I SA/Bd 163/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2011 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku R. U. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi R. U. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2005r. postanawia: odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę R. U. z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego tj. podpisania skargi. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 26 kwietnia 2011r. W dniu 29 kwietnia 2011r. skarżący złożył do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia powyższego braku skargi, jednocześnie załączając jej podpisany egzemplarz. Uzasadniając swój wniosek skarżący wskazał, że dopiero z uzasadnienia postanowienia Sądu o odrzuceniu jego skargi dowiedział się, że nie wykonał w wymaganym terminie wezwania Sądu. Nadmienił, że do początku kwietnia chorował i w związku z tym nie mógł się udać wcześniej do Sądu i złożyć podpisu pod skargą. Dodał, że był przekonany, iż uiszczając wpis wykonał w całości polecenie Sądu, dlatego gdy otrzymał postanowienie o odrzuceniu jego skargi przeżył szok. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Instytucja przywrócenia terminu regulowana jest przepisami art. 85 i nast. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej p.p.s.a. Stosownie do treści art. 85 czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże Sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do treści przepisu art. 87 § 1, § 2, § 3 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z treści powyższego artykułu wynikają cztery przesłanki przywrócenia terminu do dokonania określonych czynności procesowych, które muszą wystąpić łącznie. Do przesłanek tych zaliczyć należy wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, uprawdopodobnienie braku winy strony oraz dokonanie czynności, której uchybiono. W pierwszej kolejności należy zatem wyjaśnić kwestię, czy skarżący zachował siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Warunkiem koniecznym do przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest wskazanie, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu. Skarżący w swoim wniosku wskazał, że o uchybieniu terminu dowiedział się w dniu doręczenia mu postanowienia Sądu z dnia 18 kwietnia 2011 r. tj. w dniu 26 kwietnia 2011 r. natomiast wniosek o przywrócenie terminu skarżący złożył w dniu 29 kwietnia 2011 r. W związku z powyższym należy uznać, że wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi został złożony w siedmiodniowym terminie. Kolejną przesłanką warunkującą przywrócenie terminu jest dokonanie czynności, której uchybiono. Jak wynika z akt sprawy, skarżący do swojego wniosku załączył podpisany egzemplarz skargi, a zatem spełnił i ten warunek. Wobec powyższego stwierdzić należy, że wniosek skarżącego odpowiada wymaganiom formalnym. Przechodząc zatem do merytorycznej oceny przedmiotowego wniosku wskazać należy, że pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w jego uchybieniu. Brak winy wiąże się w takiej sytuacji z obowiązkiem dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (vide wyrok NSA z 11 lutego 2003 r., sygn. akt II SA 4162/01, Mon. Praw. 2003, nr 8, s. 340). Jedynie gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, można mówić o braku winy (vide postanowienie NSA z 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Wymóg uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu oznacza obowiązek ich wykazania, w sposób uzasadniający przypuszczenie, że okoliczności te w rzeczywistości zaistniały, a twierdzenia strony polegają na prawdzie. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminowi do dokonania czynności wymaganej przez Sąd. Przede wszystkim, nie można uznać za usprawiedliwienie uchybienia terminowi twierdzenia strony, że przeglądając przysłane w jednej kopercie dokumenty nie zagłębiała się w treść pisma, gdyż nie interesowały ją paragrafy, które przywoływał ciągle Sąd. Zdaniem Sądu brak starannego zapoznania się z wszelką kierowaną do skarżącego korespondencją nie mógł stanowić przesłanki do uznania, iż uchybienie terminu do złożenia podpisu pod skargą, powstało wskutek okoliczności przez stronę niezawinionych. Działanie takie należy bowiem ocenić jako wynik niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw. Również argument strony, iż do początku kwietnia była chora i to uniemożliwiało jej udanie się do Sądu w celu podpisania skargi należy uznać za niezasadny. Wskazać należy, iż w orzecznictwie przyjęto pogląd, iż przesłanką przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej może być jedynie choroba nagła, która powoduje niespodziewane pogorszenie stanu zdrowia skarżącego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 sierpnia 2001 r., I SA/Wr 676/99), jednakże tylko w sytuacji, gdy osoba ta nie mogła wyręczyć się inną osobą (por. postanowienie NSA z dnia 21 sierpnia 2009 r., II FZ 238/09, Lex nr 552694). Rozważając zatem samą przesłankę choroby, jako okoliczności wyłączającej winę w niedochowaniu terminu w pierwszej kolejności należy wskazać, iż w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wielokrotnie wskazywano, że tylko nagła choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej, jednak muszą zostać spełnione określone warunki. Przede wszystkim choroba musi mieć charakter niespodziewany (lub wystąpić musi nagłe pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć). Poza tym musi zostać przedstawione zaświadczenie, że stan zdrowia w danym, określonym okresie uniemożliwiał prowadzenie spraw i dokonywanie czynności (np. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2008 r., sygn. akt II FZ 111/08, postanowienie NSA z 11 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OZ 246/08, postanowienie NSA z dnia 28 maja 2008 r., sygn. akt I GZ 143/08). Ponieważ przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w wypadku, gdy w ramach zaprezentowanej przez stronę argumentacji uprawdopodobni ona brak swojej winy a także wykaże, że pomimo podjęcia przez siebie wszelkich działań w celu dochowania terminu, okazało się to niemożliwe, Sąd niedopatrując się w niniejszej sprawie takich okoliczności, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.orzekł jak w sentencji.