I SA/Bd 103/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Zdzisław Pietrasik Sędziowie: sędzia WSA Halina Adamczewska – Wasilewicz (spr.) sędzia WSA Ewa Kruppik – Świetlicka Protokolant: starszy sekretarz sądowy Małgorzata Antoniuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 02 kwietnia 2019r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu przychodów z nieujawnionych źródeł lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2013r. oddala skargę Decyzją z dnia [...] sierpnia 2018r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w T. ustalił Skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu przychodów z nieujawnionych źródeł lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2013r. w kwocie [...]zł. W złożonym odwołaniu Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie zarzucając naruszenie: - art. 10 ust. 1 pkt 9, art. 20 ust. 1b w związku z art. 25b, art. 25c, art. 25d, art. 25e ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2016r., poz. 2032, w brzmieniu obowiązującym w 2013r.) – dalej jako: "u.p.d.o.f.", poprzez ustalenie wbrew stanowi faktycznemu i prawnemu zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu przychodów z nieujawnionych źródeł lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2013r. w kwocie [...]zł; - art. 187 § 1, art. 188 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018r. poz. 800) – dalej jako: "O.p.", powodujące błędne ustalenia stanu faktycznego; - art. 120, art. 121 § 1, art. 122 w związku z art. 187 § 1, art. 191 O.p. poprzez wydanie decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego bez dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, bez zebrania i wyczerpującego rozpoznania całego materiału dowodowego. Decyzją z dnia [...] listopada 2018r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej uchylił zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji w całości i ustalił zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013r. z tytułu przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych w wysokości [...] zł. W pierwszej kolejności organ przytoczył treść przepisów mających zastosowanie w sprawie wskazując, że zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f. źródłem przychodów, z których dochody podlegają opodatkowaniu są "inne źródła", za które zgodnie z art. 20 ust. 1b powołanej ustawy uważa się także przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzące ze źródeł nieujawnionych. Zdaniem organu bezspornym jest, że ustawodawca definiując przychody opodatkowane i nieopodatkowane wskazał wprost, iż muszą one pozostawać w dyspozycji podatnika "przed poniesieniem tych wydatków". Zatem przy ustalaniu wielkości przychodów oraz poczynionych wydatków istotna jest chronologia zdarzeń mających miejsce w trakcie roku badanego po to, aby przy ustalaniu źródeł pokrycia poszczególnych wydatków uwzględnić jedynie te wielkości przychodów (wraz ze zgromadzonym mieniem), które zostały zebrane przed momentem, gdy został poniesiony wydatek. Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy organ zauważył, że Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w T. ustalił, iż poniesione przez Skarżącą i jej męża w 2013r. wydatki gotówkowe w wyszczególnionych w decyzji dniach i kwotach nie znalazły pokrycia w mieniu zgromadzonym przed ich poniesieniem, pochodzącym z przychodów uprzednio opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania. W związku z dokonanymi ustaleniami stwierdzono, że poniesione w 2013r. wydatki nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów stanowiły łącznie kwotę [...]zł. Powołane ustalenia legły u podstaw decyzji, którą ustalono zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2013r. w kwocie [...]zł. Zasadniczą kwestią sporną, zdaniem organu odwoławczego, w niniejszej sprawie jest przyjęcie przez organ pierwszej instancji stanu oszczędności w gotówce na dzień [...] stycznia 2013r. wysokości [...] zł. Odnosząc się do podniesionego przez Stronę braku wstrzymania się przez organ podatkowy z wydaniem decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu przychodów z nieujawnionych źródeł lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2013r. do czasu wydania przez organ odwoławczy decyzji dotyczącej 2012r. - Dyrektor Izby Administracji Skarbowej zauważył, że decyzją z dnia [...] września 2018r. uchylił w całości decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] listopada 2017r. ustalającą Skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu przychodów z nieujawnionych źródeł lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2012r. w kwocie [...]zł i umorzył postępowanie w sprawie. Organ podał, że w decyzji tej ustalono, iż na dzień [...] grudnia 2012r. Skarżąca mogła wraz z mężem zgromadzić oszczędności w gotówce w wysokości [...] zł. W tej sytuacji zdaniem organu, należało skorygować przyjętą kwotę oszczędności przez organ pierwszej instancji, a tym samym zwiększyć stan posiadanych przez Skarżącą i jej męża na dzień [...] stycznia 2013r. oszczędności w gotówce z kwoty [...]zł do kwoty [...]zł. Odnosząc się do kwestii uznania jako źródła finansowania wydatków 2013r. środków pochodzących ze spadku po zmarłym ojcu Skarżącej, Dyrektor podał, że środkami finansowymi po zmarłym w 2011r. ojcu, Skarżąca mogła dysponować z chwilą nabycia spadku, tj. od dnia [...] kwietnia 2011r. Tym samym źródłem posiadanych przez małżonków na dzień [...] stycznia 2012r. oszczędności oprócz pracy zarobkowej i działalności gospodarczej męża, jak również dochodów z lokowania środków w instrumenty finansowe był spadek po ojcu Skarżącej, co miało wpływ na zwiększenie stanu oszczędności w gotówce na dzień [...] grudnia 2012r. (z kwoty [...]zł do kwoty [...]zł). W ocenie Dyrektora powołane, wprawdzie dopiero na etapie postępowania odwoławczego, okoliczności związane z posiadaniem środków pochodzących ze spadku po zmarłym ojcu Skarżącej, w łącznej wysokości [...] zł, a także przedłożone na potwierdzenie tych okoliczności dowody, nie pozwalają na postawienie jednoznacznej tezy, że omawiane okoliczności nie zaistniały. W tej sytuacji, zdaniem organu podatkowego należy przyjąć, że na dzień [...] stycznia 2013r. małżonkowie mogli dysponować kwotą [...]zł w gotówce, pochodzącą ze spadku po zmarłym. Za niewiarygodne natomiast organ uznał wyjaśnienia złożone w odwołaniu oraz zastrzeżeniach do materiału dowodowego dotyczące okoliczności związanych z wypłatami gotówki do [...] zł. Organ odwoławczy wskazał, że z analizy zebranego materiału dowodowego i sporządzonego na jego podstawie zestawienia chronologicznego przepływu środków wynika, iż małżonkowie bardzo często do regulowania płatności korzystali z wpłat gotówki na konto, celem dalszego realizowania opłat poprzez przelewy. Co istotne, na co zwrócił uwagę Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w T., wpłacana kwota gotówki była prawie w identycznej wysokości (co do groszy) w porównaniu z kwotą za chwilę realizowanego przelewu. Zdaniem organu odwoławczego notoryczne unikanie udzielania odpowiedzi na temat informacji o wysokości i źródłach dochodów uzyskanych w 2013r. oraz o poniesionych w tym roku wydatkach, a także unikanie przesłuchania w charakterze Strony, nasuwają wątpliwości co do źródła pochodzenia owej gotówki. Zdaniem organu odwoławczego samo stwierdzenie, że wypłaty z konta w dniach [...] i [...] marca 2013r., [...], [...] i [...] kwietnia 2013r. oraz [...] grudnia 2013r. zwiększały środki zgromadzone w gotówce, czy też posłużenie się stwierdzeniami, iż działanie takie było spowodowane pewnego rodzaju obsesją, nerwicą natręctw - potrzebą dążenia do posiadania okrągłych, pełnych kwot na rachunkach, nie może być uznane za wyjaśnienie, uprawdopodobnienie powołanych okoliczności. W świetle powyższego organ odwoławczy uznał, że całokształt dokonanych w niniejszej sprawie ustaleń przesądza o tym, iż z przychodów opodatkowanych bądź wolnych od opodatkowania, Skarżąca wraz z mężem nie była w stanie zgromadzić zasobów w kwocie pozwalającej na pokrycie wydatków analizowanego roku. Skoro zatem nadwyżka poniesionych wydatków nad możliwymi do zgromadzenia przez małżonków środkami finansowymi wyniosła [...] zł, z czego w związku z faktem, że pozostawali oni we wspólności majątkowej, na Skarżącą przypada [...] zł – organ ustalił, przy zastosowaniu stawki podatku w wysokości 75% w oparciu o art. 25e u.p.d.o.f., zryczałtowany podatek od osób fizycznych od przychodów z nieujawnionych źródeł lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach w wysokości po zaokrągleniu [...] zł. W złożonej do tut. Sądu skardze Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości zarzucając naruszenie: - art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) O.p. poprzez nie uchylenie decyzji w całości lecz błędne ustalenie zobowiązania podatkowego; - art. 20 ust. 1b w związku z art. 25b ust. 1, art. 25b ust.5, art. 25d, art. 25e u.p.d.o.f. poprzez błędne ustalenie zobowiązania podatkowego wynikające z nieuwzględnienia przy ocenie zebranego materiału, faktu posiadania przez Skarżącą majątku odrębnego pochodzącego z majątku osobistego Skarżącej; - art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 O.p. W uzasadnieniu skargi Strona podkreśliła, że w zaskarżonej decyzji Dyrektor Izby Administracji Skarbowej uznał częściowo zarzuty zawarte w odwołaniu, co spowodowało znaczne, w stosunku do decyzji pierwotnej, zmniejszenie ustalonego Skarżącej wymiaru zobowiązania podatkowego. W ocenie Skarżącej, organ podatkowy nie ustalił jednak w sposób prawidłowy stanu faktycznego, który dawałby podstawę wydania prawidłowej decyzji, naruszając tym samym art. 122 i art. 187 § 1 O.p. Skarżąca podała, że istotnie w 2013r. pozostawała w związku małżeńskim, a w ich małżeństwie obowiązywał ustawowy ustrój majątkowy, niemniej organ podatkowy pominął, iż małżonkowie na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych są odrębnymi podmiotami. Sformułowany w powyższym zakresie zarzut Skarżąca poparła rozważaniami na temat art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oraz poglądami wyrażonymi w orzecznictwie. Podkreśliła, że policzenie w jednym postępowaniu wszystkich wydatków, przychodów z majątków wspólnych, osobistych, a następnie proste arytmetyczne podzielnie sumy kwot na pół i przypisanie jej w równej wysokości każdemu z małżonków jest obarczone zasadniczym błędem. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: I. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018r. poz. 1302), dalej: "p.p.s.a.", stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b oraz c p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontroli Sądu podlegała decyzja organu odwoławczego, którą uchylono decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] sierpnia 2018r. i ustalono dla Skarżącej zobowiązanie podatkowe z tytułu przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych w wysokości [...] zł. Spór w sprawie koncentruje się zasadniczo wokół kwestii, czy w prawidłowej wysokości organ przyjął wysokość środków pochodzących ze spadku po zmarłym H. W. do pokrycia wydatków Skarżącej i tym samym czy można było dokonywać obliczenia łącznie wydatków i dochodów obojga małżonków, a następnie dokonywać równego ich podziału. W zaistniałym sporze rację należy przyznać organowi. II. W pierwszej kolejności należy wskazać, że w ocenie Sądu w sprawie nie doszło do zarzucanego w skardze naruszenia przez organy podatkowe przepisów postępowania, tj. art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 O.p. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę nie dopatrzył się także naruszenia art. 120 O.p., zobowiązującego organy do działania na podstawie przepisów prawa. Odmienna ocena ustalonego stanu faktycznego nie dowodzi, że naruszono przywołaną zasadę. Nie ulega wątpliwości, że w sprawach dotyczących zryczałtowanego podatku dochodowego z tytułu nieujawnionych źródeł przychodów szczególnej wagi nabiera kwestia właściwego przeprowadzenia postępowania dowodowego, które winno charakteryzować się kompletnością wyrażoną w art. 187 § 1 O.p., zgodnie z którym organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Należy również wskazać, że w myśl art. 122 O.p. obowiązkiem organów podatkowych jest podjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Jednocześnie trzeba mieć na uwadze, że sformułowana w art. 191 O.p. zasada swobodnej oceny dowodów (organ ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona) jest realizowana w pełni wtedy, gdy ocena ta jest oparta na całokształcie materiału dowodowego, wyprowadzone wnioski są zgodne z zasadami logiki i doświadczeniem życiowym, nie kolidując z zebranymi w sprawie dowodami. Zdaniem Sądu powyższym wymogom organy sprostały. III. Podać też należy, że w niniejszej sprawie, w świetle regulacji intertemporalnej zawartej w art. 3 ust. 1 ustawy z 16 stycznia 2015r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015r. poz. 251), zastosowanie znalazła obowiązująca od 1 stycznia 2016r. nowa regulacja dotycząca opodatkowania przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych (Rozdział 5a u.p.d.o.f.), wprowadzona w miejsce uchylonego art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. Nowe przepisy kompleksowo regulują opodatkowanie przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych. Przepisy te uwzględniają wskazania i wnioski zawarte w orzeczeniach Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lipca 2013r., sygn. akt SK 18/09 i z 29 lipca 2014r., sygn. akt P 49/13, w tym definiują pojęcie: przychód nie znajdujący pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu oraz pochodzący ze źródeł nieujawnionych, określają powstanie obowiązku podatkowego i podstawę opodatkowania z tego źródła przychodów, a także modyfikują ciężar dowodu. Zgodnie z art. 26b ust. 1 u.p.d.o.f. przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach obejmują przychody ze źródeł wskazanych przez podatnika, ujawnione w nieprawidłowej wysokości, zaś przychody ze źródeł nieujawnionych obejmują przychody ze źródeł niewskazanych przez podatnika i nieustalonych przez organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej, przy czym przychód z tych źródeł odpowiada nadwyżce wydatku nad przychodem (dochodem) opodatkowanym lub przychodem (dochodem) nieopodatkowanym uzyskanym przed poniesieniem wydatku. Jak należy rozumieć przychód opodatkowany, przychód nieopodatkowany i wydatek - wskazują definicje tych pojęć zawarte w przepisach art. 25b ust. 2-4 u.p.d.o.f. I tak wydatkiem jest wartość zgromadzonego w roku podatkowym mienia lub wysokość wydatkowanych w roku podatkowym środków, w przypadku gdy nie jest możliwe ustalenie roku podatkowego, w którym zgromadzono te środki – art. 25b ust. 2. Z kolei przychodem opodatkowanym są wartości pozostające w dyspozycji podatnika przed poniesieniem wydatku, spełniające łącznie następujące warunki: 1) ich pochodzenie zostało ustalone co do tytułu, kwoty i okresu uzyskania, 2) jest możliwe określenie lub ustalenie zobowiązania podatkowego w odniesieniu do wartości, które mają wpływ na ustalenie takiego zobowiązania, albo zobowiązanie takie zostało określone lub ustalone, albo zostały zgłoszone do opodatkowania (art. 25b ust. 3). Przychodem nieopodatkowanym (art. 25b ust. 4) są wartości pozostające w dyspozycji podatnika przed poniesieniem wydatku, których pochodzenie zostało ustalone co do tytułu, kwoty i okresu uzyskania, oraz które: 1) były wolne od podatku lub zwolnione od opodatkowania na podstawie przepisów ustawy innych niż przepisy niniejszego rozdziału lub przepisów odrębnych ustaw albo 2) nie podlegały opodatkowaniu na podstawie przepisów ustawy innych niż przepisy niniejszego rozdziału lub przepisów odrębnych ustaw, albo 3) były objęte obowiązkiem podatkowym w zakresie właściwego podatku, jednak zobowiązanie podatkowe nie powstało albo wygasło wskutek: zaniechania poboru podatku, umorzenia zaległości podatkowej, zwolnienia z obowiązku zapłaty podatku, przedawnienia. Stosownie do art. 25c u.p.d.o.f. obowiązek podatkowy z tytułu przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych powstaje na ostatni dzień roku podatkowego, w którym powstał przychód w kwocie odpowiadającej nadwyżce wydatku nad przychodami (dochodami) opodatkowanymi lub przychodami (dochodami) nieopodatkowanymi. Podstawę opodatkowania, zgodnie z art. 25d u.p.d.o.f., stanowi w roku podatkowym przychód odpowiadający kwocie nadwyżki wydatku nad przychodami (dochodami) opodatkowanymi lub przychodami (dochodami) nieopodatkowanymi. W przypadku wystąpienia w roku podatkowym więcej niż jednej nadwyżki, podstawę opodatkowania stanowi suma przychodów odpowiadających kwocie nadwyżek wydatków nad przychodami. Z powołanych przepisów wynika, że w dacie poniesienia wydatku podatnik powinien posiadać przychody (dochody) opodatkowane lub nieopodatkowane pozwalające na pokrycie tego wydatku. Jeśli w roku podatkowym dokonał kilku wydatków, wówczas na pokrycie każdego z nich powinien posiadać przychody (dochody) opodatkowane lub nieopodatkowane, w rozumieniu art. 25b ust. 3 i ust. 4 u.p.d.f., przed poniesieniem każdego z tych wydatków, pomimo że obowiązek podatkowy powstaje na ostatni dzień roku podatkowego, w którym powstał przychód w kwocie odpowiadającej nadwyżce wydatku nad przychodami (dochodami) opodatkowanymi lub przychodami (dochodami) nieopodatkowanymi (zob. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 6 lutego 2019r., sygn. akt I SA/GL 962/18). IV. Mając na uwadze powyższe regulacje tut. Sąd oceniając zaskarżoną decyzję za nietrafne uznał zarzuty dotyczące ustalenia wysokości środków pochodzących ze spadku po zmarłym H. W.. Strona podnosi, że nie uwzględniono przy ocenie zebranego materiału dowodowego, faktu posiadania przez Skarżącą majątku odrębnego pochodzącego z majątku osobistego Skarżącej, który pochodził w szczególności ze spadku po ojcu. Majątek ten nie wchodził do majątku wspólnego i nie mógł być uwzględniony przy rozliczaniu obojga małżonków, skoro był majątkiem odrębnym tylko Skarżącej. Stąd uważa, że dokonano błędnych ustaleń co do wysokości posiadanych przez nią środków i w konsekwencji możliwości sfinansowania wydatków. Z powyższą argumentacją Skarżącej co do nieprawidłowości w uwzględnieniu wysokości środków z majątku po zmarłym H. W. nie można się zgodzić. Organ odwoławczy na stronach 17-44 zaskarżonej decyzji przedstawił zestawienie, w którym chronologicznie ujął przychody i wydatki Skarżącej oraz jej małżonka za 2013r. Nie budzi wątpliwości, że organ wykazał, iż konkretne kwoty wydatków (s. 35 zaskarżonej decyzji) nie znalazły pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu. Zostało udowodnione, że nadwyżka poniesionych wydatków nad możliwymi do zgromadzenia przez małżonków środkami finansowymi wyniosła [...] zł, z czego w związku z okolicznością, iż Podatnicy pozostawali we wspólności majątkowej, prawidłowo ustalono, że na Skarżącą przypada kwota [...]zł. W skardze Strona także przyznaje, że pozostawała w związku małżeńskim, a w ich małżeństwie obowiązywał ustawowy ustrój majątkowy. Podnieść należy, że organ nie kwestionował okoliczności, iż majątek otrzymany przez Skarżącą w wyniku spadku jest majątkiem osobistym, pomimo obowiązywania między małżonkami ustawowego ustroju majątkowego. [...] jednak nie wyklucza to sytuacji, w której wydatki każdego z małżonków będą pokrywane z majątku osobistego jednego z nich. W takim stanie sprawy organ obowiązany jest uwzględnić tę okoliczność. W tym kontekście podnieść należy, że Skarżąca i jej mąż M. G. w toku postępowań prowadzonych wobec każdego z nich zgodnie wskazywali, iż pokryciu wydatków poniesionych w 2013r. służyły również środki finansowe pochodzące ze spadku po H. W. - ojcu Skarżącej. Strona skarżąca zdaje się nie dostrzegać, że okoliczność ta była wskazywana przed organem pierwszej instancji m.in. w piśmie z dnia [...] czerwca 2018r. Nr [...] w sprawie Skarżącej (tom 7, k. 153-154, wg numeracji w dolnym prawym rogu) oraz w piśmie z dnia [...] czerwca 2018r. Nr [...] w sprawie M. G. (tom 7, k. 150-152). Zasadnie też organ podnosi, że w odwołaniu (tom 8, k. 239-244) od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] sierpnia 2018r. Nr [...] wydanej dla Skarżącej podano, iż Skarżąca w swoich wyjaśnieniach wskazywała, iż środki gotówkowe wpłacane na konto pochodziły m.in. ze spadku po zmarłym ojcu. Podobne stanowisko zawarte zostało w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji wydanej dla męża Skarżącej - M. G. (tom. 8, k. 233-238). Na etapie postępowań podatkowych małżonkowie składali tożsame wyjaśnienia i wręcz czynili zarzut nieuwzględnienia środków ze spadku do pokrycia wydatków przez nich ponoszonych. W tym stanie rzeczy przyjęcie, że ze środków finansowych pochodzących ze spadku po H. W. - ojcu Skarżącej, finansowane były także wydatki męża Skarżącej, było w pełni uprawnione. Wręcz sprzeczne z zebranym materiałem dowodowym oraz twierdzeniem Podatników byłoby przyjęcie, że spadek był źródłem finansowania wyłącznie wydatków Skarżącej. Pominięcie wyjaśnień Podatników mogłoby narazić na zarzut dokonywania przez organ ustaleń w sposób dowolny. Tym bardzie w sytuacji, gdy Skarżąca przyznaje, że mąż dokonywał ciągle wypłat, wpłat, dawał dyspozycje przelewów. Stąd niezrozumiała jest zmiana stanowiska Strony w tej materii i domaganie się odrzucenia wcześniejszych wyjaśnień złożonych przez Skarżącą i M. G.. Dodatkowo podnieść należy, że skargę na decyzję organu odwoławczego złożyła jedynie M. G., natomiast nie została zaskarżona decyzja wydana dla M. G.. W konsekwencji Podatnicy najpierw twierdzili, że wydatki każdego z nich były pokrywane także z majątku odrębnego Skarżącej (pochodzących ze spadku otrzymanego przez żonę po zmarłym ojcu), co było niewątpliwie korzystne przez rozliczeniu męża, skutkowało bowiem zmniejszeniem ustalonego dla niego zobowiązania. Po czym, gdy w decyzji wydanej dla męża Skarżącej zostało to uwzględnione (decyzja wydana dla niego stała się ostateczna), Skarżąca poprzez podważanie własnych oraz męża wcześniejszych twierdzeń i zaakceptowanych przez organ, zmierza do przyjęcia nowej wersji przez nią podanej, a która sprowadzałaby się do tego, że tylko jej wydatki były finansowane z majątku osobistego. W konsekwencji ta sama kwota pokryłaby wydatki podwójnie, tj. raz wydatki męża i drugi raz wydatki żony. W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do akceptowania kolejnej wersji Skarżącej i tym samym podważania stanowiska organu, co do finansowania także wydatków męża z majątku odrębnego żony. Rzeczą Podatnika jest, czy będzie zmieniał swoje wersje zdarzeń, jednak nie oznacza to, że organ podatkowy nie ma prawa oceniać tych wersji w świetle całego zgromadzonego materiału dowodowego. Zauważyć należy, że Skarżąca w wyjaśnieniach wskazywała na aktywny udział męża w dokonywanych wpłatach i wypłatach. Nie budzi zatem wątpliwości, że wydatki były ponoszone także przez męża Skarżącej i dokonywał on również wpłat oraz wypłat. Okoliczność, że Skarżąca nabyła spadek, który jest zaliczany do majątku osobistego, nie przesądza, iż nie mógł być on źródłem finansowania również wydatków jej męża, tym bardziej w sytuacji wskazywania spadku jako źródła pokrywania dokonywanych wydatków. Stąd odwoływanie się do art. 31 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego regulującego instytucję wspólności ustawowej i majątku wspólnego, nie może zmienić oceny niniejszej sprawy podatkowej. Z podanych przyczyn tut. Sąd stwierdził, że organ przyjmując, iż wydatki z majątku osobistego Skarżącej były pokrywane zarówno przez nią oraz przez jej męża, nie naruszył wskazanych w skardze przepisów ustawy podatkowej. V. Za zasadne także należy ocenić przyjęte przez organ założenie, że wypłaty do [...] zł z rachunku bankowego uznano za wydatek na bieżącą egzystencję, nie zwiększającą oszczędności w gotówce, a w konsekwencji wypłaty powyżej [...] zł zwiększają oszczędności (str. 15 decyzji organu pierwszej instancji). Strona natomiast w toku postępowania podnosiła, że wypłaty z dnia [...] marca 2013r. kwocie [...]zł, z [...] marca 2013r. w kwocie [...]zł, z [...] kwietnia 2013r. w kwocie [...]zł, z [...] kwietnia 2013r. w kwocie [...]zł, z dnia [...] kwietnia 2013r. w kwocie [...]zł, z dnia [...] grudnia 2013r. w kwocie [...]zł - nie zostały przeznaczone na bieżącą konsumpcję, a zwiększały środki zgromadzane w gotówce. Odnosząc się do tego należy podnieść, że Strona zdaje się nie dostrzegać nawet okoliczności, iż nie udzieliła szczegółowych, pisemnych odpowiedzi na przesłane przez organ pytania. W takiej sytuacji organ obowiązany był podać przesłanki, którymi kierował się przy ustaleniu takiego założenia. Nadmienić tylko należy, że zostało ono przyjęte już w protokole kontroli podatkowej, a Strona wówczas nie wniosła w tym zakresie żadnych zastrzeżeń. Przede wszystkim jednak należy podnieść, że nie kłóci się, a wręcz uprawnione jest twierdzenie organu w świetle doświadczenia życiowego oraz zasad logiki, że kwoty do [...] zł są rzeczywiście powszechnie wypłacane na bieżące wydatki, a nie po to, aby je przechowywać np. w domu (bez oprocentowania), czy tylko po to, aby znowu niezwłocznie wpłacać je z powrotem na rachunek. Sąd zauważa, że na str. 34 protokołu kontroli podatkowej organ wśród wydatków 2013r. wymienił wydatki związane z utrzymaniem gospodarstwa domowego (t. 4/9). Ustalił, że łącznie koszty związane z utrzymaniem tego gospodarstwa wyniosły [...] zł. Przy czym wypłaty gotówkowe do [...] zł wyniosły [...] zł i zaledwie ta kwota została doliczona "do wydatków związanych z utrzymaniem, paliwo i leki". Niewiarygodne jest twierdzenie, że praktycznie prawie żadne wypłacone środki z rachunku i to w dość niewysokich kwotach nie zostały przeznaczone przez rodzinę na bieżącą konsumpcję, a zwiększały środki zgromadzane w gotówce. Sąd zauważa, że jeżeli strona kwestionuje konkretne wielkości przyjęte do wyliczenia kwoty na bieżące wydatki, to winna poprzeć to stosownymi dowodami. Rację ma organ, że ciągłe wypłaty i wpłaty tych samych wielkości kwot uprawniają do powstania wątpliwości, co do źródła ich pochodzenia i celu takich operacji. Trudno dać też wiarę, że było to uzasadnione przyzwyczajeniem lub zdiagnozowaną nerwicą natręctw u męża Skarżącej i w związku z tym nieodpartą chęcią posiadania na rachunku "okrągłych" kwot. W konsekwencji ustalenia organów nie naruszają przepisów prawa materialnego wskazanych w skardze. Mając na uwadze powyższe Sąd ocenia, że nie narusza prawa przyjęcie przez organ założenia, iż na wydatki gospodarstwa domowego obiektywnie musiały być przeznaczone także - choćby w części - środki wypłacone z rachunku, przy czym organ przyjął tylko te najniższe wypłaty. Trudno zaakceptować twierdzenie, że podatnik nie ponosi żadnych wydatków na bieżące wydatki – poza zapłatą kartą i przelewami – pomimo równoczesnego dokonywania niewielkich wypłat, w kontekście także udowodnionego korzystania np. z rozrywki i wycieczki ([...] zł), pielęgnacji ([...] zł). Są to obiektywne i racjonalne przesłanki, którymi organ podatkowy ma prawo się kierować. Wręcz natomiast za korzystne należy przyjąć dla strony założenie, że wypłata kwot powyżej [...] zł zwiększała oszczędności i nie została przeznaczona na konsumpcję. Choć i to może budzić wątpliwości, czy uprawnione było zaliczenie tych wypłat do oszczędności. Sąd jednak nie może działać na niekorzyść strony (art. 134 § 2 p.p.s.a.) i tych ustaleń nie podważa. VI. W ocenie Sądu przeprowadzony przez Dyrektora wywód w przedmiocie oceny zebranych dowodów jest w pełni logiczny i nie nosi cech dowolności. Sąd podziela w tym zakresie argumentację organu odwoławczego, która w świetle wszechstronnej oceny materiału dowodowego jest w pełni uzasadniona i nie wykracza poza ramy swobodnej oceny dowodów. Ponadto zaznaczyć należy, że organy przytoczyły przepisy prawa materialnego i procesowego, które stanowiły podstawę wydania decyzji. Zdaniem Sądu, organy podatkowe przeprowadziły postępowanie w niniejszej sprawie w sposób wyczerpujący (co czyni niezasadnymi zarzuty naruszenia art. 122 O.p.). Uzyskane dowody (w rozumieniu art. 180 i art. 181 O.p.) poddane zostały poprawnej ocenie. Zasadność ocen i wniosków poczynionych przez organ odwoławczy na podstawie zebranego materiału dowodowego w świetle zasad logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, nie budzi wątpliwości. Dokonana przez organ ocena dowodów nie wykracza także poza granice wynikające z art. 191 O.p. Zaskarżona decyzja została prawidłowo uzasadniona i zawiera zarówno pełne uzasadnienie faktyczne, jak i prawne. Uzasadnienie decyzji spełnia wymogi, o których mowa w art. 210 § 1 i § 4 O.p. Zatem - wbrew stanowisku Strony - zaskarżona decyzja ani poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji, nie naruszają wskazywanych w skardze przepisów prawa materialnego oraz postępowania w takim zakresie, by naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. VII. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd skargę oddalił.