I SA/Bd 214/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2018r.. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "J." Sp. z o.o. w T. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołań postanawia: odrzucić skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...]. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. stwierdził niedopuszczalność odwołań złożonych przez ""J." Sp. z o.o. w T. (skarżąca/spółka) od decyzji Naczelnika Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w T. z dnia [...]r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. Postanowienie organu odwoławczego zawierająca pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy zostało doręczone spółce w dniu 12 stycznia 2018r. Ponadto odpis postanowienia doręczono (do wiadomości) adwokatowi A. P., który odebrał je w dniu 16 stycznia 2018r. Na powyższe postanowienie w imieniu spółki skargę do tut. Sądu za pośrednictwem organu złożył adwokat A. P., nadając ją w placówce pocztowej w dniu 15 lutego 2018r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z powodu wniesienia jej z uchybieniem terminu. Na wstępie podnieść należy, że Sąd uznał, iż skarga została złożona przez pełnomocnika skarżącej spółki, właściwie umocowanego do dokonania tej czynności przez prezesa zarządu spółki. Wskazać należy, że do skargi pełnomocnik dołączył: pełnomocnictwo do działania w imieniu spółki przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy i dalszymi instancjami z dnia 15 lutego 2018r., podpisane przez Prezesa Zarządu Spółki M. W. wraz z potwierdzonymi za zgodność z oryginałem kopiami: protokołu nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników spółki z dnia 07 grudnia 2017r., uchwały nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników spółki z dnia 07 grudnia 2017r. powołującej M. W. do pełnienia funkcji Prezesa Zarządu spółki oraz wniosku o zmianę danych spółki w KRS złożonego do Sądu Rejonowego w T. w dniu 01 lutego 2018r. Wskazać należy, że zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369), dalej: "p.p.s.a.", strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Stosownie natomiast do art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej (w niniejszej sprawie tą czynnością było złożenie skargi do Sądu) dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa. Jednocześnie w kontekście ustalenia prawidłowości udzielenia pełnomocnictwa przez spółkę wskazać należy, że zgodnie art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy, albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Okoliczność, że w orzecznictwie przyjęto, iż dokumentem potwierdzającym uprawnienie do działania w ich imieniu może być aktualny odpis z KRS nie wyklucza jednakże możliwości przedstawienia innego niebudzącego wątpliwości dokumentu potwierdzającego umocowanie do działania w imieniu osoby prawnej (por. post. NSA z dnia 10 maja 2016r., sygn. akt II GZ 412/16). Wynika to z faktu, że wpis do KRS ma charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny (por. wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2015 r., sygn. akt I GSK 677/14). W tym miejscu należy podkreślić, że żaden przepis prawa nie stanowi, iż do reprezentowania osoby prawnej uprawnione są tylko te osoby, które w takim charakterze figurują w Krajowym Rejestrze Sądowym. Z przepisów art. 14-17 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. 2015 r. poz. 1142, ze zm.) wynikają jedynie pewne rygory i domniemania prawne, służące zapewnieniu pewności i bezpieczeństwa obrotu, a składające się na domniemanie wiary publicznej rejestru. Zważywszy, że wykazanie umocowania wymaga formy dokumentu, uznać jednocześnie należy, iż może to być nie tylko dokument urzędowy (odpis z rejestru), ale również prywatny, np. stosowna uchwała o powołaniu danej osoby do zarządu osoby prawnej, podlegający badaniu zarówno pod względem prawdziwości jak i zgodności z prawdą wynikających z niego danych (por. post. NSA z dnia 17 listopada 2008r., sygn. akt II OSK 1147/08 oraz z dnia 21 czerwca 2017r. sygn. akt II GZ 425/17). Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że składając skargę w niniejszej sprawie pełnomocnik -adwokat A. P. został właściwie umocowany do tej czynności przez Prezesa Zarządu skarżącej spółki, czego dowodzą złożone wraz skargą pełnomocnictwo oraz stosowna uchwała nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników spółki z dnia 07 grudnia 2017r. powołująca M. W. do pełnienia funkcji Prezesa Zarządu. Odnosząc się do kwestii terminowości złożenia skargi w niniejszej sprawie wskazać należy, iż zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Wobec okoliczności, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone spółce w dniu 12 stycznia 2018r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, znajdującym się w aktach administracyjnych), należy stwierdzić, że trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upływał z dniem 12 lutego 2018r. Dla skutecznego dotrzymania tego terminu niezbędnym było wniesienie skargi do dnia jego upływu. Z akt sprawy wynika natomiast, że skarga została nadana w dniu 15 lutego 2018r., (data stempla pocztowego na kopercie, w której nadano skargę, k. 17 akt sądowych), a więc 5 dni po terminie wskazanym w cytowanym art. 53 § 1 p.p.s.a. Sąd podkreśla, że warunkiem rozpatrzenia skargi jest złożenie jej w ustawowym terminie. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Skoro strona skarżąca nie zachowała trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, to tym samym brak jest podstaw do jej merytorycznego rozpatrzenia. Jednocześnie w ocenie Sadu bez znaczenia dla określenia terminu do wniesienia skargi pozostaje okoliczność, iż przesłany do wiadomości adwokatowi A. P. odpis zaskarżonego postanowienia został mu doręczony w dniu 16 stycznia 2018r. Wynika to faktu, że na podstawie akt administracyjnych sprawy oraz informacji przekazanych przez organ ustalono, iż w tym czasie nie posiadał on stosownego pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej spółki przed organem odwoławczym. Pełnomocnictwo załączone do akt administracyjnych (k.805) zostało wydane 10 czerwca 2017r. przez T. N., który w tej dacie nie posiadał mandatu do jego udzielenia, stosownie do art. 18 § 2k.s.h. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.