II SA/Bk 754/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi D. W. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zaliczenia okresu pracy w gospodarstwie rolnym do wysługi lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego oddala skargę Podstawę zaskarżonego do Sądu rozstrzygnięcia stanowiły następujące ustalenia faktyczne i prawne. Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2013 r. D. W. (powoływany dalej jako "Skarżący") zwrócił się do Komendanta Stołecznego Policji z prośbą o zaliczenie do wysługi lat okresu pracy w gospodarstwie rolnym od dnia [...] grudnia 2001 r. do dnia [...] lipca 2012 r. oraz ustalenie wzrostu uposażenia zasadniczego, dołączając niezbędne dokumenty oraz wskazując na zeznania dwóch świadków: Z. M. i K. M. Komendant Stołeczny Policji rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r. odmówił D.W. ustalenia wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres pracy w gospodarstwie rolnym. Komendant Główny Policji rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] września 2013 r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, rozpatrując skargę Skarżącego od powyższego rozstrzygnięcia, wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 2033/13, uchylił zaskarżoną decyzję Komendanta Głównego Policji oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Komendanta Stołecznego Policji. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 stycznia 2016 r., sygn. akt I OSK 1676/14, oddalił skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia. Wskutek powyższych orzeczeń, Komendant Stołeczny Policji, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. odmówił Skarżącemu ustalenia wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres pracy w gospodarstwie rolnym od dnia [...] grudnia 2001 r. do dnia [...] lipca 2012 r. Powyższe orzeczenia stało się ostateczne albowiem Skarżący nie wniósł od niego odwołania. W dniu [...] lipca 2017 r. Skarżący zwrócił się natomiast do Komendanta Powiatowego Policji w S. z ponowną prośbą o podwyższenie uposażenia zasadniczego poprzez zaliczenie do wysługi lat okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców w okresie od dnia ukończenia 16 roku życia, tj. od [...] grudnia 2001 r. do [...] lipca 2012 r. Do wniosku tego skarżący dołączył dokumentację, mającą w jego ocenie, przemawiać za zasadnością ww. wniosku. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2017 r. Komendant Powiatowy Policji w S. odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego. Komendant Wojewódzki Policji w B. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...], utrzymał w mocy ww. postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, wyrokiem z dnia 23 stycznia 2018 r., wydanym w sprawie sygn. akt II SA/Bk 779/17, stwierdził jednak nieważność obu ww. postanowień z uwagi na prowadzenie przez organy obu instancji postępowań na podstawie niepodpisanego wniosku. W wyniku ponownego rozpatrzenia wniosku Skarżącego, Komendant Powiatowy stwierdził, że w tożsamej sprawie wydano już decyzję administracyjną – rozkaz personalny Komendanta Stołecznego Policji nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. o odmowie ustalenia D.W. wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat, za okres pracy w gospodarstwie rolnym od dnia [...] grudnia 2001 r. do dnia [...] lipca 2012 r. Wskazując na powyższą okoliczność Komendant Powiatowy Policji postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2018 r. odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego na podstawie art. 61a §1 k.p.a. Powyższe rozstrzygnięcie utrzymał w mocy Komendant Wojewódzki Policji w B. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2018 r., nr [...], argumentując, że z uwagi na podmiotową oraz przedmiotową tożsamość niniejszej sprawy ze sprawą prowadzoną przed Komendantem Stołecznym Policji, zachodzi uzasadniona przyczyna, dla której niniejsze postępowanie nie może zostać wszczęte. Skarga na powyższe rozstrzygnięcie została wniesiona przez Skarżącego. Jednakże Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2018 r., w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 562/18, oddalił skargę Skarżącego na powyższe rozstrzygniecie Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] czerwca 2018 r. Na kanwie powyższych okoliczności Skarżący wnioskiem z dnia [...] lipca 2018 r. zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w S. o wznowienie postępowania w sprawie podwyższenia uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat, poprzez doliczenie do tej wysługi okresu pracy w gospodarstwie rolnym od dnia [...] grudnia 2001 r. tj. od dnia ukończenia 16 roku życia do dnia [...] lipca 2012 r. tj. do dnia poprzedzającego przyjęcie do służby w Policji, zakończonego decyzją - rozkazem personalnym nr [...] Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] czerwca 2016 r. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż żąda wznowienia postępowania z uwagi na nowe fakty i dowody nieznane organowi w czasie rozpatrywania wniosku będącego podstawą do wydania decyzji. Skarżący wniósł jednocześnie o dołączenie do postępowania dokumentów złożonych wraz z wnioskiem z dnia [...] lipca 2017 r. o zaliczenie okresu pracy w gospodarstwie rolnym. Jego zdaniem nowym dowodem w sprawie są zeznania świadków innych niż dołączył do wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r., tj. K. M. oraz J. M. Wskazał, że świadkowie ci wcześniej nie składali w tej sprawie przed żadnym organem zeznań, ani nie uczestniczyli w żadnym postępowaniu administracyjnym dotyczącym jego stałej pracy w gospodarstwie rolnym. W ocenie Skarżącego zeznania powyższych świadków stanowią przesłankę do wznowienia postępowania. Komendant Powiatowy Policji w S., po rozpatrzeniu powyższego wniosku, postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2018 r. odmówił wznowienia postępowania w sprawie zaliczenia D.W. dotychczas nieudokumentowanego okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców. Jako podstawę prawną powyższego rozstrzygnięcia organ wskazał art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w zw. z art. 149 § 3 k.p.a., wyjaśniając, iż wnioskodawca nie uwiarygodnił, że dowody w postaci zeznań zawnioskowanych świadków istniały w dniu wydania decyzji z dnia [...] czerwca 2016 r., a były mu nieznane. Ponadto, na co zwrócił uwagę organ I instancji, zeznania tychże świadków stanowią powielenie informacji, które zostały już uwzględnione przez organ przy wydawaniu rozkazu personalnego z dnia [...] czerwca 2016 r. W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący zarzucił mu naruszenie: (-) art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. poprzez przyjęcie, że wniosek z dnia [...] lipca 2017 r. dotyczy takiego samego stanu faktycznego jak sprawa zakończona wcześniejszym rozstrzygnięciem, podczas gdy z samej treści wniosku wynika, że sprawa dotyczy innego stanu faktycznego, a strona we wniosku przedstawia nowe dowody, które potwierdzają, że Skarżący stale pracował w gospodarstwie rolnym swoich rodziców; oraz (-) art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. poprzez przyjęcie, że dowody w postaci zeznań świadków, które nie były znane organowi w pierwotnym postępowaniu, nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania. Komendant Wojewódzki Policji w B. nie podzielił argumentacji zażalenia i postanowieniem z dnia [...] września 2018 r., nr [...], utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ w pierwszej kolejności przypomniał, że złożenie wniosku o wznowienie postępowania obliguje organ do zbadania przesłanek formalnych do wydania postanowienia o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 k.p.a.), a zatem ustalenia, czy decyzja, której dotyczy wniosek o wznowienie postępowania jest ostateczna, czy wniosek o wznowienie postępowania pochodzi od strony, czy podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z zachowaniem terminów określonych w art. 148 § 1 i 2 k.p.a. oraz czy żądanie wznowienia postępowania jest oparte na powołaniu wyliczonych w art. 145 § 1 k.p.a. przyczyn wznowienia. Przy czym, jak podkreślił, termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wynosi jeden miesiąc od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Analizując powyższe przesłanki na kanwie rozpatrywanej sprawy organ zwrócił uwagę, że Skarżący wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego zawarł w zażaleniu na postanowienie Komendanta Powiatowego Policji w S. z dnia [...] kwietnia 2018 r. Zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2018 r. Komendant Wojewódzki Policji w B. uznał się za organ niewłaściwy w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją - rozkazem personalnym nr [...] Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] czerwca 2016 r., wskazując jednocześnie na właściwość Komendanta Powiatowego Policji w S.. Równocześnie zawiadomiono stronę, że zgodnie z art. 66 § 1 i 2 k.p.a. w sprawie dotyczącej wznowienia postępowania strona powinna wnieść odrębne podanie do właściwego organu, które w terminie 14 dni od daty doręczenia zawiadomienia uważa się za złożone w dniu wniesienia pierwszego podania. Skarżący złożył taki wniosek o wznowienie do Komendanta Powiatowego Policji w S. z zachowaniem tego 14-dniowego terminu, w związku z tym jako datę jego złożenia organ przyjął dzień [...] maja 2018 r. - czyli dzień nadania pocztą zażalenia na postanowienie nr [...]. Dalej organ stwierdził, że aby uznać wniosek o wznowienie postępowania za złożony w terminie, Skarżący musiałaby dowiedzieć się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania najpóźniej w dniu [...] kwietnia 2018 r. Tymczasem Skarżący jako nowe dowody wskazał zeznania świadków: K. M. oraz J. M. złożone w dniu [...] maja 2017 r. przed Sekretarzem Gminy W., które wpłynęły do organu Komendanta Powiatowego Policji w S. w dniu [...] lipca 2017 r. W ocenie Komendanta zgłoszone przez Skarżącego dowody w postaci zeznań świadków: K. M. oraz J. M. były mu znane w chwili złożenia wniosku z dnia [...] czerwca 2013 r. Po wydaniu ostatecznego rozkazu personalnego z dnia [...] czerwca 2016 r. Skarżący uzyskał jedynie informację, iż te osoby zgodzą się zaświadczyć o jego pracy w gospodarstwie rolnym. Skoro zatem Skarżący znał świadków od dzieciństwa, albowiem mieszkali oni w tej samej miejscowości, po sąsiedzku, to fakt ten - w ocenie organu - stanowi bezspornie, że dowody, na które powołuje się wnioskodawca znane mu były cały czas. Nie było zatem żadnych przeciwskazań aby w chwili złożenia wniosku w dniu [...] czerwca 2013 r. Skarżący zgłosił dowód z zeznań ww. świadków. Konkludując organ II instancji doszedł do wniosku, że okoliczności, które Skarżący podał jako przyczynę wznowienia, nie wyszły na jaw po wydaniu ostatecznej decyzji - rozkazu personalnego Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] czerwca 2016 r. i nie są dla niego nowe. O okolicznościach tych Skarżący bowiem wiedział jeszcze przed wydaniem wymienionego wyżej rozkazu personalnego. Dodatkowo organ podkreślił, że z treści tych dowodów nie wynikają "nowe okoliczności" w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., gdyż powielają one informacje, które zostały już uwzględnione przez organ przy wydawaniu rozkazu personalnego Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] czerwca 2016 r. Skargę na powyższą decyzję, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wywiódł Skarżący zarzucając jej naruszenie: 1. art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. poprzez przyjęcie, że wniosek z dnia [...] lipca 2017 r. dotyczy takiego samego stanu faktycznego sprawy zakończonego wcześniej rozstrzygnięciem w sytuacji, gdy z samej treści wniosku wynika, że sprawa dotyczy innego stanu faktycznego sprawy, że strona przedstawia we wniosku inne (nowe dowody), które wskazują, że wnioskujący stale pracował w gospodarstwie rolnym rodziców; 2. art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. poprzez przyjęcie, że dowody w postaci zeznań świadków, które nie były przedstawione organowi w pierwotnym postępowaniu, nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania w sytuacji gdy pod pojęciem nowe okoliczności lub nowe dowody należy rozumieć również nowe dowody nie zgłoszone wcześniej przez stronę; 3. art. 148 § 1 k.p.a. poprzez przyjęcie, że wniosek o wznowienie postępowania został wniesiony z naruszeniem terminu określonego tym przepisem; 4. § 4 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego, dodatków do uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego poprzez nie ustalenie, że wniosek Skarżącego z dnia [...] lipca 2017r. wnosi o uznanie innego okresu, tj. okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów podlega on wliczeniu do okresu pracy lub służby, od którego zależą uprawnienia pracownicze lub wynikające ze stosunku służbowego. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2019 r. Sąd odrzucił skargę przyjmując, że skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu. Na skutek zażalenia pełnomocnika Skarżącego na to rozstrzygnięcie, Sąd postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2019 r., na podstawie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), uchylił swoje postanowienie z dnia 14 lutego 2019 r. o odrzuceniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem jej zarzuty i argumenty nie podważają legalności zakwestionowanego postanowienia. Przedmiotem kontroli Sądu w sprawie niniejszej jest postanowienie z dnia [...] września 2018 r., nr [...], którym to rozstrzygnięciem Komendant Wojewódzki Policji w B. utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Powiatowego Policji w S. z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...], o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zaliczenia Skarżącemu dotychczas nieudokumentowanego okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców od dnia [...] grudnia 2001 r. do [...] lipca 2012 r. do wysługi lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego. Sądową analizę zaskarżonego rozstrzygnięcia, w szczególności w kontekście podniesionych zarzutów, należy poprzedzić wyjaśnieniem, że instytucja wznowienia postępowania, będąca nadzwyczajnym środkiem weryfikacji decyzji administracyjnych, stanowi wyjątek od zasady trwałości decyzji ostatecznych wyrażonej w art. 16 k.p.a. Z tego też powodu instytucja ta może być stosowana tylko w przypadkach ściśle określonych w ustawie i po spełnieniu koniecznych warunków. W myśl art. 149 § 1 i § 3 k.p.a. wznowienie postępowania oraz odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia. Stosownie natomiast do art. 149 § 2 k.p.a. postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Brzmienie art. 149 k.p.a. wskazuje jednoznacznie, że postępowanie w przedmiocie wznowienia składa się z dwóch etapów. W pierwszej fazie organ, który wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji bada, czy podanie o wznowienie postępowania wniosła strona, czy wskazano w nim ustawowe przesłanki wznowieniowe, a także czy został zachowany termin do złożenia podania określony w art. 148 § 1 k.p.a. Poza ww. wymogami organ nie może dokonywać oceny zasadności samego wniosku i przeprowadzać postępowania co do przyczyn wznowienia. Na tym etapie organ nie rozstrzyga tym bardziej, czy wskazane w podaniu okoliczności są prawdziwe i czy rzeczywiście wystąpiły. Etap ten kończy się wydaniem postanowienia w przedmiocie wznowienia bądź odmowy wznowienia postępowania (art. 149 § 1 i 3 k.p.a.). Dopiero zatem pozytywne ustalenia w tym zakresie uzasadniają wydanie postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. W rozpoznawanej sprawie nie doszło natomiast do przejścia do fazy postępowania rozpoznawczego, gdyż wznowienie postępowania okazało się w ocenie organów niedopuszczalne z uwagi na uchybienie terminu do zgłoszenia tego żądania przez Skarżącego, co skutkowało wydaniem postanowienia o odmowie wznowienia postępowania. Zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin ten dotyczy m.in. podstaw wznowienia wskazanych przez Skarżącego w sprawie niniejszej, tj. w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Zgodnie z tą regulacją w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Podkreślić jednak należy, że ciężar dowodu dochowania terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a., spoczywa na stronie, która domaga się wznowienia postępowania w sprawie. Strona musi więc udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, w sposób pozwalający organowi zweryfikować i ustalić, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem jednomiesięcznego terminu od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia. Organ ma obowiązek dokonania weryfikacji twierdzeń strony i przedstawianych przez nią dowodów oraz przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia tej okoliczności, a następnie dokonania oceny zebranego materiału dowodowego zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów (tak m.in. NSA w wyroku z 25 maja 2017 r., sygn. akt II OSK 2445/15, dostępnym w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego rozkazem personalnym Komendanta Stołecznego Policji nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. został złożony przez Skarżącego w dniu [...] maja 2018 r. Komendant Wojewódzki Policji w B. prawidłowo bowiem przyjął, że pomimo, iż wniosek o wznowienie został zawarty w zażaleniu Skarżącego na postanowienie Komendanta Powiatowego Policji w S. z dnia [...] kwietnia 2018 r., to skoro Skarżący zadośćuczynił zawiadomieniu organu wystosowanemu do niego w trybie art. 66 § 1 i 2 k.p.a., składając odrębne podanie o wznowienie do właściwego organu, jako datę złożenia wniosku należy przyjąć właśnie [...] maja 2018r ., a zatem datę faktycznego nadania zażalenia na postanowienie organu nr [...]. W konsekwencji aby uznać, iż wniosek o wznowienie postępowania został złożony w ustawowym terminie, Skarżący musiałaby się dowiedzieć o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania najpóźniej w dniu [...] kwietnia 2018 r. W przedmiotowej sprawie jako podstawę wznowienia postępowania zakończonego ww. rozkazem personalnym z dnia [...] czerwca 2016 r. Skarżący wskazał nowe dowody w postaci zeznań świadków: K. M. i J. M., złożonych przed Sekretarzem Gminy W. w dniu [...] maja 2017 r. Co istotne, ww. świadkowie zostali przesłuchani, na wniosek Skarżącego z dnia [...] maja 2017r. (k. 44 akt administracyjnych), na okoliczność udowodnienia jego pracy w gospodarstwie rolnym rodziców: A. i T. W. od [...] grudnia 2001 r. do [...] lipca 2012 r. Świadomość treści zeznań ww. świadków Skarżący posiadał zatem co najmniej od [...] maja 2017 r. Ponadto właśnie w oparciu o te zeznania Skarżący w dniu [...] lipca 2017 r. wystąpił do Komendanta Powiatowego Policji w S. z wnioskiem o podwyższenie uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat, poprzez doliczenie do tej wysługi okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców (k.40 akt administracyjnych). Zestawienie powyższych okoliczności nie pozostawia wątpliwości, że Skarżący o treści zeznań złożonych przez ww. osoby dowiedział się najpóźniej w dniu [...] lipca 2017r., dołączając ich treść do wniosku o podwyższenie uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat. Tymczasem, jak wynika z akt administracyjnych, podanie o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...] czerwca 2016 r., z powołaniem się na ww. zeznania jako nowe dowody w sprawie, Skarżący złożył dopiero w dniu [...] maja 2018 r. Bezsporne jest zatem, że Skarżący nie dochował terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Nie bez znaczenia dla powyższej oceny ma również fakt, na który zwrócił uwagę organ II instancji, że skoro Skarżący znał tychże świadków od dzieciństwa, mieszkali oni w tej samej miejscowości, po sąsiedzku (co wynika wprost z zeznań K. M. i J. M.), to złożone przez nich zeznania w dniu [...] maja 2017 r., potwierdzające, że praca Skarżącego w charakterze domownika rolnika była stała, nie miały charakteru nowych dowodów, albowiem znane były Skarżącemu przez cały czas, również w momencie wszczęcia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. W tym miejscu trzeba podkreślić, że podstawą wznowienia mogą być okoliczności faktyczne lub dowody, a nie ocena prawna ich znaczenia dla rozstrzygnięcia. Termin jednego miesiąca biegnie bowiem od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do żądania wznowienia postępowania, a nie od dnia, w którym strona prawidłowo oceniła znaczenie dowodu lub faktu. Analogicznie stanowisko zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 stycznia 2002 r., w sprawie o sygn. akt V SA 1460/01 (ONSA 2003, Nr 2, poz. 61) wskazując, że świadomość prawnego znaczenia okoliczności faktycznej lub dowodu, jako podstawy wznowienia postępowania - nie ma wpływu dla oceny zachowania terminu przewidzianego w art. 148 § 1 k.p.a. Pogląd ten jest aprobowany w orzecznictwie sądów administracyjnych i skład rozpoznający niniejszą sprawę w pełni go podziela (zob. wyroki: WSA w Warszawie z dnia 29 marca 2017 r. w sprawie sygn. akt II SA/Wa 1444/16, WSA w Lublinie z dnia 15 listopada 2017r., sygn. akt II SA/Lu 474/17, CBOSA). Podsumowując należy dojść do wniosku, że skoro w chwili złożenia wniosku z dnia [...] lipca 2017 r. wszczynającego postępowanie o podwyższenie uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat, Skarżący był świadom treści zeznań złożonych przez K. M. i J. M., to wniosek z dnia [...] maja 2018r . o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją z powołaniem się na nowy dowód w postaci powyższych zeznań, został złożony ewidentnie po terminie określonym w art. 148 § 1 k.p.a. Uchybienie terminu do wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania stanowiło z kolei podstawę do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 k.p.a.), o czym prawidłowo orzeczono w zaskarżonym postanowieniu. Tym samym wyprowadzony w tym zakresie zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 148 § 1 k.p.a. należy uznać za niezasadny. Co prawda w zaskarżonym rozstrzygnięciu organ dokonał też oceny powołanej przez Skarżącego przesłanki wznowienia opartej na art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., a taka – jak wskazano już wyżej - może być dokonana wyłącznie po wydaniu postanowienia o wznowieniu i przeprowadzeniu postępowania co do przyczyn wznowienia, tym niemniej wobec uprzedniego stwierdzenia przez organ uchybienia terminu do złożenia wniosku o wznowienie, nie był to błąd mający wpływ na prawidłowość zaskarżonego rozstrzygnięcia. Ze wskazanych przyczyn jako niezasadne należy też ocenić zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 145 §1 pkt 5 k.p.a. oraz § 4 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego, dodatków do uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego. Podnoszone w ramach tych zarzutów - okoliczności, jakoby załączone do wniosku o wznowienie postępowania dowody w postaci zeznań świadków miały bezpośredni wpływ na treść decyzji w zakresie zaliczenia okresu pracy w gospodarstwie rolnym do wysługi lat, nie mogły mieć – wbrew oczekiwaniom Skarżącego - wpływu na podjęte rozstrzygnięcie, skoro nie podlegają one rozważeniu we wstępnym etapie postępowania w przedmiocie wznowienia. Z takim zaś etapem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Okoliczności te pozostawały także bez wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie Sądu, który dokonywał kontroli działalności organów wyłącznie w kontekście oceny terminowości wniesienia podania o wznowienie, a nie zasadności argumentacji podnoszonej względem prawidłowości decyzji kończącej postępowanie objęte wnioskiem o wznowienie. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 151 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.