I SA/Bd 314/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Urszula Wiśniewska (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Leszek Tyliński sędzia WSA Joanna Janiszewska - Ziołek Protokolant: starszy sekretarz sądowy Marcin Frydrych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lipca 2018 r. sprawy ze skargi B., W. N.-B. Sp. j. w T. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. prowadzi postępowanie egzekucyjne z majątku skarżącej spółki na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...]. wystawionego przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T., obejmującego należności z tytułu podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do marca 2011r. w łącznej kwocie [...]zł należności głównej. W toku postępowania egzekucyjnego Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. dokonał zajęcia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w T. przy ul. [...], [...], [...] 104, dla której Sąd Rejonowy w T. VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze [...], wzywając spółkę do zapłaty egzekwowanej należności w kwocie [...]zł (w tym należność główna w kwocie [...]odsetki za zwlokę w kwocie [...]zł oraz koszty egzekucyjne w kwocie [...]zł) pod rygorem przystąpienia do opisu i oszacowania prawa użytkowania wieczystego nieruchomości. Pismem z dnia [...]. spółka wniosła skargę na dokonane zajęcie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości. Skarżąca wniosła o umorzenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego oraz uchylenie zaskarżonej czynności egzekucyjnej. W skardze podniesiono zarzuty naruszenia art. 29 § 1 w zw. z art. 27 § 1 pkt 3 w zw. z art. 59 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2017r., poz. 1201 ze zm.), dalej: "u.p.e.a." poprzez wydanie zawiadomienia w oparciu o nieprawidłowy tytuł wykonawczy wystawiony przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T., który niezasadnie obejmuje kwotę odsetek za zwłokę za cały okres prowadzenia postępowania kontrolnego, pomimo że decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...]. nie została doręczona spółce w terminie 6 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania kontrolnego, a opóźnienie powstało z przyczyn zależnych od organu, co w konsekwencji spowodowało egzekwowanie należności nieistniejących; art. 8 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017r., poz. 1257 zer zm.), dalej: "k.p.a." w zw. z art. 26 § 1 w zw. z art. 27 § 1 pkt 3 oraz w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez wydanie zawiadomienia w oparciu o tytuł wykonawczy nieuwzględniający przerw w okresach naliczania odsetek za zwlokę w zawyżonej wysokości, czym naruszono zasadę zaufania do organów podatkowych. Postanowieniem z dnia [...]. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. oddalił wniesioną skargę stwierdzając, że zaskarżona czynność egzekucyjna została dokonana zgodnie z prawem. W złożonym zażaleniu spółka wniosła o umorzenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego oraz uchylenie zaskarżonej czynności egzekucyjnej. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 29 § 1 w zw. z art. 27 § 1 pkt 3 w zw. z art. 59 § 1 pkt 3 u.p.e.a. poprzez wydanie zawiadomienia w oparciu o nieprawidłowy tytuł wykonawczy wystawiony przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T., który niezasadnie obejmuje kwotę odsetek za zwłokę za cały okres prowadzenia postępowania kontrolnego, pomimo że decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...]. nie została doręczona spółce w terminie 6 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania kontrolnego, a opóźnienie powstało z przyczyn zależnych od organu, co w konsekwencji spowodowało egzekwowanie należności nieistniejących; art. 8 § 1 k.p.a. w zw. z art. 26 § 1 w zw. z art. 27 § 1 pkt 3 oraz w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez wydanie zawiadomienia w oparciu o tytuł wykonawczy nieuwzględniający przerw w okresach naliczania odsetek za zwłokę w zawyżonej wysokości, czym naruszono zasadę zaufania do organów podatkowych. Postanowieniem z dnia [...]. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ podał, że w postępowaniu wszczętym wniesieniem skargi na czynności egzekucyjne przedmiotem działania organu jest zbadanie prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego w związku z dokonywaniem czynności egzekucyjnych. W ocenie organu, w przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów regulujących sposób i formę dokonania czynności egzekucyjnych w postaci zajęcia prawa użytkowania wieczystego. Stosując ten środek egzekucyjny organ egzekucyjny dopełnił wszystkich czynności, o których mowa w art. 110c § 1 u.p.e.a. W tym zakresie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej podał, że organ egzekucyjny zawiadomieniem z dnia [...]. dokonał zajęcia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w T. przy ul. [...], [...], [...] 104, dla której Sąd Rejonowy w T. VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze [...], wzywając Spółkę do zapłaty, w terminie 14 od dnia doręczenia zawiadomienia, egzekwowanej należności w kwocie [...]zł pod rygorem przystąpienia do opisu i oszacowania prawa użytkowania wieczystego nieruchomości. Powyższe zawiadomienie o zajęciu prawa użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiące wezwanie do zapłaty zostało doręczone spółce w dniu [...]. Odpis tytułu wykonawczego Nr [...] z dnia [...]. został doręczony spółce przez poborcę skarbowego Drugiego Urzędu Skarbowego w T. w dniu [...]. W kwestii doręczenia tytułu wykonawczego organ wskazał, że w niniejszej sprawie egzekucję z prawa użytkowania wieczystego nieruchomości prowadzi Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. w oparciu o dalszy tytuł wykonawczy wystawiony przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T. o numerze [...] oznaczony numerem porządkowym 1, który nie podlega doręczeniu zobowiązanemu w związku z treścią art. 26 § 4 u.p.e.a. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej podał, że organ egzekucyjny wystąpił również do Sądu Rejonowego w T. VI Wydział Ksiąg Wieczystych z wnioskiem o dokonanie w dziale III księgi wieczystej wpisu o wszczęciu egzekucji dokonanym zawiadomieniem z dnia [...]. oraz przekazał przy piśmie z dnia [...]. dokumenty stanowiące podstawę wpisu w księdze wieczystej, tj. zawiadomienie z dnia [...]. oraz uwierzytelnioną kserokopię dalszego tytułu wykonawczego o numerze [...].7 (numer porządkowy dalszego tytułu wykonawczego: 1). W oparciu o powyższe Dyrektor Izby Administracji Skarbowej stwierdził, że czynności związane z zajęciem prawa użytkowania wieczystego wskazanej nieruchomości zostały przeprowadzone prawidłowo. Zdaniem organu, w skardze oraz w zażaleniu spółki nie zostały wskazane żadne uchybienia przy dokonywaniu zaskarżonej czynności. Podniesione zarzuty odnoszą się do nieprawidłowości w zakresie tytułu wykonawczego, wynikających z niedoręczenia spółce, w terminie 6 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania kontrolnego, decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...]., co w ocenie spółki miało bezpośredni wpływy na wysokość dochodzonego obowiązku, który obejmuje (poza należnością główną) odsetki za zwłokę w zawyżonej wysokości. Wskazywana okoliczność stanowi jednak podstawę zgłoszenia zarzutu w oparciu o art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a. i może być rozpatrywana w postępowaniu prowadzonym w tym przedmiocie. W postępowaniu wszczętym na podstawie art. 54 u.p.e.a. przedmiotem badania może być wyłącznie prawidłowość czynności egzekucyjnych, w niniejszej sprawie - czynności dokonywanych na podstawie art. 110c u.p.e.a. W postępowaniu prowadzonym w sprawie skargi na czynność egzekucyjną kwestia zasadności naliczenia odsetek za zwłokę, które są częścią obowiązku objętego tytułem wykonawczym, nie może być rozpatrywana, ponieważ ten środek prawny służy wyłącznie kontroli formalnej (technicznej) prawidłowości stosowania środków egzekucyjnych. W tym stanie sprawy brak jest podstaw do uwzględnienia zażalenia i do uchylenia zaskarżonej czynności egzekucyjnej, gdyż nie doszło do naruszenia prawa przy jej dokonywaniu. W skardze spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości zarzucając naruszenie: - art. 29 § 1 w zw. z art. 27 § 1 pkt 3 w zw. z art. 59 § 1 pkt 3 u.p.e.a. poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia oddalającego skargę spółki na zawiadomienie, pomimo że zostało ono wydane w oparciu o nieprawidłowy tytuł wykonawczy wystawiony przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T., który niezasadnie obejmuje kwotę odsetek za zwłokę za cały okres prowadzenia postępowania kontrolnego, pomimo że decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...]. nr [...] nie została doręczona spółce w terminie 6 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania kontrolnego, a opóźnienie powstało z przyczyn zależnych od organu, co w konsekwencji spowodowało egzekwowanie należności nieistniejących; - art. 59 § 1 pkt 7 w zw. z art. 15 u.p.e.a. oraz w zw. z § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 31 października 2014r. w sprawie określenia należności pieniężnych, których egzekucja może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia (Dz. U. z 2017r., poz. 131), dalej: "rozporządzenie", poprzez prowadzenie postępowania egzekucyjnego, pomimo że w niniejszej sprawie przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego nie zostało doręczone spółce upomnienie, podczas gdy wystąpienie którejkolwiek z przesłanek określonych w art. 59 § 1 u.p.e.a., w tym nie doręczenie upomnienia zobowiązanemu, obliguje organ egzekucyjny do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania bez względu na to w jaki sposób i na jakim etapie organ egzekucyjny uzyskał wiedzę o zaistnieniu tych okoliczności; - art. 8 § 1 k.p.a. w zw. z art. 26 § 1 w zw. z art. 27 § 1 pkt 3 w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia oddalającego skargę spółki na zawiadomienie, pomimo że zostało ono wydane w oparciu o tytuł wykonawczy nieuwzględniający przerw w okresach naliczania odsetek za zwłokę i egzekwowania od spółki obowiązku zapłaty odsetek w zawyżonej wysokości, czym naruszono zasadę zaufania do organów podatkowych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego z punktu widzenia jego legalności, tj. zgodności tego postanowienia z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r., poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", wynika, że zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżone postanowienie z punktu widzenia jego zgodności z prawem stwierdzić należy, że postanowienie to nie narusza prawa. Spór w przedmiotowej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego, w trakcie którego organ dokonał zajęcia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości, doszło do naruszenia przepisów regulujących sposób i formę dokonania czynności egzekucyjnych. Skarżąca w granicach tego sporu kwestionuje tytuł wykonawczy, który w jej ocenie, niezasadnie obejmuje kwotę odsetek za zwłokę za cały okres prowadzenia postępowania kontrolnego oraz nie uwzględnia przerw w okresach naliczania odsetek za zwlokę w zawyżonej wysokości. Organ stoi na stanowisku, że stosując środek egzekucyjny w postaci zajęcia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości nie naruszył art. 110c u.p.e.a. Na tle zaistniałego sporu w pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 54 § 1 u.p.e.a. zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego. W myśl art. 1a pkt 2 u.p.e.a., przez "czynność egzekucyjną" rozumie się wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. Przy czym chodzi tu nie tylko o działania jako czynności faktyczne, wykonawcze organu egzekucyjnego i egzekutora, ale i czynności egzekucyjne, które mają charakter aktów prawnych i od których nie przysługuje inny środek ochrony jak zażalenie, czy zarzuty. Z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika jednoznacznie, że określony w art. 54 § 1 u.p.e.a. środek ochrony prawnej zobowiązanego, jakim jest skarga na czynności egzekucyjne, stanowi samoistną instytucję postępowania egzekucyjnego. Ma bowiem charakter subsydiarny, komplementarny wobec innych środków prawnych i nie może mieć zastosowania do tych przypadków, w których przewidziano inne środki zaskarżenia, jak zarzuty, zażalenie, żądanie wyłączenia rzeczy lub prawa spod egzekucji, czy skargę do sądu powszechnego. Skarga w tym trybie przysługuje na dokonanie przez organ egzekucyjny czynności natury wykonawczej, czy czynności faktyczne podejmowane już w toku prowadzonej egzekucji przez organ egzekucyjny lub przez egzekutora, a także na wydawane w toku egzekucji akty, na które nie przysługuje inny środek zaskarżenia. Kontroli w omawianym trybie mogą podlegać wyłącznie czynności egzekucyjne, których legalną definicję określono w art. 1a pkt 2 u.p.e.a. Pojęcie czynności egzekucyjnych obejmuje zatem zarówno czynności o charakterze prawnym, podejmowane wyłącznie przez organ egzekucyjny lub organ rekwizycyjny, jak i czynności o charakterze faktycznym, dokonywane przez egzekutora lub poborcę skarbowego. W postępowaniu skargowym, w oparciu o treść art. 54 § 1 u.p.e.a., dopuszcza się zatem badanie jedynie tych czynności, które należą do kompetencji organu egzekucyjnego, a nie są objęte zakresem innego środka prawnego, w tym zarzutów na prowadzenie egzekucji administracyjnej, zaś sam proces badania obejmuje wyłącznie zgodność z prawem i prawidłowość dokonanych przez organ egzekucyjny czynności egzekucyjnych. W ramach postępowania prowadzonego na podstawie art. 54 u.p.e.a., kognicja organów nadzoru jest ograniczona, zgodnie ze wskazanym przepisem, wyłącznie do dokonanych przez organ egzekucyjny czynności egzekucyjnych (por. wyroki NSA: z dnia 8 grudnia 2017r. sygn. akt II FSK 3048/15; z dnia 18 sierpnia 2015r., sygn. akt II FSK 1688/13; z dnia 2 kwietnia 2015r. sygn. akt II FSK 778/13; z dnia 24 października 2014r., sygn. akt II GSK 1377/13 - wszystkie orzeczenia powołane w niniejszym uzasadnieniu dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W ramach skargi na czynności egzekucyjne można zatem podnosić kwestie formalnoprawne, które odnoszą się jedynie do prawidłowego przebiegu postępowania organu egzekucyjnego lub egzekutora, w oparciu o przepisy regulujące sposób i formę dokonania tych czynności. Nie jest natomiast możliwe podnoszenie zarzutów, które są podstawą do wniesienia innego środka zaskarżenia służącego ochronie praw zobowiązanego, w tym zarzutów na podstawie art. 33 u.p.e.a. lub wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego stosownie do art. 59 § 1 u.p.e.a. (por.: P.M.Przybysz, Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, Wolters Kluwer 2015r., wyd. VII, komentarz do art. 54). W przedmiotowej sprawie spółka skarży czynność zajęcia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości, której organ egzekucyjny dokonał na podstawie art. 110c § 1-4 w zw. z art. 114 u.p.e.a. Zgodnie z art. 110c § 1 u.p.e.a., organ egzekucyjny przystępuje do egzekucji z nieruchomości przez zajęcie nieruchomości. Zajęcie następuje przez wezwanie zobowiązanego, aby zapłacił egzekwowaną należność pieniężną wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia jej w terminie i kosztami egzekucyjnymi w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem przystąpienia do opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Zobowiązanemu wraz z wezwaniem doręcza się odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony (art. 110c § 2 u.p.e.a.). Stosownie do art. 110c § 3 u.p.e.a., równocześnie z przesłaniem zobowiązanemu wezwania, o którym mowa w § 2, organ egzekucyjny składa do sądu właściwego do prowadzenia księgi wieczystej wniosek o wpis o wszczęciu egzekucji lub o złożenie tego wniosku do zbioru dokumentów. Zgodnie z art. 110c § 4 u.p.e.a., zajęcie jest dokonane z chwilą doręczenia zobowiązanemu wezwania, o którym mowa w § 2, z tym, że dla zobowiązanego, któremu nie doręczono wezwania, jak też w stosunku do osób trzecich, nieruchomość jest zajęta z chwilą dokonania wpisu w księdze wieczystej lub złożenia wniosku organu egzekucyjnego do zbioru dokumentów, z zastrzeżeniem § 5. Natomiast art. 114 u.p.e.a. stanowi, że do egzekucji z użytkowania wieczystego stosuje się odpowiednio przepisy o egzekucji z nieruchomości, o ile przepisy rozdziału 8 nie stanowią inaczej. W tym kontekście wskazać należy, że zawiadomieniem z dnia [...]. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. dokonał zajęcia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w T. przy ul. [...]. [...], [...] 104, dla której Sąd Rejonowy w T. VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze [...], wzywając spółkę do zapłaty, w terminie 14 od dnia doręczenia zawiadomienia, egzekwowanej należności w kwocie [...]zł pod rygorem przystąpienia do opisu i oszacowania prawa użytkowania wieczystego nieruchomości. Powyższe zawiadomienie o zajęciu prawa użytkowania wieczystego nieruchomości, stanowiące wezwanie do zapłaty, zostało doręczone zobowiązanej w dniu [...]. Odpis tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...]. został doręczony skarżącej w dniu [...]. W kwestii doręczenia tytułu wykonawczego należy zaznaczyć, że w niniejszej sprawie egzekucję z prawa użytkowania wieczystego nieruchomości prowadzi Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. w oparciu o dalszy tytuł wykonawczy wystawiony przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T. o nr [...] oznaczony numerem porządkowym 1. Tytułu tego nie doręcza się zobowiązanemu, o czym stanowi art. 26 § 4 u.p.e.a. Ponadto, jak wynika z zaskarżonego postanowienia i udzielonej przez organ odpowiedzi na skargę, organ egzekucyjny wystąpił również - za pośrednictwem systemu teleinformatycznego - do Sądu Rejonowego w T. VI Wydział Ksiąg Wieczystych z wnioskiem o dokonanie w dziale III księgi wieczystej wpisu o wszczęciu egzekucji dokonanym zawiadomieniem z dnia [...]. o zajęciu prawa użytkowania wieczystego nieruchomości oraz przekazał przy piśmie z dnia [...]. dokumenty stanowiące podstawę wpisu w księdze wieczystej, tj. zawiadomienie z dnia [...]. oraz uwierzytelnioną kserokopię dalszego tytułu wykonawczego o numerze [...] (numer porządkowy dalszego tytułu wykonawczego: 1). W ocenie Sądu, czynność zajęcia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości wraz z zawiadomieniem skarżącej o tej okoliczności na podstawie pisma z dnia [...]. została dokonana przez organ egzekucyjny zgodnie z art. 110c u.p.e.a. W złożonej skardze na tę czynność spółka nie podniosła żadnych okoliczności wskazujących na błędy formalnoprawne, które odnosiłyby się do prawidłowego przebiegu postępowania organu egzekucyjnego przy dokonywaniu zaskarżonej czynności. Podnoszone przez stronę zarzuty odnoszą się jedynie do nieprawidłowości w zakresie wystawionego tytułu wykonawczego. Zarzut wadliwości tytułu wykonawczego, który zdaniem spółki niezasadnie obejmuje kwotę odsetek za zwłokę za cały okres prowadzenia postępowania kontrolnego oraz nieuwzględnia przerw w okresach naliczania odsetek za zwłokę i egzekwuje od spółki obowiązek zapłaty odsetek w zawyżonej wysokości, czy też wreszcie podniesiony na etapie skargi do tut. Sądu zarzut braku doręczenia upomnienia przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego mogą stanowić podstawę wniesienia innego środka prawnego, np. zarzutów zgłaszanych na podstawie art. 33 § 1 u.p.e.a. Jak wynika z informacji wiadomych Sądowi z urzędu, spółka skorzystała już z takiego prawa. Skarżąca bowiem pismem z dnia [...]. wniosła zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w T. rozpatrując zarzuty spółki, postanowieniem z dnia [...]. uznał je za niezasadne. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej postanowieniem z dnia [...]. Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2017r., sygn. akt I SA/Bd 923/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił wniesioną przez spółkę skargę. Reasumując, zdaniem Sądu, skarga na czynności egzekucyjne służy zaskarżaniu czynności o charakterze wyłącznie technicznym i wykonawczym. W jej ramach dopuszczalne jest zatem podnoszenie takich zarzutów, które odnoszą się do formalnoprawnych elementów czynności egzekucyjnych, odnoszących się do ewentualnego naruszenia przepisów regulujących sposób i formę dokonania czynności egzekucyjnych, a nie - jak czyni to skarżąca w niniejszej sprawie - materialnoprawnych. Zarzuty dotyczące wysokości odsetek za zwłokę, które są częścią obowiązku objętego tytułem wykonawczym oraz zarzut braku doręczenia upomnienia przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego nie mogą być podnoszone w skardze na czynność egzekucyjną, ponieważ ten środek prawny służy wyłącznie kontroli formalnej (technicznej) prawidłowości stosowania środków egzekucyjnych. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd skargę oddalił. L. Tyliński U. Wiśniewska J. Janiszewska – Ziołek