I SA/Bd 530/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia wysokości straty podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010r. postanawia: odrzucić wniosek Postanowieniem z dnia 31 października 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia wysokości straty podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010r. Sąd stwierdził, że skarżący wniósł skargę z uchybieniem terminu w wyniku złożenia jej osobiście w siedzibie Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. Odpis postanowienia odrzucającego skargę został doręczony pełnomocnikowi strony w dniu 23 listopada 2016r. W piśmie z dnia 24 listopada 2016r., nadanym w placówce pocztowej na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w tym samym dniu, skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Podniósł, że uchybienie terminu do wniesienia skargi spowodowane było tym, że skarżący w dniu 22 lipca 2016r. złożył w siedzibie Pierwszego Urzędu Skarbowego w T skargę, którą następnie przekazano dnia 26 lipca 2016r. do Dyrektora Izby Skarbowej. Termin na wniesienie skargi upływał 25 lipca 2016r. Skarżący zaznaczył, że działał w przekonaniu, iż Punkt Obsługi Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. pełni rolę "doręczyciela", analogicznie jak Poczta Polska. Podniósł, że jeżeli skarga wysłana zostałaby za pośrednictwem Poczty, to decydującą o terminie złożenia skargi byłaby data stempla pocztowego. Jeżeli organ podatkowy, do którego wniesiono osobiście skargę, tę skargę przyjął, to podatnik miał prawo przypuszczać, że organ ten przestrzega prawa i jest uprawniony do tego typu działania. Zdaniem strony, jeśliby uznać, że skarga została złożona za pośrednictwem niewłaściwego organu, to zgodnie z dyspozycją art. 170 Ordynacji podatkowej, organ powinien był niezwłocznie przekazać korespondencję do organu właściwego, a decydująca dla oceny, czy pismo zostało złożone w terminie, jest data stempla pocztowego, albo data widniejąca na prezentacie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu. W świetle postanowień zawartych w art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się jednak za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.). Ponadto, równocześnie z wnioskiem, strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą, w przypadku, gdy wojewódzki sąd administracyjny odrzucił skargę jako wniesioną po upływie ustawowego terminu, to termin siedmiodniowy, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. biegnie od chwili, kiedy skarżący (lub pełnomocnik) miał możność dowiedzieć się o uchybieniu terminu, czyli od dnia doręczenia mu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi (zob. np. postanowienia NSA z dnia 11 maja 2009r., sygn. akt I OZ 468/09, z dnia 25 stycznia 2012r., sygn. akt I OZ 44/12; publ.: CBOSA, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie strona skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 31 października 2016r. odrzucające skargę otrzymała w dniu 23 listopada 2016r. Po odrzuceniu skargi przez tut. Sąd, strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który nadała w placówce pocztowej w dniu 24 listopada 2016r. Wniosek ten został jednak przesłany bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, wbrew treści powołanego art. 87 § 3 p.p.s.a. W tej sytuacji, złożony do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (bez pośrednictwa organu), powinien zostać potraktowany jako niedopuszczalny, w rozumieniu art. 88 p.p.s.a., a zatem podlegać odrzuceniu. Jedynie w sytuacji, gdy tego rodzaju wniosek złożyła strona działająca bez pomocy profesjonalnego pełnomocnika, Sąd powinien pouczyć stronę o wymogu zawartym w art. 87 § 3 p.p.s.a., względnie przesłać wniosek strony do organu, którego decyzja jest przedmiotem skargi (por. postanowienie NSA z dnia 2 kwietnia 2008r., sygn. akt I OZ 202/08, tamże). W niniejszej sprawie skarżący jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, doradcę podatkowego K. H. na podstawie pełnomocnictwa z dnia 16 października 2014r. (k. 21 akt sądowych). Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 88 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.