I SA/Bd 312/18
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2018-05-09
Skład orzekający: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na postanowienie wierzyciela dotyczące stanowiska w sprawie zgłoszonego zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym podlega kognicji sądu administracyjnego po zmianach wprowadzonych ustawą nowelizującą z dnia 9 kwietnia 2015 r.?Ratio decidendi
Skarga na postanowienie wierzyciela w przedmiocie stanowiska w sprawie zgłoszonego zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym nie podlega kognicji sądu administracyjnego, zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 3 § 2 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zmiana ta ma zastosowanie do postępowań wszczętych po 15 sierpnia 2015 r., a zatem skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżący wniósł zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym abonamentu RTV. Poczta Polska S.A. jako wierzyciel uznała zarzuty za nieuzasadnione, a następnie utrzymała w mocy swoje postanowienie w drodze zażalenia. Skarżący wniósł skargę na postanowienie Poczty Polskiej S.A. do sądu administracyjnego. Sąd uznał, że skarga nie należy do jego właściwości i podlega odrzuceniu.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. H. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. C. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę
Skarżący wniósł zarzuty w związku z prowadzonym wobec niego przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w C. postępowaniem egzekucyjnym obejmującym należności z tytułu abonamentu RTV.
Postanowieniem z dnia [...]. nr [...] Poczta Polska S.A. C., jako wierzyciel egzekwowanych od skarżącego należności, uznał wniesione zarzuty za nieuzasadnione. Rozpatrując wniesione zażalenie, postanowieniem z dnia [...] roku nr [...] Poczta Polska S.A. C. utrzymała w mocy zaskarżone postanowienie.
Pismem z dnia 29 listopada 2017r. Strona wniosła skargę na postanowienie Poczty Polskiej S.A. C. z dnia [...].
Poczta Polska S.A. C. przekazała skargę strony do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który uznając się za niewłaściwy, postanowieniem z dnia 12 marca 2018r., sygn. akt I SA/Gl 1424/17 przekazał sprawę według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.
W odpowiedzi na skargę Poczta Polska S.A. C. wniosła o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu, albowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że stosownie do art. 59 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", Sąd, któremu sprawa została przekazana, jest związany postanowieniem o przekazanie sprawy. Przekazanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 12 marca 2018r. sygn. akt I SA/Gl 1424/17 sprawy ze skargi W. H. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. C. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym zobowiązuje Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy do jej rozpoznania.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd bada legitymację skargową, zachowanie terminu oraz warunków formalnych skargi, a przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi, w szczególności, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego.
W tym zakresie należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 p.p.s.a., jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym przed 15 sierpnia 2015r., sądy administracyjne były uprawnione w tym czasie do orzekania w sprawie skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym,
na które służy zażalenie. Kognicja sądów w zakresie tych dwóch kategorii orzeczeń nie była ograniczona przedmiotowo. Jednakże w dniu 15 sierpnia 2015r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), dalej: "ustawa nowelizująca", którą zmieniono między innymi treść art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z aktualnym brzmieniem tego przepisu, sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. W tym miejscu należy też zaznaczyć,
że art. 2 ustawy nowelizującej stanowi, iż wskazane regulacje p.p.s.a., w tym art. 3 § 2 pkt 3, w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, mają zastosowanie jedynie do postępowań wszczętych po dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej, tj. po 15 sierpnia 2015r.
Datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi, którego działalność, bezczynność lub przewlekłość prowadzonego postępowania są przedmiotem skargi (zob. R. Hauser, Komentarz do p.p.s.a., Wydawnictwo Beck 2015 r., wersja elektroniczna Legalis, czy też postanowienia NSA
z dnia 16 lipca 2013 r., sygn. akt II FSK 1775/13, z dnia 29 maja 2015 r., sygn. akt I OZ 544/15).
W tym zakresie należy zauważyć, że skarżący nadał skargę w placówce pocztowej w dniu 29 listopada 2017r. Skarga wpłynęła do organu w dniu 30 listopada 2017r. (informacja ze strony internetowej śledzenia przesyłek poleconych Poczty Polskiej). Niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte zatem pod rządami obecnie obowiązujących przepisów. W tych datach sąd administracyjny nie posiadał już kompetencji do rozpoznania skargi złożonej w niniejszej sprawie, ponieważ zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. w jego nowym brzmieniu, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje na postanowienie, którego przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu (por. postanowienie NSA z dnia 19 lipca 2016 r., sygn. akt II OSK 1544/16).
Zaskarżone w niniejszym przypadku postanowienie dotyczy właśnie stanowiska wierzyciela odnośnie zgłoszonego zarzutu, z tego więc względu wniesiona skarga na to rozstrzygnięcie nie podlega kognicji Sądu, w związku z czym podlega ona odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Na marginesie niniejszych rozważań zaznaczyć należy, że ograniczenie kognicji sądów administracyjnych, na mocy ustawy nowelizującej, w zakresie objętym art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. pozostaje bez istotnego wpływu na ochronę praw stron w postępowaniu egzekucyjnym, ponieważ w dalszym ciągu mają one możliwość zaskarżania rozstrzygnięć organów egzekucyjnych, dotyczących zgłoszonych zarzutów.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, albowiem nie należy ona do właściwości sądu administracyjnego.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło