcze przed prawomocnym jej skontrolowaniem może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom skarżącego. Nie chodzi tutaj przy tym o niebezpieczeństwo wyrządzenia jakiejkolwiek szkody, ale takiej, która może przybrać znaczne rozmiary, a także o sytuację taką, w której powrót do stanu poprzedniego, zmienionej w sposób istotny i trwały rzeczywistości będzie w zasadzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych nakładów sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OZ 299/18, CBOSA). Rozpoznając wniosek Skarżących w zakresie przytoczonych powyżej przesłanek Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. O ile z uzasadnienia wniosku można wyprowadzić obawę Skarżących przed szkodliwym oddziaływaniem budynku inwentarskiego – obory, to jednak ta argumentacja jest zbyt ogólna i nie może prowadzić do udzielenia ochrony tymczasowej. Przede wszystkim zauważyć należy, że ani pełnomocnik Skarżących, ani Skarżąca I. C. w swoim wniosku dnia [...] sierpnia 2018 r., nie uzasadnili w sposób konkretny, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie może natomiast – jak to uczynił autor skargi w przedmiotowej sprawie - stanowić polemiki z treścią kwestionowanego rozstrzygnięcia, gdyż ustawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji nie jest jej ewentualna wadliwość. Samo zatem ogólne stwierdzenie pełnomocnika Skarżących, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia spowoduje niebezpieczeństwo znacznej szkody dla mienia i życia nie tylko skarżących, ale i całej społeczności miasta G., jest niewystarczające dla oceny wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Autor skargi w żaden sposób nie wykazał też prawdopodobieństwa wyrządzenia Skarżącym znacznej szkody. Dodatkowo zauważyć należy, że skutki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dotyczą przede wszystkim interesów inwestora. Zatem to wyłącznie inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez sąd i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi zaskarżona decyzja zostanie uchylona (por. postanowienia NSA z dnia 15 lutego 2008 r., sygn. akt II OZ 1202/07, LexPolonica nr 2792874; z dnia 26 lutego 2008 r., sygn. akt II OZ 145/08, LexPolonica nr 2792933). Udzielenie przez sąd administracyjny ochrony tymczasowej nie może natomiast sprowadzać się do powstrzymania całego procesu inwestycyjnego, a za zasadnością zastosowania takiej ochrony przemawiać będą tylko takie obiektywne okoliczności sprawy, które ze względu na negatywne i nieakceptowane prawem skutki, mogą powodować realne niebezpieczeństwa, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tego zaś niebezpieczeństwa w przedmiotowej sprawie pełnomocnik Skarżących - nie wykazał. Końcowo podkreślić należy, że postępowanie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest postępowaniem wpadkowym, co oznacza, że sąd nie ocenia w nim legalności zaskarżonej decyzji, ale wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena legalności zaskarżonej decyzji zostanie dokonana w wyroku kończącym postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie niniejszej. W tych okolicznościach, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.