I SA/Bd 322/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Jarosław Szulc po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2021r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych z tytułu rat podatku rolnego i podatku od nieruchomości za 2020r. oraz kosztów upomnienia postanawia: odrzucić skargę Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy O. z dnia [...] nr [...] odmawiającą G. R. umorzenia zaległości podatkowych z tytułu rat podatku rolnego i podatku od nieruchomości za 2020r. oraz kosztów upomnienia. Skargę na ww. decyzję wniósł S. R.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna, albowiem została wniesiona przez osobę nieuprawnioną. Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r., poz. 2325), dalej: "p.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (§ 1). Ponadto, uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2). Legitymacja (posiadanie uprawnienia) do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności. Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić - co do zasady - jedynie podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego obowiązku. Akt, czynność lub bezczynność organu administracji musi dotyczyć interesu prawnego skarżącego, który musi być własny, indywidualny i oparty o konkretny przepis prawa powszechnie obowiązującego. Osoba nie mająca interesu prawnego nie może poszukiwać ochrony na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego, a skarga wniesiona przez taki podmiot podlega odrzuceniu, jeśli ów brak interesu jest oczywisty (zob. postanowienia NSA z dnia 13 listopada 2012r., sygn. akt I OSK 2633/12; z dnia 20 maja 2016r., sygn. akt I OSK 94/15; z dnia 30 grudnia 2016r., sygn. akt I OSK 1579/16; wszystkie orzeczenia dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z akt sprawy wynika, że decyzja Wójta Gminy O. z dnia [...] nr [...] oraz decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] nr [...] zostały wydane po przeprowadzeniu postępowania zainicjowanego przez G. R. wnioskiem z dnia 21 grudnia 2020r. o umorzenie zaległości podatkowych w związku z upomnieniem z dnia 7 grudnia 2020r. oraz umorzenie kosztów upomnienia. Adresatem decyzji organu pierwszej i drugiej instancji była G. R.. Skarżący nie był osobą inicjującą postępowanie administracyjne, jak również nie był adresatem wydanych w jego wyniku decyzji. Oznacza to, że nie był stroną postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji. Tym samym skarżący nie jest jednym z podmiotów, o których mowa w powołanym art. 50 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji należało uznać, że skarga pochodzi od podmiotu nieuprawnionego, nie posiadającego legitymacji do jej wniesienia. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1-5a tego przepisu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Ponieważ skarżący nie ma legitymacji skargowej w przedmiotowej sprawie, skarga podlega odrzuceniu. Na marginesie Sąd zauważa, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] nr [...] została również zaskarżona odrębną skargą G. R. i prowadzona jest przed tut. Sądem pod sygn. akt I SA/Bd 321/21. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.