II SA/Bk 739/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), sędzia WSA Wojciech Stachurski, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 marca 2012 r. sprawy ze skargi A. P. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego dotyczącego zbiornika wodnego - oddala skargę.- Zaskarżonym do Sądu postanowieniem z dnia [...].08.2011 r. nr [...]P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., po rozpatrzeniu zażalenia A. P. (zwanego dalej również Skarżącym) na postanowienie z dnia [...].07.2011 r. nr [...]Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. P., odmawiające uwzględnienia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji. U podstaw podjętego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia faktyczne. Decyzją z dnia [...].05.2009 r. nr [...]P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. (zwany w skrócie [...]WINB) uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. P. (zwany w skrócie PINB) z dnia [...].04.2008 r. nr [...]i nakazał A. P. zasypanie zbiornika wodnego - stawu, wybudowanego na działce ozn. nr geod. [...] we wsi K. Gm. B. P. do wymiarów 7,50 x 4,0 m tj. do wymiarów określonych przez inwestora na mapie zasadniczej załączonej do skutecznego zgłoszenia z dnia [...].06.2006 r., dokonanego w Starostwie Powiatowym w B.P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 31.08.2009r. sygn. akt II SA/Bk 388/09 oddalił skargę strony skarżącej. Również skarga kasacyjna została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 10.12.2010 r. sygn. akt II OSK 1883/09. W dniu [...].03.2011 r. PINB w B. P. wystosował do zobowiązanego upomnienie nr [...], wzywające do wykonania określonego powyżej obowiązku zasypania części zbiornika wodnego. Przywołane upomnienie zostało odebrane przez kuzynkę strony skarżącej- W. T., która podjęła się oddać pismo adresatowi. W dniu [...].06.2011 r. PINB w B. P. wystawił tytuł wykonawczy TYT-3 nr [...], opatrzony klauzulą o skierowaniu do egzekucji administracyjnej, a także wydał postanowienie nr [...]o nałożeniu na A. P. grzywny w celu przymuszenia. Przywołane dokumenty zostały doręczone zobowiązanemu do rąk własnych. W związku z powyższym Skarżący wniósł do PINB w B. P. wystąpienie z dnia [...].07.2011 r., zawierające zarzuty w sprawie prowadzenia niniejszej egzekucji administracyjnej oraz zażalenie na postanowienie z dnia [...].06.2011 r. nr [...]. Skarżący zarzucił njewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym (art. 33 pkt 5 ustawy z dnia 17.03.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.), dalej powoływana jako "u.p.e.a.", brak doręczenia obowiązanemu upomnienia (art. 33 pkt 7 u.p.e.a.) oraz zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego (art. 33 pkt 8 u.p.e.a.). Postanowieniem z dnia [...].07.2011r. nr [...]PINB w B. P. odmówił uwzględnienia zarzutów wniesionych przez A. P., w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...].06.2011 r. nr [...]. Po rozpatrzeniu zażalenia na ww. postanowienie, [...]WINB w B. postanowieniem z dnia [...].08.2011 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że podziela stanowisko PINB odnośnie nieazasdności wniesionych przez Skarżącego zarzutów, a tym samym nie ma podstaw do umorzenia prowadzonego postępowania egzekucyjnego, stosownie do art. 34 § 4 u.p.e.a. Odnośnie zarzutu niewykonalności egzekwowanego obowiązku o charakterze niepieniężnym, organ stwierdził, że czasowa niemożność dokonania zasypania części zbiornika wodnego nie świadczy o niewykonalności egzekwowania obowiązku. Dodał także, że decyzja [...]WINB z dnia [...].05.2009 r. jest ostateczna i w związku z tym kwestionowanie zasadności wydanego nakazu na obecnym etapie sprawy nie może wywołać oczekiwanych skutków prawnych. Za bezzasadny organ odwoławczy uznał także zarzut niedoręczenia zobowiązanemu upomnienia wzywającego do wykonania nałożonego obowiązku o charakterze niepieniężnym, doręczonego ww. co najmniej 7 dni przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego. [...]WINB podniósł, że z akt sprawy wynika, że po odebraniu upomnienia z dnia [...].03.2011 r. nr [...]przez W. T., Skarżący pismem z dnia [...].03.2011 r. wystąpił do PINB , powołując się na pismo ww. organu z dnia [...].03.2011 r. . i numer niniejszej sprawy, informując o niemożności wykonania obowiązku. Powyższe zdaniem organu odwoławczego świadczy , że W. T. przekazała ww. upomnienie stronie skarżącej, tym bardziej, że dokumenty znajdujące się w aktach sprawy przeczą twierdzeniom Skarżącego o nieotrzymaniu upomnienia. Odnosząc się zaś do zarzutu zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, [...]WINB stwierdził, że zbada wysokość nałożonej na zobowiązanego grzywny w celu przymuszenia, rozpatrując zażalenie Skarżącego na postanowienie PINB w H. z dnia [...].06.2011 r. nr [...]. Za bezpodstawne organ odwoławczy uznał również zarzuty dotyczące naruszenia art. 7, art. 8 i art. 9 k.p.a. ,twierdząc, że zgodnie z art. 18 u.p.e.a. przepisy kodeksu postępowania administracyjnego w postępowaniu egzekucyjnym stosuje się odpowiednio. W złożonej do tutejszego Sądu skardze, Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W uzasadnieniu strona skarżąca podniosła, że organ nie dokonał dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, celem potwierdzenia bądź wyeliminowania podnoszonych zarzutów. Zdaniem strony skarżącej organ odwoławczy nie ustosunkował się do licznych zarzutów naruszenia podstawowych przepisów postępowania administracyjnego. Skarżący podniósł także, że PWINB nie uwzględnił jego słusznego interesu, jak również interesu innych osób. Zdaniem strony skarżącej sztywne stosowanie przepisów prawa nie może prowadzić do naruszenia zasad sprawiedliwości społecznej, współżycia społecznego i narażać na zaistnienie dotkliwych szkód z tytułu realizacji nałożonego obowiązku jak zniszczenie fundamentów domu i podtopienie nie tylko nieruchomości Skarżącego, ale również nieruchomości sąsiednich. Ponadto Skarżący podniósł, że organ nie udowodnił, że upomnienie zostało mu skutecznie doręczone, a zatem nie został on należycie poinformowany przez organ administracji o okolicznościach faktycznych i prawnych, które miały wpływ na ukształtowanie jego praw i obowiązków. W ocenie Skarżącego organ odwoławczy z nieuzasadnionych powodów nie rozpoznał również zarzutu zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego w celu przymuszenia, a zatem nie rozpoznał zażalenie na postanowienie o nałożeniu grzywny. W odpowiedzi na skargę [...]WINB w B. podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie sądowej w dniu 13.03.2012 r. Sąd dopuścił dowód z akt sprawy o sygn. akt II SA/Bk 769/11 na okoliczność wysokości grzywny nałożonej na Skarżącego w celu przymuszenia go do wykonania obowiązku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Na wstępie należy wyjaśnić, że w świetle przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta - jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji, Sąd nie stwierdza naruszenia prawa materialnego, ani też przepisów postępowania, które skutkowałyby uchyleniem zaskarżonego postanowienia. Na wstępie należy wyjaśnić, że organ egzekucyjny stosownie do art. 29 § 1 u.p.e.a. nie może badać zasadności obowiązku podlegającego egzekucji, to znaczy nie może badać, czy decyzja na mocy której nałożono obowiązek, była zgodna z prawem i słuszna - por. np. wyrok NSA z 17 maja 1994 r. (SA/Lu 1925/93), "Glosa" 1995, z. 7, poz. 27; por też wyrok NSA z 24 czerwca 1999 r. (I SA/Po 2576/98), "Biuletyn Skarbowy" 2000, nr 1, s. 30. Środkiem prawnym, za pomocą którego zobowiązany może kwestionować zasadność wszczęcia w jego sprawie postępowania egzekucyjnego są zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej (zob. wyrok NSA z dnia 16.11.2010 r., sygn. akt I OSK 1508/10, Lex nr 745053). Podnoszenie na etapie stosowania środków egzekucyjnych, zarzutów merytorycznych skierowanych przeciwko treści tytułu wykonawczego, jest niedopuszczalne. Ten etap postępowania egzekucyjnego nie daje bowiem zobowiązanemu możliwości merytorycznej obrony. Stąd też względy słusznościowe, którymi Skarżący "usprawiedliwia" niewykonanie, nałożonego decyzją ostateczną [...]WINB w B. z dnia [...].05.2009 r. nr [...]obowiązku zasypania zbiornika wodnego-stawu, wybudowanego na działce Skarżącego ozn. nr geod. [...] we wsi K. gm. B. P., nie mogą mieć jakiegokolwiek znaczenia dla oceny legalności skarżonego postanowienia. Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie organy należycie ustaliły stan faktyczny i odniosły się do zarzutów strony skarżącej. Organy wskazały, że podniesiony przez Skarżącego zarzut niewykonalności egzekwowanego obowiązku o charakterze niepieniężnym , o którym, mowa w art. 33 pkt 5 u.p.e.a., sprowadza się do bezzasadnej polemiki z decyzją ostateczną [...]WINB w B. z dnia [...].05.2009 r., której zgodność z prawem została potwierdzona wyrokami sądów administracyjnych obu instancji. Ponadto organy wskazały, że czasowa niemożność dokonania zasypania części zbiornika wodnego nie świadczy o niewykonalności obowiązku. Sam Skarżący, w piśmie z dnia [...].03.2011 r., wyjaśnił, że musi wstrzymać się z zasypaniem części stawu z uwagi na roztopy. Pomimo ustąpienia tej przeszkody Skarżący obowiązku nie wykonał. Organy odniosły się też do zarzutu naruszenia art. 33 pkt 7 u.p.e.a. Również w skardze do Sądu strona skarżąca podniosła ww. zarzut. Zdaniem Sądu stanowisko organów w tej kwestii jest prawidłowe. Nie można się bowiem zgodzić ze Skarżącym odnośnie podnoszonej przez niego kwestii niedoręczenia mu upomnienia wzywającego do wykonania nałożonego obowiązku o charakterze niepieniężnym. Jak słusznie stwierdziły organy, z akt sprawy wynika bezsprzecznie, że ww. upomnienie zostało doręczone W. T. (kuzynce Skarżącego), która podjęła się oddać pismo adresatowi (k.4 akt administracyjnych). Co więcej z akt sprawy wynika, że po odebraniu upomnienia z dnia [...].03.2011 r. przez W. T. , Skarżący wystąpił do PINB w B. P. z pismem z dnia [...].03.2011 r., w którym powołał się na upomnienie z dnia [...].03.2011 r. (k.5 akt administracyjnych). Zatem, w ocenie Sądu słusznie organ stwierdził, że skoro Skarżący w piśmie z dnia [...].03.2011 r. powołał się na upomnienie z dnia [...].03.2011 r., to oznacza, że zarzut odnośnie nieotrzymania ww. upomnienia jest bezpodstawny. Odnośnie zarzutu zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, organ odwoławczy poinformował Skarżącego, że wysokość nałożonej grzywny w celu przymuszenia, zbada rozpatrując zażalenie strony Skarżącej na postanowienie PINB w B. P. z dnia [...].06.2011 r. nr [...]. Bezpodstawny jest zarzut Skarżącego odnośnie wyłączenia przez organ administracji zbadania kwestii zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego w postaci grzywny w wysokości 3.000 zł, gdyż [...]WINB w B. postanowieniem z dnia [...].09.2011 r. nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia A. P. (zwanego dalej również Skarżącym) na postanowienie z dnia [...].06.2011 r. nr [...]w B. P. w sprawie nałożenia na ww. grzywny w celu przymuszenia w wysokości 3000 zł wraz z opłatą egzekucyjną, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji. W sprawie o sygn. II SA/Bk 769/11 WSA w Białymstoku oddalił skargę A. P. dotyczącą wysokości nałożonej grzywny. Wydanie kwestionowanego postanowienia poprzedziło dokładne wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla podejmowanego w sprawie rozstrzygnięcia (art. 7 i 77 k.p.a.). Zgodnie zaś z art. 107 § 3 k.p.a. w postanowieniu zawarto podstawowe jej elementy, wskazano uzasadnienie faktyczne i prawne. W szczególności uzasadniono stanowisko organu, wyjaśniono podstawy prawne rozstrzygnięcia z przytoczeniem przepisów prawa. W niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia art. 7, 8 i 9 k.p.a. Mając, zatem na uwadze, że zarzuty skargi nie znalazły oparcia w przepisach prawa oraz, że Sąd nie dostrzegł takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy - skargę należało oddalić. Z przedstawionych wyżej względów, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.