II SA/Bk 8/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na uchwałę Rady Miejskiej B. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a odrzucić skargę Skarga została wywiedziona na podstawie następujących okoliczności. 1. W dniu [...] maja 2011 r. Rada Miejska B. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części doliny rzeki B. (odcinek od ul. [...]). 2. W dniu [...] stycznia 2012 r. skarżący M. M. po raz pierwszy wezwał Radę Miejską B. do usunięcia naruszenia prawa. 3. W dniu [...] lutego 2012 r. Rada Miejska B. podjęła uchwałę nr [...] na podstawie której uznała wezwanie skarżącego za nieuzasadnione. Po udzieleniu odpowiedzi na wezwanie skarga na uchwałę w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie została złożona do sądu administracyjnego. 4. W dniu [...] lutego 2017 r. skarżący ponownie wezwał Radę Miejską B. do usunięcia naruszenia prawa. 5. Następnie w dniu [...] marca 2017 r. skarżący złożył do sądu administracyjnego skargę na uchwałę w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. 6. Postanowieniem z dnia 9 maja 2017 r. wydanym w sprawie II SA/Bk 274/17, WSA w Białymstoku skargę odrzucił jako wniesioną po upływie 30-dniowego terminu od udzielenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wyjaśniono, że ponownie złożone przez skarżącego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu [...] lutego 2017 r. nie oznacza, że otworzył się mu nowy termin do wniesienia skargi na przedmiotową uchwałę. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie. 7. W dniu [...] października 2018 r. skarżący po raz kolejny wezwał Radę Miejską B. do usunięcia naruszenia prawa. 7. Następnie w dniu 26 stycznia 2018 r. złożył do sądu administracyjnego kolejną skargę na uchwałę Rady Miejskiej w B. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części doliny rzeki B. (odcinek od ul. [...]). 8. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Sąd w sprawie niniejszej w pierwszej kolejności rozważał czy z uwagi na zmianę treści art. 52 i 53 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym z dniem 1 czerwca 2017 r., skarga wymagała uprzedniego wezwania organu do sunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935), przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (tj. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2 (tj. art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym), art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Wnioskując a contrario, z przepisu tego można wprost wywieść, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r. stosuje się nadal do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych przed tym dniem. Innymi słowy, skargi do sądu administracyjnego na akty podjęte albo czynności dokonane przez organy administracji przed 1 czerwca 2017 r. powinny być poprzedzone wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, natomiast skargi na akty podjęte lub czynności dokonane po tej dacie mogą być wniesione do sądu bez zachowania tego trybu. Przepis art. 52 § 4 P.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2017 r. stanowił, że w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Z kolei w myśl art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organy gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Przenosząc powyższe na grunt sprawy niniejszej podać należy, że skoro przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest uchwała Rady Miejskiej B. z dnia [...] maja 2011 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a więc akt wydany przed 1 czerwca 2017 r., to skarga do sądu administracyjnego na taką uchwałę powinna być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący w sprawie niniejszej wezwania do usunięcia naruszenia prawa składał 3- krotnie: [...] stycznia 2012 r.; [...] lutego 2017 r. i [...] października 2018 r. W odpowiedzi na pierwsze wezwanie Rada Miejska podjęła w dniu [...] lutego 2012 r. uchwałę o uznaniu wezwania za nieuzasadnione. Zgodnie z art. 53 § 2 P.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Przedmiotowa skarga została złożona w dniu 26 stycznia 2018 r. a wiec kilka lat po udzieleniu przez organ odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W tym miejscu podać należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, że wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia jest odpowiednikiem środka zaskarżenia z art. 52 § 4 i w związku z tym przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały (zarządzenia) jednokrotnie; następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, nie są wezwaniami w rozumieniu tego przepisu (por. postanowienie składu 7 sędziów NSA z dnia 24 czerwca 2002 r., OSA 2/02, ONSA 2003, nr 1, poz. 2, i postanowienie WSA w Łodzi z dnia 14 października 2008 r., II SA/Łd 678/08, Lex nr 504538, oraz postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 9 maja 2017 r., II SA/Bk 274/17, którym odrzucono już skargę skarżącego jako wniesioną po terminie). Oznacza to, że kolejne wezwania nie miały znaczenia prawnego. Termin do wniesienia skargi należało liczyć od daty odpowiedzi organu na pierwsze wezwanie z dnia [...] stycznia 2012 r. Stąd stwierdzić należy, że skarga została wniesiona po terminie. Dlatego też zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. należało ją odrzucić o czym postanowiono w sentencji postanowienia.