II SA/Bk 631/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 października 2009r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SA/Bk 100/08, zakończonej prawomocnym wyrokiem z dnia 26 maja 2009r., oddalającym skargę J. B. na uchwałę Rady Miejskiej w Sokółce z dnia 31 marca 2008 r. nr XLII/319/06 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Sokółka w granicach administracyjnych i części obszaru gminy Sokółka p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania Postępowanie w sprawie II SA/Bk 100/08 zostało zakończone prawomocnym wyrokiem z dnia 26 maja 2009r. oddalającym skargę J. B. na uchwałę Rady Miejskiej w Sokółce z dnia 31 marca 2008 r. nr XLII/319/06 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W dniu 1 października 2009r. J. B. wniósł do tutejszego sądu skargę o wznowienie postępowania w wyżej opisanej sprawie. W uzasadnieniu skargi, powołując się na przepis art. 273 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazał, że wyszły na jaw nowe okoliczności i środki dowodowe, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Nowo wykrytymi dowodami są bowiem decyzja Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. z dnia [...] lipca 2009r. Nr [...] oraz postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] września 2009r., Nr [...], z których wynika, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, uchwalony zaskarżoną uchwałą jest niezgodny z prawem, przy czym strona była pozbawiona możności obrony swych praw z racji pozbawienia wolności umieszczeniem na internacji. Skarżący wyjaśnił ponadto, iż dochował terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania sądowego, co wynika z dat wydania przedmiotowych rozstrzygnięć. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej p.p.s.a. - sąd na posiedzeniu niejawnym bada, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Z braku jednego z wymagań określonych art. 271 – 273 p.p.s.a., sąd skargę o wznowienie postępowania odrzuci. Skarżący powinien w skardze powołać i wyraźnie określić, które z podstaw wymienionych ww. przepisach uzasadniają wznowienie postępowania lub, co najmniej skonkretyzować zarzuty procesowe w sposób pozwalający na ich przypisanie do którejkolwiek z grup ustawowych podstaw wznowienia postępowania sądowego. Określenie podstawy wznowienia wpływa bowiem zarówno na dopuszczalność wznowienia jak i na zakres rozpoznania sprawy. Na wstępie należy podkreślić, iż wyrok z dnia 26 maja 2009r., wydany w sprawie II SA/Bk 100/08, choć formalnie jeszcze bez postanowienia (pieczęci) stwierdzającego prawomocność orzeczenia, to stał się prawomocny z dniem 16 lipca 2009r., co sam skarżący przyznał w uzasadnieniu skargi o wznowienie. W przedmiotowej sprawie skarżący powołując się na art. 273 § 2 ww. ustawy podniósł, że wykrył nowe okoliczności i dowody, które miały wpływ na poprzednie orzeczenie sądu, przy czym nie odniósł się do kwestii, czy istniały one w aktach sprawy w chwili orzekania. W tym miejscu wskazać należy, że sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art. 271 - 273 p.p.s.a. nie oznacza tylko oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia. Dlatego też konieczne jest zbadanie, czy twierdzenia skargi będą stanowiły taką ustawową podstawę (vide: postanowienie SN z 29 stycznia 1968r., I CZ 122/67, OSNC 1968/8-9/154). Ze sformułowania art. 273 § 2 p.p.s.a. wynika, że "wykrycie" odnosi się do okoliczności faktycznych lub środków dowodowych nieujawnionych w poprzednim postępowaniu i wówczas nieujawnialnych z tego powodu, że nie były znane stronom. Środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku, nie stanowi podstawy wznowienia postępowania (vide: postanowienie NSA z 07.04.2006r., II OSK 689/05, Lex nr 209431, uchwała SN z 21.02.1969r., III PZP 63/68, OSNC 1969, Nr 12, poz. 208). Nie może również stanowić podstawy wznowienia postępowania okoliczność faktyczna czy też środek dowodowy jawny z materiału poprzedniego postępowania, a tylko niedostrzeżony przez stronę (vide: wyrok NSA z 19.04.2005r., GSK 1242/04, LexPolonica nr 380891). Inaczej bowiem skarga o wznowienie postępowania służyłaby korygowaniu błędów popełnionych przez stronę przy prowadzeniu poprzedniej sprawy (por. wyrok NSA z 19.05.2004 r., GSK 5/04, Mon. Praw. 2004, nr 12, s. 535; postanowienie SN z 24.05.1982 r., II CO 1/82, OSPiKA 1984, nr 2, poz. 27). W niniejszej sprawie skarżący stwierdził, iż wykryte przez niego dowody miały wpływ na wyrok Sądu z dnia 26 maja 2009r. wydany w sprawie II SA/Bk 100/08. Jak wynika natomiast z dat wydania tych nowych dowodów, powstały one po wydaniu orzeczenia sądowego w sprawie, której wznowienia żąda skarżący. W tym miejscu należy też podnieść, iż strona skarżąca kwestionując poczynione przez sąd ustalenia faktyczne i prawne miała możliwość zaskarżenia niekorzystnego dla siebie wyroku, czego jednak skutecznie nie dokonała. Jak wskazano zaś powyżej, dowody, które nie istniały w dniu wydania wyroku, nie mogą stanowić podstawy wznowienia postępowania sądowego. W poprzednio prowadzonym postępowaniu sąd oparł się na całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, czemu wyraz dał w uzasadnieniu wyroku z 26.05.2009r. Sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art. 271 – 273 p.p.s.a. nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu (por. postanowienie SN z 28.10.1999 r., II UKN 174/99, OSNAP 2001, nr 4, poz. 133). Mając powyższe na uwadze skarga o wznowienie postępowania jako pozbawiona ustawowej podstawy, na mocy art. 280 § 1 w zw. z art. 273 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlegała odrzuceniu.