II SA/Bk 70/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 kwietnia 2015 r. wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. J. P. i D. P. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] grudnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. znak: [...]P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta S. z dnia [...] listopada 2014 r. i nakazał D. i S.J. P. zamurowanie wszystkich otworów okiennych w ścianach budynków gospodarczo-inwentarskich, zlokalizowanych na działce o nr geod. [...]przy ul. K. w S., bezpośrednio przy granicy z tą działką, materiałem ściennym nierozprzestrzeniającym ognia, np. cegłą, pustakami gazobetonowymi lub luksferami, w terminie do 30 stycznia 2015 r. Skargę na decyzję z dnia 15 grudnia 2014 r. złożyli do sądu administracyjnego S. J. P. i D. P. Jednocześnie wnieśli o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji. Powołując się na przesłanki wstrzymania wykonania decyzji i orzecznictwo w tej materii podnieśli, że zamurowanie okien może powodować szkody i trudne do odwrócenia skutki, bowiem odtworzenie obecnego budynku pociąga za sobą znaczne koszty, zaś los zgodności z prawem decyzji, zarówno tych zaskarżonych, jak i wydanych w oparciu o nie, pozostaje niepewny do czasu zakończenia sprawy przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji jest oparte na zasadzie skargowości - sąd wydaje orzeczenie w przedmiocie wstrzymania tylko na wniosek skarżącego. Wniosek powinien wskazywać zaskarżone rozstrzygnięcie oraz zawierać uzasadnienie, w którym przedstawione i uargumentowane zostaną okoliczności przemawiające za wstrzymaniem tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a.). Przedmiotem orzeczenia o wstrzymaniu wykonania może być tylko taki akt, który wywołuje materialnoprawne skutki w postaci przyznania uprawnienia lub obowiązku, jeśli ich wykonanie wywołuje skutki prawne lub faktyczne trudne do odwrócenia lub powoduje wyrządzenie znacznej szkody. W rozpoznawanej sprawie skarżący żądają wstrzymania wykonania decyzji nakazującej zamurowanie wszystkich otworów okiennych w ścianach budynków gospodarczo-inwentarskich. Wyłącznym uzasadnieniem złożonego wniosku jest wskazanie, że wykonanie decyzji wywołuje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bowiem "odtworzenie obecnego budynku pociąga za sobą znaczne koszty, zaś los zgodności z prawem decyzji, zarówno tych zaskarżonych, jak i wydanych w oparciu o nie, pozostaje niepewny do czasu zakończenia sprawy przed sądami administracyjnymi". W orzecznictwie sądów administracyjnych wypracowano stanowisko, zgodnie z którym uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem spoczywa przede wszystkim na stronie skarżącej. Brak we wniosku jakiejkolwiek argumentacji w tym przedmiocie, odwołującej się do konkretnych okoliczności sprawy lub też powołanie jedynie ustawowych zwrotów, uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę wniosku. Podkreśla się również, że wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki oraz że okoliczności, które przemawiałyby za przyjęciem wystąpienia niebezpieczeństw wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. winny być wskazane we wniosku (vide postanowienia NSA: z dnia 11 września 2012 r., II OZ 728/12, z dnia 31 sierpnia 2012 r., II OZ 690/12, z dnia 1 sierpnia 201 r., II OZ 664/12, z dnia 17 lipca 2012 r., II OSK 1273/12, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA). Co prawda dopuszczalne jest orzekanie o wstrzymaniu z uwzględnieniem całego materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, jednak zdaniem sądu sięganie do całokształtu dowodów w postępowaniu wpadkowym może nastąpić tylko w celu uzupełnienia, wsparcia lub potwierdzenia argumentacji zawartej w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie. Sąd nie może w braku takiej argumentacji sam sięgać do całokształtu akt sprawy i oceniać, czy w sytuacji strony wstrzymanie jest uzasadnione czy też nie. Byłoby to działanie sądu z urzędu, które nie jest dozwolone z uwagi na możliwość udzielenia ochrony tymczasowej wyłącznie na wniosek (wynika to wprost z art. 61 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie strona skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, oprócz powołanych zwrotów ustawowych i orzecznictwa, podniosła jedynie, że wykonanie decyzji pociągnie za sobą znaczne koszty. Również z treści skargi nie wynika, jakie szkody powstaną dla skarżącego w wyniku wykonania decyzji. Co prawda doświadczenie życiowe pokazuje, że każde wykonanie robót budowlanych wiąże się z kosztami, jednak konkretne okoliczności uzasadniające ich wielkość powinny być wskazane w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie, czego jednak skarżący nie uczynili. Ponadto Sąd pragnie zaznaczyć, że w postępowaniu wpadkowym, którego celem jest udzielenie ochrony tymczasowej, nie ocenia się jednak zgodności z prawem kwestionowanego aktu, a wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. (niebezpieczeństwa znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków). Takich, oprócz stwierdzenia, że zamurowanie okien budynku pociąga za sobą znaczne koszty, w sprawie nie wskazano i Sąd nie miał obowiązku poszukiwać ich we własnym zakresie. Dlatego wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.