II SAB/Bk 20/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), Sędziowie sędzia NSA Mieczysław Markowski, sędzia WSA Małgorzata Roleder, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 czerwca 2013 r. wniosku J. W. o wyłączenie sędziego NSA Danuty Tryniszewskiej-Bytys od orzekania w sprawie ze skargi J. W. na przewlekłość postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w H. w przedmiocie wydania zaświadczenia p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego NSA Danuty Tryniszewskiej-Bytys od orzekania w sprawie Pismem z dnia [...] maja 2013 r. J. W. złożyła w sprawie niniejszej, wszczętej z jej skargi na przewlekłość postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w H. w przedmiocie wydania zaświadczenia, wniosek o wyłączenie od orzekania sędziego NSA Danuty Tryniszewskiej-Bytys. Jako główny powód wyłączenia Wnioskodawczyni wskazała błędne, w jej ocenie, procedowanie sędzi w składach orzekających w sprawach: sygn. akt II SAB/Bk 48/08 – w której sędzia wydała postanowienie z dnia [...] listopada 2008 r. o odrzuceniu skargi, chociaż nie było ku temu podstaw prawnych, sygn. akt II SA/Bk 32/12 – w której oddalono skargę na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. umarzającą postępowanie odwoławcze w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego, bezpodstawnie wywodząc o braku interesu prawnego Skarżącej, sygn. akt II SA/Bk 51/05 – w której oddalając skargę odmówiła przyznania interesu prawnego w pozwoleniu na budowę (ww. wyrok został uchylony przez NSA wyrokiem z dnia 9 czerwca 2005 r. II OSK 208/06), sygn. akt II SAB/Bk 28/12 - w której sąd bezpodstawnie postanowieniem z dnia 20 marca 2012 r. umorzył postępowanie sądowe na bezczynność Wojewody P. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty H. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę (ww. postanowienie zostało uchylone przez NSA), akt II SAB/Bk 36/08 – w której nie orzekła o kosztach postępowania sądowego w sprawie sygn. akt II SAB/Bk 87/11 – w której umorzone zostało postępowanie (nie dotyczące osoby Wnioskodawczyni) ze skargi na przewlekłość postępowania, pomimo odmiennego, wskazanego przez Wnioskodawczynię, orzecznictwa NSA. Skarżąca podniosła także, że w świetle powyższego czuje się dyskryminowana przez władzę sądowniczą, a ponadto naruszane jest jej konstytucyjne prawo wynikające z art. 32, art. 2 i art. 45 Konstytucji RP. Wnioskowana do wyłączenia sędzia złożyła oświadczenie, z którego wynika, że nie istnieje okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do jej bezstronności w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlegał oddaleniu, bowiem nie zachodzą przesłanki uzasadniające wyłączenie sędziego Danuty Tryniszewskiej-Bytys od orzekania w niniejszej sprawie. Spośród dwóch kategorii przesłanek uzasadniających wyłączenie sędziego od rozpoznawania sprawy, uregulowanych w art. 18 § 1 i art. 19 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.), złożony w sprawie niniejszej wniosek odwołuje się do jednej z nich – uzasadniającej wyłączenie z uwagi na występowanie takich okoliczności, które mogą wywołać uzasadnioną wątpliwości strony co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Tak bowiem należy interpretować twierdzenia Skarżącej, zawarte w przedmiotowym wniosku. Z orzecznictwa odnoszącego się do instytucji wyłączenia wynika obowiązek wyłączenia sędziego zawsze wówczas, gdy powstają wątpliwości, co do jego bezstronności oraz konieczność obiektywnego charakteru tych wątpliwości, a nie wyłącznie oparty na subiektywnym odczuciu strony. Okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Jak wskazał NSA w postanowieniu z dnia 26 stycznia 2012 r. w sprawie sygn. akt II FZ 15/12 strona powinna uprawdopodobnić, że niekorzystne dla niej rozstrzygnięcie, będące źródłem jej wątpliwości co do bezstronności sędziego, wynikało z okoliczności zewnętrznych lub wewnętrznych, leżących po stronie tego sędziego i mających wpływ na obiektywizm jego działania, że okoliczności te dalej istnieją i również dla obiektywnego obserwatora wynik postępowania w sprawie osądzonej przez sędziego, którego wniosek dotyczył, będzie zależny od tych właśnie okoliczności (związanych ze stosunkiem osobistym, ekonomicznym). Nadto, jak zauważa się w orzecznictwie, uwzględnienia wniosku o wyłączenie sędziego nie uzasadnia nawet prowadzenie przez niego rozprawy z naruszeniem przepisów postępowania, czy też niewłaściwa postawa sędziego oraz wadliwe prowadzenie rozprawy w innej sprawie (postanowienie NSA z 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 863/04). Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że argumentacja wniosku Skarżącej nie wskazuje na istnienie żadnej realnej okoliczności mogącej budzić uzasadnione wątpliwości, co do bezstronności sędziego Danuty Tryniszewskiej-Bytys w niniejszej sprawie. Okoliczności wskazane we wniosku Skarżącej, przemawiające, w jej ocenie za wyłączeniem sędziego Danuty Tryniszewskiej-Bytys, mają walor subiektywny, opierający się na braku zaufania Skarżącej do sędziego, przy czym – w ocenie sądu – nieznajdującego potwierdzenia we wskazanej przez Skarżącą sprawie. Jeszcze raz podkreślić należy, że sam fakt, iż strona podnosi zarzuty dotyczące nieprawidłowości w orzekaniu sędziego w innych sprawach, nie stanowi wystarczającej przesłanki, uzasadniającej w myśl art. 19 p.p.s.a. wyłączenie sędziego. Skarżąca nie uprawdopodobniła, że zachodzą między nią a sędzią takie stosunki, które powodują wyłączenie od orzekania. Oceny tej nie może zmienić subiektywne przekonanie skarżącej, co do wadliwego i jej zdaniem niewłaściwego sposobu orzekania w innych sprawach zarówno dotyczących, jak i nie dotyczących Skarżącej. Zdaniem Sądu nie zachodzą również ustawowe powody do wyłączenia sędziego Danuty Tryniszewskiej - Bytys od orzekania w sprawie, wymienione w art. 18 § 1 p.p.s.a. Nie bez znaczenia dla oddalenia wniosku o wyłączenie jest również okoliczność złożenia oświadczenia przez sędziego, o braku podstaw do jego wyłączenia, które to oświadczenia korzysta z domniemania prawdziwości ze względu na autorytet sprawowanego urzędu. Skarżąca nie podważyła skutecznie złożonego przez sędziego oświadczenia. Ze wskazanych powyżej względów na podstawie art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.