I SA/Bd 446/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 16 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2016r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanowił: 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w 90% (dziewięćdziesięciu %) 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie Wraz ze skargą wpłynął do tut. Sądu złożony na urzędowym formularzu PPF wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podała, że w wyniku rozlicznych postępowań podatkowych prowadzonych od 2013r. przez organy celne w T. wobec skarżącej oraz jej małżonka oraz wszczętych na ich podstawie egzekucji w administracji wszystkie aktywa jakimi dysponowali zostały zajęte. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni podała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem. Oświadczyła, że nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych, wierzytelności oraz przedmiotów wartościowych o wartości powyżej [...] zł. W rubryce dochody skarżąca wskazała, że z tytułu umowy o pracę uzyskuje wynagrodzenie w kwocie [...]zł netto miesięcznie. Jej mąż z tytułu umowy o pracę uzyskuje wynagrodzenie w kwocie [...]zł netto miesięcznie. W rubryce zobowiązania i stałe wydatki wskazała: wydatki na leczenie – [...] zł; gaz – [...] zł; woda i kanalizacja – [...] zł; energia elektryczna – [...] zł; żywność, środki czystości, itp. – [...] zł. Do wniosku dołączono: pismo z Prokuratury Okręgowej w T. z dnia [...] czerwca 2016r.; postanowienie Sądu Rejonowego w T.; postanowienie Sądu Okręgowego w T.; postanowienie [...] Sądowego; umowę najmu lokalu mieszkalnego; kserokopie zawiadomień o zajęciu rachunku bankowego; kserokopie zawiadomień o zajęciu wynagrodzenia; kserokopie tytułów wykonawczych; zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego; zawiadomienie o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej; protokół zajęcia i odbioru ruchomości; fakturę za wizytę lekarską; fakturę za lekarstwa. Ponadto skarżąca oraz jej mąż do akt sprawy I SA/Bd 393/16 złożyli oświadczenia, że: nie korzystali z pomocy społecznej w okresie ostatnich trzech miesięcy; miesięczne wydatki związane z utrzymaniem to kwota ok. [...] zł; nie posiadają żadnych oszczędności; nie otrzymują pomocy udzielanej przez rodzinę ani znajomych z zastrzeżeniem pomocy finansowej na pokrycie kosztów leczenia skarżącego oraz jego żony przez córkę oraz wpłat wpisów od skargi z rachunku bankowego córki; nie posiadają żadnych samochodów ani innych pojazdów; nie posiadają nieruchomości oraz przedmiotów o wartości powyżej [...] zł. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r. poz. 718) – dalej zwana "p.p.s.a." - prawo pomocy w zakresie częściowym, czyli takiego, jakiego przyznania domaga się strona, może zostać przyznane, w razie wykazania przez wnioskodawcę, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z cytowanego przepisu wynika, że dla przyznania prawa pomocy konieczne jest niewątpliwe udowodnienie, że poniesienie kosztów postępowania przekracza możliwości majątkowe strony. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zarówno skarżąca jak również jej mąż zainicjowali wiele postępowań sądowych, co wiąże się z koniecznością wnoszenia stosownych opłat sądowych. Jak wynika z przedłożonych dokumentów źródłowych przedłożonych do niniejszej sprawy oraz zainicjowanych wcześniej postępowań mąż skarżącej za lata 2013-2015 z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej za powyższe okresy wykazał dochód w kwotach: [...] zł (przychód [...] zł), [...] zł (przychód [...] zł) oraz [...] zł (przychód [...] zł). Wnioskodawczyni za powyższe okresy z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej uzyskała dochód odpowiednio w kwotach: [...] zł (przychód [...] zł); [...] zł (przychód [...] zł) oraz [...] (przychód [...] zł). W tym kontekście zauważyć należy, że o potencjale do gromadzenia środków finansowych osób prowadzących działalność gospodarczą, a tym samym o dostępności środków finansowych pozwalających na pokrycie kosztów sądowych, decydują przede wszystkim uzyskiwane przychody z tytułu świadczonych usług bądź sprzedawanych towarów, a nie dochody (bądź strata) będące wynikiem różnicy pomiędzy przychodami a kosztami działalności, która z kolei jest skutkiem decyzji gospodarczych podejmowanych przez prowadzącego działalność gospodarczą (por. postanowienie NSA z dnia [...] października 2011r., sygn. akt II FZ 542/11, LEX 987763). Orzekający dostrzega fakt, że obecnie zarówno skarżąca jak również jej mąż nie prowadzą już działalności gospodarczej. Jak wynika z przedłożonych dokumentów do akt sprawy I SA/Bd 393/16 – świadectwa pracy - zarówno skarżąca jak również jej mąż do dnia [...] lipca 2016r. byli zatrudnieni w [...] której większościowym udziałowcem pozostaje córka skarżącej oraz jej męża (99% udziałów o łącznej wartości [...] zł). Wskazać również należy, że zarówno skarżąca jak również jej mąż prowadzili działalność gospodarczą pod adresem ul. [...], [...] C.. Zarówno skarżąca jak również jej mąż zaprzestali prowadzenia działalności gospodarczej z dniem [...] czerwca 2015r. Natomiast [...] sp. z o.o. której większościowym udziałowcem jest córka państwa [...] została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego w dniu [...] czerwca 2015r. a siedziba spółki mieści się pod tym samym adresem pod którym działalność gospodarczą prowadzili skarżąca oraz jej mąż. Zatem pomimo, że spółka jest odrębnym podmiotem prawnym to zasada jest teza, że zbieg dat związanych z zaprzestaniem prowadzenia działalności gospodarczej przez skarżącą oraz jej męża oraz powołaniem do życia nowego podmiotu gospodarczego jakim jest sp. z o.o. której siedziba pokrywa się z adresem dotychczasowej działalności gospodarczej skarżącej oraz jej męża uznać można, że działalność gospodarcza już w innej formie prawnej jest kontynuowana przez córkę skarżącej oraz jej męża. Zapewne na zmianę formy prawnej prowadzenia działalności gospodarczej oraz osobę głównego udziałowca wpływ miały liczne postępowania wszczęte przez organy celne wobec skarżącej oraz jej męża. Podkreślenia również wymaga, że jak eksponuje strona nie posiada majątku nieruchomego – orzekający nie kwestionuje powyższej okoliczności. Jak wynika z treści księgi wieczystej nr [...] nieruchomość w której zamieszkuje wnioskodawczyni wraz z mężem stanowi własność córki, a zarówno W. K. jak również K. K. przysługuje ograniczone prawo rzeczowe polegające na prawie dożywotniego zamieszkiwania. Powyższą nieruchomość córka nabyła w drodze darowizny od rodziców w lutym 2013r., co jak wynika z akt licznych postępowań zbiega się z datami wszczęcia u wnioskodawczyni oraz jej męża kontroli podatkowych. Zatem chociaż jak wynika z treści nadesłanych dokumentów w stosunku do wnioskodawczyni jak również jej męża ograny prowadzą liczne postępowania egzekucyjne to nieruchomość o której mowa powyżej nie jest przedmiotem tego postępowania. W tym kontekście wskazać należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że w sytuacji gdy strona nieodpłatnie przekazała składnik majątkowy członkowi rodziny, zasadny jest wniosek, iż obdarowany powinien pomóc darczyńcy w poniesieniu finansowego ciężaru związanego z prowadzeniem postępowania sądowego, jeżeli darczyńca nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych we własnym zakresie (por. postanowienie NSA z dnia 08.04.2008 r., sygn. akt I FZ 96/08, z dnia 10.04.2008 r., sygn. akt I FZ 142/08, z dnia 01.07.2008r., sygn. akt I OZ 439/08, z dnia 28.11.2011 r., sygn. akt II FZ 682/11, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wychodząc naprzeciw żądaniu strony oraz mając na uwadze fakt, że obecnie przed tut. Sądem mąż skarżącej zainicjował 7 postępowań sądowych z czego 4 dotyczą podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, 3 sprawy dotyczą postępowania egzekucyjnego, a wnioskodawczyni obecnie zainicjowała ponad 100 postępowań sądowych, których przedmiotem jest odmowa zawieszenia postępowania mając na uwadze okoliczności przywołane wyżej orzekający uznał, że tak znaczne zwolnienie strony z kosztów sądowych w 90% nie będzie stanowiło bariery utrudniającej stronie dostęp do Sądu. Na zasadność przyznania prawa pomocy zgodnie ze złożonym wnioskiem w pełnym zakresie nie może mieć nadto wpływu podnoszony fakt korzystania ze stosownego zwolnienia w postępowaniu przed sądem powszechnym. Orzeczenia w przedmiocie zwolnienia od kosztów podjęte w postępowaniu przed sądem powszechnym nie determinują bowiem automatycznie zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy w pełnym zakresie złożonego przed sądem administracyjnym. Podkreślenia również wymaga, że wydatkowanie środków związanych z prowadzeniem sprawy sądowej ma charakter tymczasowy, albowiem stosownie do art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje stronie skarżącej od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.